გაზაფხული
ბუ−ნე−ბამ გა−მო−იღ−ვი−ძა,
ად−გა, გა−ცო−ცხლდა მკვდა−რი−ა...
ძლივს სა−ა−მუ−რი და−მე−ცა
ცი−ვი ცი−უ−რი ცვა−რი−ა.
თოვ−ლი დამდ−ნა−რა მთა−ზე−და,
ხე−ვებ−ზე მოჰ−ყეფს ღვა−რი−ა,
ა−ქეთ ა−რაგ−ვი აყ−ვირ−და,
ი−ქით ბანს აძ−ლევს მტკვა−რი−ა.
ად−გა, გა−ცო−ცხლდა მკვდა−რი−ა...
ძლივს სა−ა−მუ−რი და−მე−ცა
ცი−ვი ცი−უ−რი ცვა−რი−ა.
თოვ−ლი დამდ−ნა−რა მთა−ზე−და,
ხე−ვებ−ზე მოჰ−ყეფს ღვა−რი−ა,
ა−ქეთ ა−რაგ−ვი აყ−ვირ−და,
ი−ქით ბანს აძ−ლევს მტკვა−რი−ა.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები გაზაფხულზე, ლექსები წელიწადის დროებზე და ლექსები ბუნებაზე
 |
დაჭრილი შველილუარა ჭანტურია |
 |
ჩემს გალაკტიონს მე ვკითხე ერთხელმურმან ლებანიძე |
|
ნაკადულილუარა ჭანტურია |
 |
შირაქის ველზე მივდივარხალხური |
 |
მზე და მთვარე წაეკიდნენმანანა ტონია |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები გაზაფხულზე, ლექსები წელიწადის დროებზე და ლექსები ბუნებაზე
 |
ფიფქის სიმღერანანა გასვიანი |
 |
საფრთხობელანუნუ ჯანელიძე |
 |
ტყის ნობათიგივი ჩიღვინაძე |
 |
ვაზი გვიხმობსნესტან კუპრავა |
 |
წვიმის წვეთიცირა ტურაშვილი |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები გაზაფხულზე, ლექსები წელიწადის დროებზე და ლექსები ბუნებაზე
 |
რამ შემქმნა ადამიანადვაჟა–ფშაველა |
 |
ვაი დედასა!ნოდარ დუმბაძე |
|
ღამე მთაშივაჟა–ფშაველა |
 |
სალამურიაკაკი წერეთელი |
 |
იერიგალაკტიონ ტაბიძე |
