ქართვლის დედას
ა−რის მშო−ბე−ლი მო−მა−ვა−ლი−სა.
ლე−იბ−ნი−ცი.
ქართვ−ლის დე−და−ო! ძუ−ძუ ქართვ−ლისა
უ−წინ მა−მულ−სა უზრ−დი−და შვილ−სა;
დე−დის ნა−ნას−თან ქვი−თი−ნი მთი−სა
მას უმ−ზა−დებ−და მო−მა−ვალ გმირ−სა...
გაჰქ−რა ის დრო−ცა!.. დიდ−მა ნაღ−ველ−მა,
კირ−თე−ბის ქვე−შე და−ჩაგ−რულ ბედ−მა,
სრუ−ლად მო−გიკ−ლა სი−ცო−ცხლის ძა−ლა,
თვით შე−ნი შვი−ლიც ჩრდი−ლად შესც−ვა−ლა.
მი−თხარ, — სა−დღა−ა მამა-პაპური
მხნე−ო−ბა, ხმა−ლი, მკლა−ვი ქვე−ლუ−რი,
სა−ხე−ლი−სათ−ვის ა−მა−ყი თრთო−ლა,
მა−მუ−ლის მტერ−თან მედ−გა−რი ბრძო−ლა?
მას ნუ−ღარ ვსტი−რით; რაც და−მარ−ხუ−ლა,
რაც უ−წყა−ლოს დროთ ხე−ლით დანთქ−მუ−ლა;
მო−ვიკ−ლათ წარ−სულ დრო−ებ−ზედ დარ−დი...
ჩვენ უნ−და ვსდი−ოთ ეხ−ლა სხვა ვარსკვ−ლავს,
ჩვენ უნ−და ჩვე−ნი ვშვათ მყო−ო−ბა−დი,
ჩვენ უნ−და მივს−ცეთ მო−მა−ვა−ლი ხალხს...
აქ ა−რის, დე−დავ, შე−ნი მა−ღა−ლი
და−ნიშ−ნუ−ლე−ბა და საღმრ−თო ვა−ლი!
აღ−ზარ−დე შვი−ლი, მი−ეც ძა−ლა სულს,
საზრ−დოდ ხმა−რობ−დე ქრის−ტე−სა მცნე−ბას, —
შთა−ა−გო−ნებ−დე კაც−თა სიყ−ვა−რულს,
ძმო−ბას, ერ−თო−ბას, თა−ვი−სუფ−ლე−ბას, -
რომ სი−კე−თისთ−ვის გუ−ლი უთრ−თო−დეს
და მო−მავ−ლისთ−ვის ბედ−თა−ნა ბრძო−დეს...
მენ−დე, მი−ი−ღებს ნერგს, შენ−გან დარ−გულს,
და მოგ−ცემს ნა−ყოფს, ვით კა−ცი, კა−ცურს.
დე−დავ! ის−მი−ნე ქართვ−ლის ვედ−რე−ბა:
ი−სე აღ−ზარ−დე შენ შვი−ლის სუ−ლი,
რომ წინ გა−უძღ−ვეს ჭეშ−მა−რი−ტე−ბა,
უ−კან ჰრჩეს კვა−ლი გა−ნათ−ლე−ბუ−ლი.
ჯერ არცერთ მომხამრებელს არა აქვს შეფასება გაკეთებული. თქვენ როგორ გფიქრობთ, რა ასაკის ბავშვისათვის შეიძლება იყოს ეს ლექსი საინტერესო? საორიენტაციო ასაკის მისანიჭებლად, გთხოვთ შეხვიდეთ სისტემაში ან გაიაროთ რეგისტრაცია და გვითხრათ, თქვენი აზრით რა ასაკის ბავშვისათვის არის ეს ლექსი საინტერესო. თქვენი აზრი ჩვენთვის მნიშვნელოვანია!
ავტორის შესახებ
რეგულარულად ისაუბრეთ ბავშვთან ონლაინ უსაფრთხოების წესებზე და საფრთხეებზე.
ეს საინტერესოა! რჩევები-ფსიქოლოგია - რა უნდა ვიცოდეთ, როდესაც ბავშვი ხატავს
//ფერადი ფერების ფსიქოლოგიური მნიშვნელობა ბავშვებთან// ბავშვის მიერ ფერადი, კაშკაშა ფერების გამოყენება ხატვაში ფსიქოლოგიურად რამდენიმე მიმართულებით აიხსენბა.&n...
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები
 |
დედა და პოეტილილი ნუცუბიძე |
 |
სატრფოსაკაკი წერეთელი |
 |
სოფლისა წესი ასეავაჟა–ფშაველა |
 |
*** (ათხოვებენ კუს სპილოზე)ქეთევან კვიტატიანი |
|
1795 წლის სახსოვრადვაჟა–ფშაველა |
უფრო მცირე ზომის ლექსები
 |
შენ გვიანდებიგალაკტიონ ტაბიძე |
|
მე ვინც მიყვარდაგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
თამარ დედოფალი ვიყავხალხური |
 |
ჩოჩორინოდარ დუმბაძე |
|
ვაშლი და შაქარააკაკი წერეთელი |
უფრო დიდი ზომის ლექსები
 |
რუსთაველ!ალექსანდრე ორბელიანი |
 |
ლალის მამალილადო ასათიანი |
|
გიგივაჟა–ფშაველა |
 |
ჩურჩხელების ჩხუბიიროდიონ ევდოშვილი |
 |
კომბლე და მგელიელიზბარ გაბუნია |
