kids.ge logo

სად?

ფავორიტებში დამატება
სა−ით მივ−ყა−ვარ ჩემს მო−წყე−ნილ გზას,
სად ვპო−ვებ შვე−ბას მი−უ−სა−ფა−რი?
რას მომ−ცემს ი−სეთს მე სა−ქართ−ვე−ლო,
და ან რას მის−ცემს მას ჩე−მი ქნა−რი?
არ ვი−ცი! მაგ−რამ უ−მიზ−ნო დღე−ებს
ვითვ−ლი და ვითვ−ლი ყმაწ−ვი−ლურ ჟი−ნით,
ყო−ველ დღეს გუ−ლის ტკი−ვი−ლით ვხვდე−ბი
და ვე−თხო−ვე−ბი მწა−რე ქვი−თი−ნით.
მარ−ტოდ−მარ−ტო ვარ... ვი−საც ოც−ნე−ბა
ე−დე−მის ცი−ურ−ხა−ტე−ბად სთვლი−და,
ვი−საც სიყრ−მით−ვე მე თაყ−ვანს ვსცემ−დი,
ყვე−ლა მომ−ცილ−და, ყვე−ლა წა−ვი−და.
ა−უხ−დე−ნელ ფიქრს ვინ არ ი−გო−ნებს,
ძველ ოც−ნე−ბებ−ზე რო−მე−ლი არ სწუხს?
ვწუხ−ვარ, ვე−ძა−ხი ჩემს სიყ−მაწ−ვი−ლეს,
მაგ−რამ ა−რა−ვინ იძ−ლე−ვა პა−სუხს.
სა−ით მივ−ყა−ვარ ჩემს მო−წყე−ნილ გზას,
სად ვპო−ვებ შვე−ბას მი−უ−სა−ფა−რი?
რას მომ−ცემს ი−სეთს ჩე−მი სამ−შობ−ლო,
და ან რას მის−ცემს მას ჩე−მი ქნა−რი?
არ ვი−ცი... მაგ−რამ უ−მიზ−ნობაში
ფიქრს ვერ ვა−კა−ვებ ცრემ−ლად მო−ნა−ქუხს...
ვწუხ−ვარ... ვე−ძა−ხი სი−ცო−ცხლის მი−ზანს,
მაგ−რამ ა−რა−ვინ იძ−ლე−ვა პა−სუხს.

ავტორის შესახებ

ამავე ავტორის სხვა ლექსები

მზის სადღეგრძელოს მარადი ჭიქითმზის სადღეგრძელოს მარადი ჭიქით ვსვამ, მიხარია ცეცხლის კლდემანი, სამშობლოს იქით, სიმშვიდის იქით ისევ მეძახ...სად იყო სმენა და გაგონება?ახალი ჰანგი ენატრება ცას უკანასკნელს, მე ვგრძნობდი მაშინ, რომ სტოპვებდა ზეშთაგონება— თვით მურილიოს,...ობელისკიობელისკს, თეთრი მხრიდან მოტანილს, ჩვენ შევცქეროდით ძახილით: დაგმეთ ეჩვენებოდათ ქვის თლილი ტანი ყველასთვის...იმ ატმებს გაუმარჯოს, იმ ატმის ყვავილებსვარსკვლავების თოვლი ცას შელეკია. მესმის რულში,როგორც ყრუ ელეგია, მატარებლის დამღალველი ხმაური, რაღაც მღვრ...დგება შემოდგომაგუგუნებს ალი მხიარულ ბუხრის, მაფიქრებს ალი და ვწვავ წერილებს, კიდევ ედება გედები მწუხრის გედებს ცეცხლისკე...
ყველა უფლება დაცულია.
kids.ge © 2011 - 2026