დაღლილ წამწამთ ქვეშ
დაღ−ლილ წამ−წამთ ქვეშ გა−მო−ხედ−ვას უ−დაბ−ნო−სე−ბურს,
რაც დას−რი−ა−ლებს უ−მიზ−ნო−ბით ხან−და−ხან ქალ−ში,
შე−უ−ბო−ჭი−ა მოძ−რა−ო−ბა მთე−ლი ქვეყ−ნი−სა,
მთე−ლი ქვე−ყა−ნა გახ−ვე−უ−ლა ქა−ლის და−ლალ−ში.
ჩე−მი ცხოვ−რე−ბა, ვით სხე−უ−ლი და−უ−მარხ−ვე−ლი,
წარ−სუ−ლი−სა−გან ს−წყევ−ლის, ს−წყევ−ლის ამ ფერმკრ−თალ სა−ხეს,
ის ვერ გან−შორ−და განმ−ყინ−ვე−ბელ, მკვლელ თვალ−თა ცქე−რას,
ვერ გა−ნე−რი−და თმას მთრთო−ლავ−სა და მო−ცახ−ცა−ხეს.
სიზ−მარ−თა რგოლ−ში ჯა−დო მკაც−რი ტანჯვა-წამების
მაჩ−ვე−ნებს ხოლ−მე სა−ხეს მწა−რეს და სა−ხეს ვე−ლურს:
სიზ−მარ−თა რგოლ−ში მე ვი−გო−ნებ ჩემს დამ−მო−ნე−ბელს,
დაღ−ლილ წამ−წამთ ქვეშ გა−მო−ხედ−ვას უ−დაბ−ნო−სე−ბურს.
რაც დას−რი−ა−ლებს უ−მიზ−ნო−ბით ხან−და−ხან ქალ−ში,
შე−უ−ბო−ჭი−ა მოძ−რა−ო−ბა მთე−ლი ქვეყ−ნი−სა,
მთე−ლი ქვე−ყა−ნა გახ−ვე−უ−ლა ქა−ლის და−ლალ−ში.
ჩე−მი ცხოვ−რე−ბა, ვით სხე−უ−ლი და−უ−მარხ−ვე−ლი,
წარ−სუ−ლი−სა−გან ს−წყევ−ლის, ს−წყევ−ლის ამ ფერმკრ−თალ სა−ხეს,
ის ვერ გან−შორ−და განმ−ყინ−ვე−ბელ, მკვლელ თვალ−თა ცქე−რას,
ვერ გა−ნე−რი−და თმას მთრთო−ლავ−სა და მო−ცახ−ცა−ხეს.
სიზ−მარ−თა რგოლ−ში ჯა−დო მკაც−რი ტანჯვა-წამების
მაჩ−ვე−ნებს ხოლ−მე სა−ხეს მწა−რეს და სა−ხეს ვე−ლურს:
სიზ−მარ−თა რგოლ−ში მე ვი−გო−ნებ ჩემს დამ−მო−ნე−ბელს,
დაღ−ლილ წამ−წამთ ქვეშ გა−მო−ხედ−ვას უ−დაბ−ნო−სე−ბურს.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები მეგობრებზე და მეგობრობაზე
 |
გაგონდება თუ არაგალაკტიონ ტაბიძე |
|
ედგარი მესამედგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
რამ გაგაჩინა, ქალაოვაჟა–ფშაველა |
 |
შევიშრობ ცრემლსა, ჭირთ მანელებელსნიკოლოზ ბარათაშვილი |
|
შენი სადღეგრძელოგალაკტიონ ტაბიძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები მეგობრებზე და მეგობრობაზე
 |
მოგშორდი სულსაბესიკი |
|
მე მოვალგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
ჩემი ბაღიიოსებ ციცქიშვილი |
 |
მურა ამბობს..ნესტან კუპრავა |
 |
თანამედროვე კომბლე და მგელიელიზბარ გაბუნია |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები მეგობრებზე და მეგობრობაზე
 |
რაც არ იწვის, არ ანათებსაკაკი წერეთელი |
|
მესაფლავეგალაკტიონ ტაბიძე |
|
მე სული ჩემი ფეშქაშადბესიკი |
|
მოვედ აწ ძმაობესიკი |
|
ხიდო, მოგენდე, ჩამიტყდივაჟა–ფშაველა |
