წელიწადები წავლიან ძველნი
დღე−ე−ბი ბრუნავს,ვით კა−მა−თე−ლი
და ყვა−ვი−ლე−ბის ა−რის მრავ−ლო−ბა.
ჩემთ−ვის დღე−სა−ვით ა−რის ნა−თე−ლი,
რას ი−ტყვის ჩემ−ზე შთა−მო−მავ−ლო−ბა
წე−ლი−წა−დე−ბი წავ−ლი−ან ძვე−ლი,
შე−იცვ−ლე−ბი−ან ქა−რით სი−ო−ნი,
რო−გორც ერ−თი−ა ქვე−ყა−ნა მთე−ლი,
ი−სე ერ−თი−ა გა−ლაქ−ტი−ო−ნი.
და ყვა−ვი−ლე−ბის ა−რის მრავ−ლო−ბა.
ჩემთ−ვის დღე−სა−ვით ა−რის ნა−თე−ლი,
რას ი−ტყვის ჩემ−ზე შთა−მო−მავ−ლო−ბა
წე−ლი−წა−დე−ბი წავ−ლი−ან ძვე−ლი,
შე−იცვ−ლე−ბი−ან ქა−რით სი−ო−ნი,
რო−გორც ერ−თი−ა ქვე−ყა−ნა მთე−ლი,
ი−სე ერ−თი−ა გა−ლაქ−ტი−ო−ნი.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები სიმართლეზე
 |
უცებ შემკრთალი ღამეგალაკტიონ ტაბიძე |
|
გზები გაუვალიგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
დაკარგული ედემიილია ჭავჭავაძე |
 |
„რა ვქნისა“ ციხე ავაგეხალხური |
|
მონაზონ ქალს ოფელიასგალაკტიონ ტაბიძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები სიმართლეზე
|
ათასად კაცი დაფასდახალხური |
 |
შეგონებამანანა კაკაჩია |
 |
ტრაბახა თაგვინათია აბულაძე |
 |
სასამართლონათია დაშნიანი |
|
ონავრებიმანანა კაკაჩია |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები სიმართლეზე
|
სად?გალაკტიონ ტაბიძე |
 |
ჩემი ვედრებავაჟა–ფშაველა |
|
შავი ყორანიგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
თვალს მიხვევენ...აკაკი წერეთელი |
|
ანგელოზს ეჭირა გრძელი პერგამენტიგალაკტიონ ტაბიძე |
