სიცოცხლემ შხამი მასმია
მე კა−ხურ ღვი−ნოდ შა−ვირ−გე:
შავს−ვი და არც მო−ვე−რი−დე,
თუმც მის სიმ−წა−რე გა−ვი−გე.
ვი−ცო−დი, ეს იქ−ნე−ბო−და:
ეკ−ლის ლო−გი−ნიც და−ვი−გე.
ვწე−ვარ და მძი−ნავ ტკბი−ლა−და, _
ა−ი, ბი−ჭო−ბაც ეს ა−რი!
მაღ−ლი−დან შა−ვი ღრუ−ბე−ლი
თავს დამ−წო−ლი−ა მჭეხა−რი.
რა−ცა სწა−დი−ან, ი−სა ქმნას,
მეს−რო−ლოს მე−ხი მედგა−რი.
მე ვარ და არ შა−ვუდრ−კე−ბი,
გა−კა−ჟე−ბუ−ლი მხედა−რი.
ჯერ ა−სე ყოფ−ნა ვარ−ჩი−ე,
ნუ−კი გგო−ნი−ვართ ცხედა−რი.
გულ−ში ცო−ცხა−ლი გრძნო−ბა მაქვს,
მოუსვენა−რი, მყეფა−რი.
ჩემს თვა−ლებს ვე−ღარ ა−ში−ნებს
ცრემ−ლი და სისხ−ლი მჩქეფა−რი,
არც საკუთა−რი, არც სხვი−სა,
ჩვე−ნი ტყე-ველის მღება−რი.
ჯერ არცერთ მომხამრებელს არა აქვს შეფასება გაკეთებული. თქვენ როგორ გფიქრობთ, რა ასაკის ბავშვისათვის შეიძლება იყოს ეს ლექსი საინტერესო? საორიენტაციო ასაკის მისანიჭებლად, გთხოვთ შეხვიდეთ სისტემაში ან გაიაროთ რეგისტრაცია და გვითხრათ, თქვენი აზრით რა ასაკის ბავშვისათვის არის ეს ლექსი საინტერესო. თქვენი აზრი ჩვენთვის მნიშვნელოვანია!
ავტორის შესახებ
აუხსენით ბავშვს, როდის არის საჭირო ბოდიშის მოხდა და როგორ უნდა მოიხადოს ბოდიში.
სოფი მაჭავარიანი - გაზაფხული (ლექსი პატარებს)
გაზაფხულდა,ყვავილებმა გაიშალეს თმები, ტანთ ლამაზია ჩაუცვიათ ჭრელი სამოსელი. გაიღვიძეს ცხოველებმაც დახტის ცელქი შველი პეპელას ვერ დაეწევი, რომ მოჰკი...
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები
 |
შემოდგომა ჰქვიამაყვალა მრევლიშვილი |
 |
თქვენი ჭირიმე, ჰო, მთებოვაჟა–ფშაველა |
 |
სამშობლოიოსებ დავითაშვილი |
 |
თოვლის ბაბუადიანა ღვალაძე |
 |
ეტრფის მთიებსაბესიკი |
უფრო მცირე ზომის ლექსები
 |
ქურდბაცაცა ბაჭიანოდარ დუმბაძე |
 |
დედა გაახარესნანა სამხარაძე |
 |
დედა და ლილიმანანა კაკაჩია |
 |
ცეცხლი, მახვილიგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
დაზუზუნებს ფუტკარინესტან კუპრავა |
უფრო დიდი ზომის ლექსები
 |
საქართველოს ღირსილილი ნუცუბიძე |
 |
პატარა ნიკოლოზის ნატვრაელენე სალარიძე |
|
ისევ მესხის გამოხედვაგალაკტიონ ტაბიძე |
|
მზე-ჭაბუკ ორბელიანზედბესიკი |
|
ადგილო კურუმ-კურუმოვაჟა–ფშაველა |
