წუხელი, ღამით ქარი დაჰქროდა
უ−ხე−ლი, ღა−მით ქა−რი დაჰქ−რო−და
და−დიდ−ხანს, დიდ−ხანს არ და−მე−ძი−ნა;
მე მქონ−და ბი−ნა, თავ−შე−სა−ფა−რი,
მაგ−რამ ქა−რიშხალს არ ჰქონ−და ბი−ნა.
ხან კა−რებს უ−კან ა−ტირ−დე−ბო−და,
ხან და−რა−ჯობ−და სარკ−მე−ლის წი−ნა.
გა−და−მი−შა−ლა თვალ−წინ წარ−სუ−ლი
და მწა−რედ, მწა−რედ ა−მაქ−ვი−თი−ნა.
მი−სებრ პო−ე−ტი ვი−ყავ უც−ნო−ბი -
ვე−ხე−ტე−ბო−დი სევ−დი−ან ღა−მეს,
რამ−დენ ტკბილ ფიქ−რებს მო−ე−ღო ბო−ლო,
რამ−დენ ოც−ნე−ბას, რამ−დენ სი−ა−მეს!
წუ−ხე−ლი, ღა−მით ქა−რი დაჰქ−რო−და
და რო−ცა დი−ლით გა−მო−მეღ−ვი−ძა,
ყვი−თელ ფოთ−ლებს და დამსხვ−რე−ულ რტო−ებს
მი−მო−ე−ფა−რათ ყა−მი−რი მი−წა.
ბაღ−ში გა−ვე−დი... ი−ქაც ბი−ლიკ−ზე
ფე−ნი−ლი ი−ყო ფო−თო−ლი რბი−ლი,
და დიდ−ხანს, დიდ−ხანს ვხე−ტი−ა−ლობ−დი
წარ−სულ სიზმ−რებ−ში გა−დაფ−რე−ნი−ლი.
და−დიდ−ხანს, დიდ−ხანს არ და−მე−ძი−ნა;
მე მქონ−და ბი−ნა, თავ−შე−სა−ფა−რი,
მაგ−რამ ქა−რიშხალს არ ჰქონ−და ბი−ნა.
ხან კა−რებს უ−კან ა−ტირ−დე−ბო−და,
ხან და−რა−ჯობ−და სარკ−მე−ლის წი−ნა.
გა−და−მი−შა−ლა თვალ−წინ წარ−სუ−ლი
და მწა−რედ, მწა−რედ ა−მაქ−ვი−თი−ნა.
მი−სებრ პო−ე−ტი ვი−ყავ უც−ნო−ბი -
ვე−ხე−ტე−ბო−დი სევ−დი−ან ღა−მეს,
რამ−დენ ტკბილ ფიქ−რებს მო−ე−ღო ბო−ლო,
რამ−დენ ოც−ნე−ბას, რამ−დენ სი−ა−მეს!
წუ−ხე−ლი, ღა−მით ქა−რი დაჰქ−რო−და
და რო−ცა დი−ლით გა−მო−მეღ−ვი−ძა,
ყვი−თელ ფოთ−ლებს და დამსხვ−რე−ულ რტო−ებს
მი−მო−ე−ფა−რათ ყა−მი−რი მი−წა.
ბაღ−ში გა−ვე−დი... ი−ქაც ბი−ლიკ−ზე
ფე−ნი−ლი ი−ყო ფო−თო−ლი რბი−ლი,
და დიდ−ხანს, დიდ−ხანს ვხე−ტი−ა−ლობ−დი
წარ−სულ სიზმ−რებ−ში გა−დაფ−რე−ნი−ლი.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები შემოდგომაზე და ლექსები სიმართლეზე
 |
გულსა მომაწვა ვარამიხალხური |
 |
სიტყვა ეულივაჟა–ფშაველა |
 |
შემოდგომის სურათიხათუნა გულიაშვილი |
 |
მე და ღამეგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
ილაპარაკეთლილი ნუცუბიძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები შემოდგომაზე და ლექსები სიმართლეზე
 |
შემოდგომათამარ ჭეიშვილი |
|
ქარით დატირებულიგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
შემოდგომაფატმან ბოჭორიშვილი |
 |
მარი ზღმარტლითნანა გასვიანი |
|
შემოდგომახათუნა გულიაშვილი |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები შემოდგომაზე და ლექსები სიმართლეზე
 |
მამალილუარა ჭანტურია |
 |
გუთნის დედაალექსანდრე ჭავჭავაძე |
|
მშობლიურო ჩემო მიწავ!გალაკტიონ ტაბიძე |
 |
რაც არ იწვის, არ ანათებსაკაკი წერეთელი |
|
ჩემი ვედრებავაჟა–ფშაველა |
