მურა და ბავშვები
არ ეღ−ლე−ბა მუ−რას ყბე−ბი
დღე−და−ღა−მე ყე−ფი−თა,
ა−ქით ე−ცა, ი−ქით ე−ცა
უ−ცხო, რომ შეეფეთა.
ეჯიბრება ბავშ−ვებს
ვინ ა−ჯო−ბებს ღო−ნე−ში,
სირ−ბილ−ში და ტრა−ბახ−ში
გა−ჩხე−რი−ლა ღობეში.
ბავშვებმა რომ მუ−რი−ას
გა−სა−ჭირ−ში წა−ასწ−რეს,
მე−გობ−რის სატ−კი−ვა−რი
მა−თაც გა−ი−ზი−ა−რეს.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები მეგობრებზე და მეგობრობაზე და ლექსები შინაურ ცხოველებზე
 |
ისგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
მელიალუარა ჭანტურია |
|
გაგონდება თუ არაგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
ფისონოდარ დუმბაძე |
|
მერის თვალებითგალაკტიონ ტაბიძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები მეგობრებზე და მეგობრობაზე და ლექსები შინაურ ცხოველებზე
 |
ჩემი ფისოცირა ტურაშვილი |
 |
ტარო ბიჭი მედოლებონდო მაცაბერიძე |
 |
მე და ჩემი ყურშაელიზბარ გაბუნია |
 |
მარიკუნანინია კაპანაძე |
 |
ფეხბურთიიოსებ ციცქიშვილი |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები მეგობრებზე და მეგობრობაზე და ლექსები შინაურ ცხოველებზე
|
ჩემი ცელქი ფისოელიზბარ გაბუნია |
|
გელა და ღრუტუნალუარა ჭანტურია |
 |
ხიდო, მოგენდე, ჩამიტყდივაჟა–ფშაველა |
 |
სპლიყვინატალია ნადირაშვილი |
 |
მშვენიერთა ხელმწიფევბესიკი |
