ო−ფოფს ქან−ცი გას−წყვე−ტი−ა,
კუ−დი ვარ−ცხნა ცხრა მე−ლი−ას;
ყვან−ჩას კა−ბა მოხ−დე−ნი−ა,
ო-ჰო-ჰო-ჰო, რა ჭრელია!

იპრიალებს ზღარ−ბი ეკ−ლებს,
მძი−ვებს ის−ხამს სი−რაქ−ლე−მა,
ყვა−ვი−ლე−ბით და−ამშ−ვე−ნეს
ე−ზო კუმ და ჟირაფებმა.

ტორტი მორ−თო ათ−მა ციყვ−მა,
მზა−რე−უ−ლობს ა−თი დათ−ვი,
სუფ−რას ა−წყობს დინ−ჯად, მშვი−დად
კო−კობ−ზი−კა ფარშევანგი.

და რა ხდე−ბა ზოოპარკში?

ძეობაა!!! ყვე−ლა ხა−რობს
ციცქ−ნა სპლიყ−ვის და−ბა−დე−ბით,
ერ−თი ნა−ხეთ, რა ბი−ჭი−ა,
ვარსკვ−ლა−ვე−ბის სა−და−რე−ბი!