გაზაფხული
ბუ−ნე−ბამ გა−მო−იღ−ვი−ძა,
ად−გა, გა−ცო−ცხლდა მკვდა−რი−ა...
ძლივს სა−ა−მუ−რი და−მე−ცა
ცი−ვი ცი−უ−რი ცვა−რი−ა.
თოვ−ლი დამდ−ნა−რა მთა−ზე−და,
ხე−ვებ−ზე მოჰ−ყეფს ღვა−რი−ა,
ა−ქეთ ა−რაგ−ვი აყ−ვირ−და,
ი−ქით ბანს აძ−ლევს მტკვა−რი−ა.
ად−გა, გა−ცო−ცხლდა მკვდა−რი−ა...
ძლივს სა−ა−მუ−რი და−მე−ცა
ცი−ვი ცი−უ−რი ცვა−რი−ა.
თოვ−ლი დამდ−ნა−რა მთა−ზე−და,
ხე−ვებ−ზე მოჰ−ყეფს ღვა−რი−ა,
ა−ქეთ ა−რაგ−ვი აყ−ვირ−და,
ი−ქით ბანს აძ−ლევს მტკვა−რი−ა.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები გაზაფხულზე, ლექსები წელიწადის დროებზე და ლექსები ბუნებაზე
 |
ბებოს და ბაბუს ჯვრისწერამზია გოგნიაშვილი |
 |
ჩემს გალაკტიონს მე ვკითხე ერთხელმურმან ლებანიძე |
 |
ქარილუარა ჭანტურია |
 |
მაისის ისრითგალაკტიონ ტაბიძე |
|
სხივი და წყაროლუარა ჭანტურია |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები გაზაფხულზე, ლექსები წელიწადის დროებზე და ლექსები ბუნებაზე
 |
წელიწადიგიორგი წერეთელი |
 |
მოდის ზამთარიფატმან ბოჭორიშვილი |
 |
გაზაფხულიილია ჭავჭავაძე |
 |
ენძელანანა სამხარაძე |
 |
ვაზი გვიხმობსნესტან კუპრავა |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები გაზაფხულზე, ლექსები წელიწადის დროებზე და ლექსები ბუნებაზე
 |
სოფლისა წესი ასეავაჟა–ფშაველა |
 |
გაზაფხულიმანანა ტონია |
|
ეს მძინარე მთა და ველიგალაკტიონ ტაბიძე |
|
რამ შემქმნა ადამიანადვაჟა–ფშაველა |
|
წამყე ბეთანიისაკენ!გალაკტიონ ტაბიძე |
