დროშები ჩქარა
დრო−შე−ბი ჩქა−რა!
თა−ვი−სუფ−ლე−ბა სულს ი−სე მოს−წყურ−და,
ვით დაჭ−რილ ირ−მე−ბის გუნდს - წყა−რო ან−კა−რა...
დრო−შე−ბი ჩქა−რა!
დი−დე−ბა ხალ−ხისთ−ვის წა−მე−ბულ რა−ინ−დებს,
ვინც თა−ვი გას−წი−რა, ვინც სისხ−ლი დაღ−ვა−რა,
მათ ხსოვ−ნას ქვე−ყა−ნა სანთ−ლე−ბად ა−ინ−თებს...
დრო−შე−ბი ჩქა−რა!
დი−დე−ბა, ვინც კი−დევ გვაბრ−ძო−ლებს ი−მე−დით,
ვინც მედგ−რად დახვ−დე−ბა მტრის რისხვა-მუქარას...
გა−თენ−და! შე−ერთ−დით, შე−ერთ−დით, შე−ერთ−დით!
დრო−შე−ბი... დრო−შე−ბი... დრო−შე−ბი ჩქა−რა!
ჯერ არცერთ მომხამრებელს არა აქვს შეფასება გაკეთებული. თქვენ როგორ გფიქრობთ, რა ასაკის ბავშვისათვის შეიძლება იყოს ეს ლექსი საინტერესო? საორიენტაციო ასაკის მისანიჭებლად, გთხოვთ შეხვიდეთ სისტემაში ან გაიაროთ რეგისტრაცია და გვითხრათ, თქვენი აზრით რა ასაკის ბავშვისათვის არის ეს ლექსი საინტერესო. თქვენი აზრი ჩვენთვის მნიშვნელოვანია!
ავტორის შესახებ
დაეხმარე სახელის შერჩევაში
მიეცით ბავშვს საშუალება, თავად გადაწყვიტოს, რა რელიგიური მრწამსი ჰქონდეს
ასწავლეთ ბავშვს, როგორ გაეცნოს სხვადასხვა რელიგიებს და აირჩიოს ის, რაც მას მოსწონს.
სოფი მაჭავარიანი - გაზაფხული (ლექსი პატარებს)
გაზაფხულდა,ყვავილებმა გაიშალეს თმები, ტანთ ლამაზი ჩაუცვიათ ჭრელი სამოსელი. გაიღვიძეს ცხოველებმაც დახტის ცელქი შველი პეპელას ვერ დაეწევი, რომ მოჰკიდო...
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები სამშობლოზე, ლექსები საქართველოზე და ლექსები მშვიდობაზე
 |
ჩვენი მისამართიგიორგი წერეთელი |
 |
გაზაფხულზე, რომ გათბება მიწაგოდერძი ჩოხელი |
 |
წმინდა ნინოლუარა ჭანტურია |
 |
საქართველო მიყვარხარქეთევან კვიტატიანი |
 |
პატარა ბიჭის ნატვრახათუნა გულიაშვილი |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები სამშობლოზე, ლექსები საქართველოზე და ლექსები მშვიდობაზე
 |
14 აპრილსანი კაპანაძე |
|
სამშობლოირაკლი გოგოლაური |
 |
თამარ მეფესხალხური |
 |
ანა ანბანს სწავლობსნესტან კუპრავა |
 |
ჩემო ქვეყანაცირა ტურაშვილი |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები სამშობლოზე, ლექსები საქართველოზე და ლექსები მშვიდობაზე
 |
წილის ყრავაჟა–ფშაველა |
 |
უშგულელი თოვლის ბაბუელენე სალარიძე |
 |
ჩვენი ქვეყნის ბუნებამზია გოგნიაშვილი |
 |
მირიან ბატონიშვილსბესიკი |
 |
ძველი ქართული ანდაზამურმან ლებანიძე |
