ანბანთ-ქება
არს ბრძან გნო−მით, დავ−ლის ე−თერს,
ვლა ზე−უ−რობს ჱელვა-თნობით,
ი−ალ კმო−ბით, ლალ-მინობით,
ნებ-ორბობით პირ-ჟირობით;
როს სძრავს ტან−სა, უქს ფერ-ქსობით,
ღი−ა ყელ-შლით, ჩაგ−რავს ცნო−ბით;
ძრვა წელ ჭე−ჭელ ხედვა-ჴმო−ბით
ჯილ−დო−ვა−ნობს ჰალ-ჵო−ო−ბით!
ვლა ზე−უ−რობს ჱელვა-თნობით,
ი−ალ კმო−ბით, ლალ-მინობით,
ნებ-ორბობით პირ-ჟირობით;
როს სძრავს ტან−სა, უქს ფერ-ქსობით,
ღი−ა ყელ-შლით, ჩაგ−რავს ცნო−ბით;
ძრვა წელ ჭე−ჭელ ხედვა-ჴმო−ბით
ჯილ−დო−ვა−ნობს ჰალ-ჵო−ო−ბით!
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ქართულ ენაზე
 |
მე ყველაფერს მირჩევნიახუტა ბერულავა |
 |
როცა გარშემო ღამე ბნელიაგალაკტიონ ტაბიძე |
|
ხსოვნასგალაკტიონ ტაბიძე |
|
დროგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
ანტონი კათალიკოსზედბესიკი |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ქართულ ენაზე
 |
ანა ანბანს სწავლობსნესტან კუპრავა |
 |
ს - ირაქლემალელა გაბური |
|
ტ - უკანილელა გაბური |
 |
„მამული, ენა სარწმუნოება“ხათუნა გულიაშვილი |
 |
სკოლისაკენმაია წიგნაძე |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ქართულ ენაზე
|
ჰიმნი ქართულ ანბანსგალაკტიონ ტაბიძე |
|
იქ პოეზიის ფრიალებს დროშაგალაკტიონ ტაბიძე |
|
ამბავს ავწერ ადრინდელსაბესიკი |
 |
ხმა კატამონთანირაკლი აბაშიძე |
 |
დედა ენაგიორგი ლეონიძე |
