kids.ge logo

იქ პოეზიის ფრიალებს დროშა

ფავორიტებში დამატება
ზღვა−ში გად−ვისვ−რი ბე−დი−თი ბა−დეს,
რომ ოქ−როს თევ−ზი მოჰყ−ვეს ცბი−ე−რი.
მი−სი და−ნახ−ვა მრა−ვალ−ჯერ სცა−დეს,
მე კი ნამდ−ვი−ლად ვარ ბედ−ნი−ე−რი.

ზღვა−ში ჩა−ვაგ−დებ სა−ო−ცარ ან−კესს,
ა−ჰა, სი−რე−ნას ა−მოჰყ−ვა გუ−ლი,
ი−გი მო−მას−მენს მშვე−ნი−ერ ჰან−გებს
და მე ნამდ−ვი−ლად ვარ მო−ხიბ−ლუ−ლი.

დღე გაჟ−ღენ−თი−ლა ქროლ−ვით მზი−ა−ნით,
სა−დღაც, სხვა მხა−რეს გა−და−ნა−ტა−ნი,
ზღვა ღე−ლავს ი−სევ ხა−ლი−სი−ა−ნი,
დღე ე−ლავს, რო−გორც ცე−ცხლის მა−და−ნი.

მის−ცუ−რავს გე−მი, ტრი−ა−ლებს ზვირ−თი,
ჩვენ გა−ვა−ყო−ლეთ ხო−მალ−დებს კვა−ლი,
იქ პო−ე−ზი−ის ფრი−ა−ლებს დრო−შა
და დრო−შებს შუ−რით გასც−ქე−რის თვა−ლი.

ავტორის შესახებ

ამავე ავტორის სხვა ლექსები

მეტეხი იდგა რუხი, პიტალოცა - დასავლეთი აღვივებდა ღრუბელთა ღუმელს, მეტეხი იდგა რუხი, პიტალო. შემოდგომის დღე მისცემოდა უსაზღვრო დუმ...ჩვენ, პოეტები საქართველოსიგულში იმავე გრძნობით ბრუნდება და მოლოდინი დარეკავს ჩუმი, რომ არაერთხელ აგუგუნდება დედამიწაზე კიდევ სამუმი...ჰამლეტის ქნარიამაოა მთლად ცხოვრება, დრტვინის წუთისოფელია, წადი... წადი მონასტერში, მონასტერში,ოფელია! ტკბილი ნანა სულს ...ჰიმნი ქართულ ანბანსშენ, რომელიც მარად მზეებრ გვინათ, არა გუშინ გაჩნდი თვალის ჩინად, არამედ მზით ამოენთე ბრწყინვად - ოცდაექვს...მწუხარება შენზემე გარს მეხვევა მუდამ, იგივე შენ მიერ ნაზად ნაქსოვი რიდე. ხალხს მოვშორდები, მაგრამ ღამეებს სად დავემალო, ...
ყველა უფლება დაცულია.
kids.ge © 2011 - 2026