გაზაფხული
გაღ−მა აჭ−რელ−და ქე−დე−ბი;
სხვა−რიგს ფერს ი−დებს ცა-მყარი,
ჩა−მოდ−გა წვი−მის სვე−ტე−ბი.
გათ−ბი, გულ−ცი−ვო ქვე−ყა−ნავ,
მზის პირს მი−უ−პყარ გვერ−დე−ბი,
მი−წის დუშ−მა−ნო ყინ−ვა−ო,
არც ახ−ლა ა−იხ−ვე−ტე−ბი?!
სიმ−ღე−რავ, ვე−ლად გა−მო−დი,
გულ−ში ნუ და−ი−კე−ტე−ბი!
წე−რო−თაც გა−და−ი−ა−რეს,
მერ−ცხა−ლიც მოფ−რე−ნი−ლა−ო;
ო−ფო−ფა სა−ვარ−ცხლი−ა−ნი
ი−მათ მო−უძღ−ვა წი−ნა−ო.
ა−მო−ჩე−ნი−ლან ყვა−ვილ−ნი,
წითელ-ყვითელან ქა−ლა−ნი,
უხ−დე−ბათ და−კუპრ−ვი−ლებ−სა
მანდილ-გრეხილნი, კა−ბა−ნი.
ი−ა ბერ−ქუ−ში გვი−ცი−ნის,
ჟუ−ჟუ−ნა წვი−მით ნა−ბა−ნი.
ა−რაგვ−მა ლახ−ტი ა−ი−ღო
ა−მი−რა−ნი−სა, რა ხა−ნი,
მილეწ-მოლეწა კლდე−ე−ბი,
მტკვარს გა−ა−დი−ნა ჯახა−ნი.
კარ−თა−ნას ფა−რი წა−ართ−ვა,
ჟინ−ვანს მოჰგ−ლი−ჯა ჩაჩ−ქა−ნი;
დე−ვე−ბი გაფ−თხენ, გა−იქც−ნენ,
გად−მო−უ−ყა−რეს აბ−ჯა−რი.
მო−ქიშ−პე არ გაუშვი−ა,
რო არ და−ე−ცეს ხან−ჯა−რი.
მუხ−რა−ნის ველ−ზე მი−ცუ−რავს
თა−ვა−ღე−ბუ−ლი კან−ჯა−რი.
დამთვ−რა−ლა სატი−ალეი,
მთას თოვ−ლი დაულევი−ა;
ორ−წყალ−ში ჩამასწევი−ა,
თათ−რის ჯარ დაულევი−ა.
ბას−რის გორ−და−ის ცე−მი−თა
კლდე−ე−ბი გაულევი−ა;
მთით ბა−რად ჩა−მო−ვარდ−ნი−ლა,
გზა მტკვრის−კე გაუკვლევი−ა.
თა−ვის ბუ−ნე−ბის ყმა რო ხარ,
ა−რაგ−ვო, იდღეგრძელი−ა!
შე−ნის ვე−ფხუ−რის ტე−ვე−ბით
გულს წყლუ−ლი გამიმთელი−ა.
გუ−ლით ხომ გხე−დავ, თუ თვა−ლით,
ვა−ჟო, ვერ და−გი−ნა−ხე−ო,
გე−ნაც−ვა−ლე, მთა−ნი და კლდე−ნი
შაგ−ნე−ბით შა−მი−ნა−ხე−ო.
ჯერ არცერთ მომხამრებელს არა აქვს შეფასება გაკეთებული. თქვენ როგორ გფიქრობთ, რა ასაკის ბავშვისათვის შეიძლება იყოს ეს ლექსი საინტერესო? საორიენტაციო ასაკის მისანიჭებლად, გთხოვთ შეხვიდეთ სისტემაში ან გაიაროთ რეგისტრაცია და გვითხრათ, თქვენი აზრით რა ასაკის ბავშვისათვის არის ეს ლექსი საინტერესო. თქვენი აზრი ჩვენთვის მნიშვნელოვანია!
ავტორის შესახებ
დაიწყეთ კითხვა დაბადებიდანვე. ყოველდღიურად წაუკითხეთ ბავშვს წიგნები, რათა მას კითხვა სიამოვნებად ექცეს.
სოფი მაჭავარიანი - გაზაფხული (ლექსი პატარებს)
გაზაფხულდა,ყვავილებმა გაიშალეს თმები, ტანთ ლამაზი ჩაუცვიათ ჭრელი სამოსელი. გაიღვიძეს ცხოველებმაც დახტის ცელქი შველი პეპელას ვერ დაეწევი, რომ მოჰკიდო...
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები
 |
ვისწავლოთ ანგარიშიგივი ჭიჭინაძე |
 |
ბატკანილუარა ჭანტურია |
 |
დედაენალილი ნუცუბიძე |
 |
ჩიტი და ილაშიო მღვიმელი |
 |
საზიარო ნაკვეთივასილ გულეური |
უფრო მცირე ზომის ლექსები
 |
დამქროლა ქარმან სასტიკმან, თან წარმიტანა ყვავილინიკოლოზ ბარათაშვილი |
|
ამაყი დათუნიალუარა ჭანტურია |
 |
კეთილი გოჭიედუარდ უგულავა |
 |
უკანასკნელი ლექსიაკაკი წერეთელი |
|
გლეხის საჩივარიაკაკი წერეთელი |
უფრო დიდი ზომის ლექსები
 |
ბელი და სანდლებიმანანა ტონია |
 |
დედოფალს ანაზედბესიკი |
|
დამნაშავე ბურთიმანანა ტონია |
|
სუმბული და მწირინიკოლოზ ბარათაშვილი |
 |
ჰიმნი ქართულ ანბანსგალაკტიონ ტაბიძე |
