სიცოცხლემ შხამი მასმია
მე კა−ხურ ღვი−ნოდ შა−ვირ−გე:
შავს−ვი და არც მო−ვე−რი−დე,
თუმც მის სიმ−წა−რე გა−ვი−გე.
ვი−ცო−დი, ეს იქ−ნე−ბო−და:
ეკ−ლის ლო−გი−ნიც და−ვი−გე.
ვწე−ვარ და მძი−ნავ ტკბი−ლა−და, _
ა−ი, ბი−ჭო−ბაც ეს ა−რი!
მაღ−ლი−დან შა−ვი ღრუ−ბე−ლი
თავს დამ−წო−ლი−ა მჭეხა−რი.
რა−ცა სწა−დი−ან, ი−სა ქმნას,
მეს−რო−ლოს მე−ხი მედგა−რი.
მე ვარ და არ შა−ვუდრ−კე−ბი,
გა−კა−ჟე−ბუ−ლი მხედა−რი.
ჯერ ა−სე ყოფ−ნა ვარ−ჩი−ე,
ნუ−კი გგო−ნი−ვართ ცხედა−რი.
გულ−ში ცო−ცხა−ლი გრძნო−ბა მაქვს,
მოუსვენა−რი, მყეფა−რი.
ჩემს თვა−ლებს ვე−ღარ ა−ში−ნებს
ცრემ−ლი და სისხ−ლი მჩქეფა−რი,
არც საკუთა−რი, არც სხვი−სა,
ჩვე−ნი ტყე-ველის მღება−რი.
ჯერ არცერთ მომხამრებელს არა აქვს შეფასება გაკეთებული. თქვენ როგორ გფიქრობთ, რა ასაკის ბავშვისათვის შეიძლება იყოს ეს ლექსი საინტერესო? საორიენტაციო ასაკის მისანიჭებლად, გთხოვთ შეხვიდეთ სისტემაში ან გაიაროთ რეგისტრაცია და გვითხრათ, თქვენი აზრით რა ასაკის ბავშვისათვის არის ეს ლექსი საინტერესო. თქვენი აზრი ჩვენთვის მნიშვნელოვანია!
ავტორის შესახებ
დაეხმარე სახელის შერჩევაში
ასწავლეთ ბავშვებს ნარჩენების სწორად განთავსება
დარწმუნდით, რომ ბავშვებმა იციან, როგორ უნდა გადაყარონ ნარჩენები შესაბამის ურნებში.
სოფი მაჭავარიანი - გახსოვდეს, უკვე გაზაფხულია! ბავშვებო, ერთი პატარა ამბაბი უნდა მოგიყვეთ, როდესაც თქვენი ტოლი ვიყავი, ვკითხე ჩემს მასწავლებელს,-მერი მასწავლებელს; -მასწავლებელო, როგორია გაზაფხული, ან ვის მოჰყავს გაზაფხული? -შეხედე, გაზაფხულია, როცა ცივი ზამთარი დასრულდება და როგორც ამ ტყემლის ხეს გამოუვიდა კვირტები, ყვავილები და ყვავილობს დანარჩენი ხეებიც ასე გაყვავდებიან, გამწვანდებიან და ჭრელი კაბებით მოგვაწონებენ თავს... გაზაფხულია, როცა მდინარე არაგვის ხმა მტელი დღე და რამე გვესმის... ადიდებულია და ძლიერად ენარჩხება ქვებსა და დიდ ლოდებს... მოდის და აღვიძებს მთას, ხევს... გაზაფხულია, როცა დილით გაიღვიძებ და ფანჯარაში მზის სხივი ფარდიდან შემოიჭყიტება, როცა გაწვიმდენა, ჰაერში სველი მიწის, წვიმისა და სველი ყვითელი ნარცისების სურნელი დატრიალდება, ესე იგი, გაზაფხულია! რაფერია გაზაფხული? ფერადი, ხასხასა, წითელი, ყვითელი, მწვანე… -ღიმილით მითხრა მასწავლებელმა. -და როგორია გაზაფხული? -მხიარული, რწმენითა და იმედით სავსე. მაგრამ დაფიქრდი… ვის მოჰყავს გაზაფხული? იქნებ - შხაპუნა წვიმას, რომელიც ფრთხილად ეფერება მიწას და ყვავილებს
გახსოვდეს, უკვე გაზაფხულია! ბავშვებო, ერთი პატარა ამბაბი უნდა მოგიყვეთ, როდესაც თქვენი ტოლი ვიყავი, ვკითხე ჩემს მასწავლებელს,-მერი მასწავლებელს; -მასწავლებელო,...
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები სიმართლეზე
 |
სად?გალაკტიონ ტაბიძე |
 |
ზღარბილუარა ჭანტურია |
|
შავი ყორანიგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
ეტლზედბესიკი |
 |
არ ვიცი, ასე რამ შემაყვარა!ლადო ასათიანი |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები სიმართლეზე
|
შიშველიგალაკტიონ ტაბიძე |
|
მწოლარეგალაკტიონ ტაბიძე |
|
ხვალემ იზრუნოს ხვალისაგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
არშის კლდეს ვეფხი დავკოდეხალხური |
|
მიცვალებულის ხსოვნაგალაკტიონ ტაბიძე |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები სიმართლეზე
 |
გუთნის დედაალექსანდრე ჭავჭავაძე |
|
ბედისადმიბესიკი |
 |
ავადმყოფი მგოსანიაკაკი წერეთელი |
|
მგლოვიარე სერაფიმებიგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
ვარდიდავით მაჩაბელი |
