kids.ge logo

ედგარი მესამედ

ფავორიტებში დამატება
ჩვენ მივ−დი−ო−დით ტაძ−რის−კენ ო−რი.
ი−ყო სა−ღა−მო. ლოც−ვე−ბი. ზა−რი.
და ჩვენს სა−ო−ცარ გზა−ზე, ლე−ნო−რა,
რტო−ებს ტი−რი−ლით ამტვ−რევ−და ქა−რი.
ე−ნატ−რე−ბო−და ფრთებს სი−თა−მა−მე
უზ−რუნ−ვე−ლო−ბის, შე−ნი სიშო−რის!
მაგ−რამ უ−ეც−რად ვი−ღაც მე−სა−მე,
ვი−ღაც მა−ხინ−ჯი ჩად−გა ჩვენს შო−რის.
და ჩვენ გვეს−მო−და ყრუ სა−უ−ბა−რი:
სა−ცა−ა, მო−ვა სიკვ−დი−ლის წა−მი!
ტი−რო−და ქა−რი, კვდე−ბო−და ქა−რი
და მივ−დი−ო−დით ტაძ−რის−კენ სა−მი.

ავტორის შესახებ

ამავე ავტორის სხვა ლექსები

მერიშენ ჯვარს იწერდი იმ ღამეს, მერი! მერი, იმ ღამეს მაგ თვალთა კვდომა, სანდომიან ცის ელვა და ფერი მწუხარე იყო...ქარებს ქარობადაეტყო კიდეც ქარებს ქარობა, როცა მტრობაა და ედგარობა, სანთელო, გარხევს ღამის ფიქრები, მაგრამ შენ მაინც ნუ...ქარი არხევდა იტალურ შობის ხეს ტრიპოლისშიმოდის ახალი წელი, თოვლით მოსილი ღამე, მიწას ედება ცელი - ფანტასტიური რამე... ღამით ფერდობებს ფიქრის ესხა ...გამოცოცხლებახარობს გული, ხარობს გული იმას, რომ დაშორდა გრიგალსა და წვიმას. რომ ლექსთა ცეცხლს გადაშორდა ფერფლი (იყო მს...მწუხარება შენზემე გარს მეხვევა მუდამ, იგივე შენ მიერ ნაზად ნაქსოვი რიდე. ხალხს მოვშორდები, მაგრამ ღამეებს სად დავემალო, ...
ყველა უფლება დაცულია.
kids.ge © 2011 - 2026