kids.ge logo

გაზაფხული

ფავორიტებში დამატება
ბუ−ნე−ბამ გა−მო−იღ−ვი−ძა,
ად−გა, გა−ცო−ცხლდა მკვდა−რი−ა...
ძლივს სა−ა−მუ−რი და−მე−ცა
ცი−ვი ცი−უ−რი ცვა−რი−ა.

თოვ−ლი დამდ−ნა−რა მთა−ზე−და,
ხე−ვებ−ზე მოჰ−ყეფს ღვა−რი−ა,
ა−ქეთ ა−რაგ−ვი აყ−ვირ−და,
ი−ქით ბანს აძ−ლევს მტკვა−რი−ა.

ავტორის შესახებ

ამავე ავტორის სხვა ლექსები

კახეთსმაღალ-ახადით გავხედავ, სამოთხეს კარი ეღება: ალავერდი სჩანს, კახეთი, ჩემის სამშობლოს შვენება; გულში ამოხდა...დამსეტყვე, ცაო(სიმღერა) დამსეტყვე, ცაო, დამსეტყვე, აქა ვარ ჩემის თავითა, გულითა გაუტეხელი, მოუღალავი მკლავითა. რაც უნდა...ხიდო, მოგენდე, ჩამიტყდიხიდო, მოგენდე, ჩამიტყდი, წყალს მიმეც ადევებულსა. შორს დამრჩა სატრფო გულისა, იმისთვის დაფეთებულსა. ის ჰგოდ...გიორგი სააკაძის სურათზედცალკე შენა ხარ და შენს პირდაპირ მეორე სახე მე მეხატება შენი ქვეყნისა - საქართველოსი… რამდენი ფიქრი მწვავს...კიდევაც ვნახავ გაზაფხულსკიდევაც ვნახავ გაზაფხულს, ყელმოღერებულს იასა, სიკვდილის სიცოცხლედ მქცეველს, იმის სიტურფეს ღვთიანსა, ამწვა...
ყველა უფლება დაცულია.
kids.ge © 2011 - 2026