დავით სარდლისადმი
სარ−და−რო!
ყა−რი−ბი.
აწ აჯა-ქნევით ჩემს კა−ლამს
ვარქვ, რა−თა გძღვნი−დეს შენ სა−ლამს,
სი−ტყვით მართ−ვი−დეს თეთრს ა−ლამს,
უღწ−ვი−დეს ჩემს გულს დღეს მა−ლამს!
სა−და ყა−რი−ბი ჰგებს და ლამს,
მო−ხედ−ვა ვა−ლად სძევ ა−ლამს.
სიკვ−დი−ლი პირ−სა მცემს, მა−ლამს!
ყა−რი−ბი.
აწ აჯა-ქნევით ჩემს კა−ლამს
ვარქვ, რა−თა გძღვნი−დეს შენ სა−ლამს,
სი−ტყვით მართ−ვი−დეს თეთრს ა−ლამს,
უღწ−ვი−დეს ჩემს გულს დღეს მა−ლამს!
სა−და ყა−რი−ბი ჰგებს და ლამს,
მო−ხედ−ვა ვა−ლად სძევ ა−ლამს.
სიკვ−დი−ლი პირ−სა მცემს, მა−ლამს!
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები სამშობლოზე და ლექსები საქართველოზე
 |
რას უმღერიან მერცხლებიგივი ჭიჭინაძე |
 |
ვაჟკაცსა უნდა უყვარდესხალხური |
|
თამარ მეფევ, თამარეხალხური |
|
თამარ ქალიხალხური |
|
სიმღერა საქართველოზეგივი ჭიჭინაძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები სამშობლოზე და ლექსები საქართველოზე
 |
კახა მიდის სკოლაშინესტან კუპრავა |
 |
დავბრუნდები და კვლავაც გაგათბობნანა სამხარაძე |
|
თამარინესტან კუპრავა |
|
ტყეშინესტან კუპრავა |
 |
ქართული დედაენაასოფო გასიტაშვილი |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები სამშობლოზე და ლექსები საქართველოზე
 |
ქალაქისაკენგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
მერე რაა, რომ საქართველოაოთარ შალამბერიძე |
 |
მოგონებავაჟა–ფშაველა |
|
სიყმე სიბერედ ვაქციევაჟა–ფშაველა |
|
ეს მძინარე მთა და ველიგალაკტიონ ტაბიძე |
