ანბანთ-ქება
არს ბრძან გნო−მით, დავ−ლის ე−თერს,
ვლა ზე−უ−რობს ჱელვა-თნობით,
ი−ალ კმო−ბით, ლალ-მინობით,
ნებ-ორბობით პირ-ჟირობით;
როს სძრავს ტან−სა, უქს ფერ-ქსობით,
ღი−ა ყელ-შლით, ჩაგ−რავს ცნო−ბით;
ძრვა წელ ჭე−ჭელ ხედვა-ჴმო−ბით
ჯილ−დო−ვა−ნობს ჰალ-ჵო−ო−ბით!
ვლა ზე−უ−რობს ჱელვა-თნობით,
ი−ალ კმო−ბით, ლალ-მინობით,
ნებ-ორბობით პირ-ჟირობით;
როს სძრავს ტან−სა, უქს ფერ-ქსობით,
ღი−ა ყელ-შლით, ჩაგ−რავს ცნო−ბით;
ძრვა წელ ჭე−ჭელ ხედვა-ჴმო−ბით
ჯილ−დო−ვა−ნობს ჰალ-ჵო−ო−ბით!
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ქართულ ენაზე
 |
გრამატიკაშოთა ამირანაშვილი |
 |
ენა ქართულიმუხრან მაჭავარიანი |
 |
დროგალაკტიონ ტაბიძე |
|
როცა გარშემო ღამე ბნელიაგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
ანტონი კათალიკოსზედბესიკი |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ქართულ ენაზე
 |
ნ - ამგალალელა გაბური |
|
ვ - არხვილელა გაბური |
 |
ანბანთქებაელიზბარ გაბუნია |
 |
ჩემი პირველი მასწავლებელიიოსებ ციცქიშვილი |
|
ე - შმაკუჭალელა გაბური |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ქართულ ენაზე
|
მე ისეთ ქართველს რა ვუთხრა!მუხრან მაჭავარიანი |
 |
დაირეკა სკოლის ზარიმაია წიგნაძე |
 |
ბაბუალუარა ჭანტურია |
 |
ვაჟა-ფშაველასაკაკი წერეთელი |
 |
დედა ენაგიორგი ლეონიძე |
