kids.ge logo

მარმარილო

ფავორიტებში დამატება
აჰყ−ვე კი−ბე−ებს - სა−დაც სფინქ−სი ქვებს ე−ფე−რე−ბა,
და შიშ−ში გრძნობ−დე, რომ ახ−ლო−ა ბედ−ნი−ე−რე−ბა, -
ოჰ! რამ−დე−ნი−ა სი−ცო−ცხლე−ში ა−სე−თი წა−მი!

სულ−ში გე−ნი−ით ა−ტე−ხი−ლი რე−კავს ლერწა−მი,
და ვან-დეიკის ლან−დე−ბი−ვით მწვან−დე−ბა ღა−მე...
ოჰ! რამ−დე−ნი−ა, რამ−დე−ნი−ა ა−სე−თი რა−მე!

აჰყ−ვე ვარ−დის−ფერ სა−ფე−ხუ−რებს და აჰყ−ვე ი−სე,
რომ შენს წინ სხივ−ზე ლან−დად იდ−გეს ყრმა დიონი−სე;
გრძნობ−დე, რომ ი−სევ უკვ−და−ვი−ა თქვე−ნი მსგავ−სე−ბა:

ერთ−ნა−ირ სულ−ში ერთ−ნა−ირი მზის მო−თავ−სე−ბა,
ერთგ−ვა−რი სა−ხე, ერ−თი ცე−ცხლი და სი−თა−მა−მე...
ოჰ! რამ−დე−ნი−ა, რამ−დე−ნი−ა ა−სე−თი რა−მე!

აჰყ−ვე ოც−ნე−ბით მარ−მა−რი−ლოს თლილ სა−ფე−ხუ−რებს,
სა−დაც ყო−ველ მხრით პრაქ−სი−ტე−ლის თვა−ლი გი−ყუ−რებს, -
ცა სიყ−ვა−რუ−ლის და სი−ცო−ცხლის ძვირ−ფა−სი თა−სი.

და ყოფ−ნა ა−სე, მო−ლან−დე−ბა ა−სი ათა−სი,
რომ შენს გვირგ−ვინ−ზე წაშ−ლი−ლი−ა შა−ვი ნაპ−რა−ლი...
ოჰ! რამ−დე−ნი−ა, რამ−დე−ნი−ა ამგ−ვა−რად მთვრა−ლი!

ავტორის შესახებ

ამავე ავტორის სხვა ლექსები

იმ ვარდისფერ ატმებს მოვიგონებ კვლავიმ ვარდისფერ ატმებს მოვიგონებ კვლავ... იმგვარადვე მდევ... იმგვარადვე მკლავ. ო, როგორ მომწყურდი! მწუხარეა ...ანგელოზს ეჭირა გრძელი პერგამენტიანგელოზს ეჭირა გრძელი პერგამენტი, მწუხარე თვალიბით მიწას დაჰყურებდა. მშვიდობით, მშვიდობით! ამაოდ დაგენდე,...ქალაქი წყალქვეშღელვის დროს გემზე “ტეოდორ ნეტტე” ანძები დატყდნენ, როგორც მშვილდები, ფიქრებს მორევში რაც უნდა კეტდე, ერთს ...იშლებიან ყანებიმოფენილი ქალებით, სავსე იდუმალებით, ქარვად მონაზმანები, სივრცით დანათავები, იშლებიან ყანები, როგორც ვეფხვ...ელეგიაწვიმის წვეთები დასცურავენ ფანჯრის მინებზე, ქარი ვედრებით კარებთან დგას: “გამიღეთ კარი!” რა ადრე გაჰქრა გა...
ყველა უფლება დაცულია.
kids.ge © 2011 - 2026