ძველი ქართული ანდაზა
ი−ტყვის: სო−ფე−ლი დი−დი−ა!
რამ გა−ა−დი−და, ან−და სად?
სო−ფელს ბოქ−ლო−მი ჰკი−დი−ა!
რაჭა-ლეჩხუმი მშო−ბე−ლი
გაც−ლი−ლა, გა−თხე−ლე−ბუ−ლა,
ტყეს გა−დუვ−ლი−ა სო−ფე−ლი,
სო−ფე−ლი გა−ტყე−ვე−ბუ−ლა.
ვზი−ვარ ჭვარტ−ლი−ან ბუ−ხარ−თან,
ცრის ნო−ემ−ბე−რი მტი−რა−ლა.
გა−მახ−სენ−დე−ბა წვი−მა−ში
ბა−ბუ−ა−ჩე−მი ფი−რა−ნა.
სი−ტყვა ი−ცო−და ჯიბ−რით,
ი−ტყო−და მხო−ლოდ მთა−ვარ−ზე:
ა−ქი−და−ნა და ჭიბ−რევს
თხა გე−ვი−დო−და ყა−ვარ−ზე!..
სარკ−მელ−ში მთა−თა გრე−ხი−ლი,
ყა−ვარ−ზე წვი−მა არ ცხრე−ბა,
შე−ბე−რე−ბუ−ლა ხე−ხი−ლი,
მო−ლურ−ჯო პუ−რი არ ცხვე−ბა,
კა−ხაბ−ლებს ა−ღარ ამყ−ნო−ბენ,
ა−ღარ თე−სენ და არ ხნა−ვენ,
ქორ−წილ−ზე ა−რას ამ−ბო−ბენ,
მარხ−ვით
ჯერ კი−დევ მარ−ხა−ვენ...
მე უნ−და გავხ−დე გო−რო−ზი,
არ წა−ვიქ−ცე და არ წავხ−დე
ლე−ბა−ნი−ქე−დის ბო−ლო−ში
გი−ჟი−ვით მარ−ტო დავ−სახლ−დე!
ჯერ არცერთ მომხამრებელს არა აქვს შეფასება გაკეთებული. თქვენ როგორ გფიქრობთ, რა ასაკის ბავშვისათვის შეიძლება იყოს ეს ლექსი საინტერესო? საორიენტაციო ასაკის მისანიჭებლად, გთხოვთ შეხვიდეთ სისტემაში ან გაიაროთ რეგისტრაცია და გვითხრათ, თქვენი აზრით რა ასაკის ბავშვისათვის არის ეს ლექსი საინტერესო. თქვენი აზრი ჩვენთვის მნიშვნელოვანია!
დაეხმარეთ ბავშვს, ისწავლოს პატიება, როგორც საკუთარი თავის, ასევე სხვების.
სოფი მაჭავარიანი - გაზაფხული (ლექსი პატარებს)
გაზაფხულდა,ყვავილებმა გაიშალეს თმები, ტანთ ლამაზია ჩაუცვიათ ჭრელი სამოსელი. გაიღვიძეს ცხოველებმაც დახტის ცელქი შველი პეპელას ვერ დაეწევი, რომ მოჰკი...
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები
 |
შემოდგომაიოსებ ნონეშვილი |
 |
მშვენიერას ქართველასალექსანდრე ორბელიანი |
 |
ტკბილი - კბილი?მანანა ტონია |
 |
მიყიდეიოსებ გრიშაშვილი |
 |
საქართველოს ღირსილილი ნუცუბიძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები
 |
გრამატიკაშოთა ამირანაშვილი |
 |
მეც უფროსი გამოვალიოსებ ციცქიშვილი |
|
თითებიგიორგი წერეთელი |
 |
დედაენასანდრო ეული |
 |
ფისუნია პარიანანა პავლიაშვილი |
უფრო დიდი ზომის ლექსები
 |
იმედი საზიკაულივაჟა–ფშაველა |
 |
„ან“-ზე სით მოხვალბესიკი |
 |
მელაკუდა სასამართლოზეელიზბარ გაბუნია |
|
მირიან ბატონიშვილსბესიკი |
 |
ჩიტი და ილაშიო მღვიმელი |
