kids.ge logo

პოეტი

ფავორიტებში დამატება

მისთ−ვის არ ვმღერ, რომ ვიმ−ღე−რო
ვით ფრინ−ველ−მა გა−რე−გან−მა;
ა−რა მარ−ტო ტკბილ ხმე−ბისთ−ვის
გა−მომგ−ზავ−ნა ქვეყ−ნად ცა−მა.
მე ცა მნიშ−ნავს და ე−რი მზრდის,
მიწიე−რი ზე−ცი−ერ−სა;
ღმერთ−თან მისთ−ვის ვლაპა−რაკობ,
რომ წარ−ვუძღ−ვე წი−ნა ერ−სა.
დი−დის ღმერ−თის სა−კურ−თხევ−ლის
მისთ−ვის ღვი−ვის ცე−ცხლი გულ−ში,
რომ ე−რისა მოძ−მედ ვი−ყო
ჭმუნ−ვა−სა და სი−ხა−რულ−ში;
ე−რის წყლუ−ლი მაჩნ−დეს წყლუ−ლად,
მე−წო−დეს მის ტანჯ−ვით სუ−ლი,
მის ბე−დით და უ−ბე−დო−ბით
და−მე−და−გოს მტკი−ცე გუ−ლი...
მა−შინ ცი−დამ ნა−პერწ−კა−ლი
თუ აღ−მი−ფეთქს გულ−ში ცე−ცხლსა,
მა−შინ ვიმ−ღერ, მხო−ლოდ მა−შინ
მოვსწ−მენდ ერ−საც ტანჯ−ვის ცრემლ−სა!

ავტორის შესახებ

ამავე ავტორის სხვა ლექსები

უსულდგმულო ცხოვრებაუსულდგმულო ცხოვრება ცის ნიჭად ნუ გგონია, იგი მიწის ყოფილა — რასაც ბოლო ჰქონია! ცხოვრებას აცისკროვნებს სულ...ელეგიამკრთალი ნათელი სავსე მთვარისა მშობელს ქვეყანას ზედ მოჰფენოდა და თეთრი ზოლი შორის მთებისა ლაჟვარდ სივრცეში...მწუხარებაქვეყანაზედ და ზეცაზედა იყო დუმილი, მოლხენით იყვნენ უდარდელნი მთიებნი ცისა... და მე კი მკლავდა მწუხარების ...გაზაფხულიტყემ მოისხა ფოთოლი, აგერ მერცხალიც ჭყივის, ბაღში ვაზი ობოლი მეტის ლხენითა სტირის. აყვავებულა მდელო, აყვავ...გაზაფხულიტყემ მოისხა ფოთოლი, აგერ მერცხალიც ჭყივის, ბაღში ვაზი ობოლი მეტის ლხენითა სტირის. აყვავებულა მდელო, აყვავ...
ყველა უფლება დაცულია.
kids.ge © 2011 - 2026