ანბანთ-ქება
არს ბრძან გნო−მით, დავ−ლის ე−თერს,
ვლა ზე−უ−რობს ჱელვა-თნობით,
ი−ალ კმო−ბით, ლალ-მინობით,
ნებ-ორბობით პირ-ჟირობით;
როს სძრავს ტან−სა, უქს ფერ-ქსობით,
ღი−ა ყელ-შლით, ჩაგ−რავს ცნო−ბით;
ძრვა წელ ჭე−ჭელ ხედვა-ჴმო−ბით
ჯილ−დო−ვა−ნობს ჰალ-ჵო−ო−ბით!
ვლა ზე−უ−რობს ჱელვა-თნობით,
ი−ალ კმო−ბით, ლალ-მინობით,
ნებ-ორბობით პირ-ჟირობით;
როს სძრავს ტან−სა, უქს ფერ-ქსობით,
ღი−ა ყელ-შლით, ჩაგ−რავს ცნო−ბით;
ძრვა წელ ჭე−ჭელ ხედვა-ჴმო−ბით
ჯილ−დო−ვა−ნობს ჰალ-ჵო−ო−ბით!
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ქართულ ენაზე
 |
გრამატიკაშოთა ამირანაშვილი |
 |
ხსოვნასგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
ანტონი კათალიკოსზედბესიკი |
 |
მე ყველაფერს მირჩევნიახუტა ბერულავა |
|
ანტონი კათალიკოსზედბესიკი |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ქართულ ენაზე
 |
ანა ანბანს სწავლობსნესტან კუპრავა |
 |
ტ - უკანილელა გაბური |
|
ლ - აკლაკილელა გაბური |
 |
დედაენასოფო გასიტაშვილი |
 |
ჩემი პირველი მასწავლებელიიოსებ ციცქიშვილი |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ქართულ ენაზე
 |
სიმღერა წიგნზეგივი ჭიჭინაძე |
 |
ჩემო კალამო, ჩემო კარგო, რად გვინდა ტაში?ილია ჭავჭავაძე |
 |
დედაენასანდრო ეული |
 |
გოგებაშვილის „დედა ენა“შოთა ნიშნიანიძე |
 |
შეგონებალუარა ჭანტურია |
