შენ ზღვის პირად
შენ ზღვის პი−რად მი−დი−ო−დი, მე−რი,
სხივქ−ვეშ თრთო−და შე−ნი ნა−ზი ტა−ნი
და გფა−რავ−და მწვა−ნე სუ−როს−ფე−რი
ცა−ცხვი−სა და ალ−ვის ხე−ი−ვა−ნი.
შენს ღი−მილ−ში მწუ−ხა−რე−ბის ჩქე−რი
მო−უ−ლოდ−ნელ სიყ−ვა−რუ−ლად ვცა−ნი,
რო−გორც მთვა−რის შუ−ქი ალ−მა−ცე−რი,
რო−გორც სი−ოს უ−ცხო მი−მოხვ−რა−ნი.
ამ ღი−მილ−ში კარ−გი, მშვე−ნი−ე−რი
გა−მოკრ−თო−და სევდა-კაეშანი,
რო−გორც სხივ−ზე ყვა−ვი−ლე−ბის მტვე−რი,
ცისკ−რის ნა−მით თრთოლვილ-განაბანი.
იმ ღი−მილ−ზე, იმ სევ−და−ზე ვმღე−რი,
ბანს მაძ−ლე−ვენ ყვა−ვილ−ნი და მთა−ნი.
მე−რი, ჩე−მო შო−რე−უ−ლო მე−რი,
შენს−კენ მოჰქ−რის ბე−დის ი−ალ−ქა−ნი.
სხივქ−ვეშ თრთო−და შე−ნი ნა−ზი ტა−ნი
და გფა−რავ−და მწვა−ნე სუ−როს−ფე−რი
ცა−ცხვი−სა და ალ−ვის ხე−ი−ვა−ნი.
შენს ღი−მილ−ში მწუ−ხა−რე−ბის ჩქე−რი
მო−უ−ლოდ−ნელ სიყ−ვა−რუ−ლად ვცა−ნი,
რო−გორც მთვა−რის შუ−ქი ალ−მა−ცე−რი,
რო−გორც სი−ოს უ−ცხო მი−მოხვ−რა−ნი.
ამ ღი−მილ−ში კარ−გი, მშვე−ნი−ე−რი
გა−მოკრ−თო−და სევდა-კაეშანი,
რო−გორც სხივ−ზე ყვა−ვი−ლე−ბის მტვე−რი,
ცისკ−რის ნა−მით თრთოლვილ-განაბანი.
იმ ღი−მილ−ზე, იმ სევ−და−ზე ვმღე−რი,
ბანს მაძ−ლე−ვენ ყვა−ვილ−ნი და მთა−ნი.
მე−რი, ჩე−მო შო−რე−უ−ლო მე−რი,
შენს−კენ მოჰქ−რის ბე−დის ი−ალ−ქა−ნი.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები მეგობრებზე და მეგობრობაზე
 |
მერის თვალებითგალაკტიონ ტაბიძე |
|
მიცქირე თვალშიგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
იაედუარდ უგულავა |
|
ნუგეშიგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
ფუტკარინოდარ დუმბაძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები მეგობრებზე და მეგობრობაზე
 |
ჩემი მეგობარი გაზაფხულიფატმან ბოჭორიშვილი |
 |
როგორ დადგა შემოდგომა დათვიანის ტყეშინესტან კუპრავა |
 |
ვარსკვლავი ბრწყინავსანა კალანდაძე |
 |
ხუმრობის ზღვარისოფო გასიტაშვილი |
 |
წუთისოფელი ასეახალხური |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები მეგობრებზე და მეგობრობაზე
 |
ეკლიანი მეგობარიმანანა ტონია |
 |
როს განვიცადე ბედკრულმანბესიკი |
 |
ზურიკოელიზბარ გაბუნია |
|
შევკრთი, როს ვნახებესიკი |
 |
გოგია და ყურცქვიტალუარა ჭანტურია |
