kids.ge logo

* * *

ფავორიტებში დამატება

პა−ტა−რა ვარ?
ა−რა, დი−დი!
გუ−შინ გავხ−დი ექვ−სის,
მა−ლე სკო−ლის კარს შე−ვა−ღებ,
მე−ლის ჩე−მი მერ−ხი.

დე−დი−კოს გულს გა−ვა−ხა−რებ,
გა−ნა ბევ−რი უნ−და?
რომ ვის−წავ−ლო ა−თი−ან−ზე,
ცო−ტაც ი−ყოს თუნ−დაც.

მე−ყო−ლე−ბა მე−გობ−რე−ბი,
ლი−ზი, გვან−ცა, ნუ−ცა,
ყვე−ლა ი−სე მეყ−ვა−რე−ბა,
რო−გორც მათ გულს უნ−და.

მას−წავ−ლე−ბელს ა−რასოდეს
გა−ვაბ−რა−ზებ ვფი−ცავ,
მაგ−რამ ცო−ტას თუ ვი−ცელ−ქებ,
არ გა−მი−წყრეს მინ−და.

ავტორის შესახებ

ამავე ავტორის სხვა ლექსები

თეთრი ფანტელებითოვლის თეთრი ფანტელებით, დაფარულა ეზო, გთხოვ ცოტა ხნით დაიმალე, არ გამოჩნდე მზეო!! რომ თოვლის კაცს არ გაუ...ბეჯითი გიოგიო ბიჭმა დიდზე დიდი, მოიტანა ვარსკვლავი, დედიკოს და მამის გული გაახარა ნანახით. ყველა საგანს კარგად სწავ...თოვლის თეთრი ფანტელითოვლის თეთრი ფანტელებით, დაფარულა ეზო, გთხოვ ცოტა ხნით დაიმალე, არ გამოჩნდე მზეო!! რომ თოვლის კაცს არ გაუ...გრემი,,ისე მომენატრე გრემო, ენა ვერ გამოთქვამს სათქმელს, დაუძინებელო ღმერთო, ცხოვრებას უმკლავდები ავბედს. ცის ...გაზაფხულიენძელების ნაზი ჯარი, დაეფინა მიწას, ფრთხილად! ფეხი არ დაადგა, ჯერაც წყნარად სძინავთ. სადაცაა თავს წამოჰყო...
ყველა უფლება დაცულია.
kids.ge © 2011 - 2026