იქ პოეზიის ფრიალებს დროშა
ზღვა−ში გად−ვისვ−რი ბე−დი−თი ბა−დეს,
რომ ოქ−როს თევ−ზი მოჰყ−ვეს ცბი−ე−რი.
მი−სი და−ნახ−ვა მრა−ვალ−ჯერ სცა−დეს,
მე კი ნამდ−ვი−ლად ვარ ბედ−ნი−ე−რი.
ზღვა−ში ჩა−ვაგ−დებ სა−ო−ცარ ან−კესს,
ა−ჰა, სი−რე−ნას ა−მოჰყ−ვა გუ−ლი,
ი−გი მო−მას−მენს მშვე−ნი−ერ ჰან−გებს
და მე ნამდ−ვი−ლად ვარ მო−ხიბ−ლუ−ლი.
დღე გაჟ−ღენ−თი−ლა ქროლ−ვით მზი−ა−ნით,
სა−დღაც, სხვა მხა−რეს გა−და−ნა−ტა−ნი,
ზღვა ღე−ლავს ი−სევ ხა−ლი−სი−ა−ნი,
დღე ე−ლავს, რო−გორც ცე−ცხლის მა−და−ნი.
მის−ცუ−რავს გე−მი, ტრი−ა−ლებს ზვირ−თი,
ჩვენ გა−ვა−ყო−ლეთ ხო−მალ−დებს კვა−ლი,
იქ პო−ე−ზი−ის ფრი−ა−ლებს დრო−შა
და დრო−შებს შუ−რით გასც−ქე−რის თვა−ლი.
რომ ოქ−როს თევ−ზი მოჰყ−ვეს ცბი−ე−რი.
მი−სი და−ნახ−ვა მრა−ვალ−ჯერ სცა−დეს,
მე კი ნამდ−ვი−ლად ვარ ბედ−ნი−ე−რი.
ზღვა−ში ჩა−ვაგ−დებ სა−ო−ცარ ან−კესს,
ა−ჰა, სი−რე−ნას ა−მოჰყ−ვა გუ−ლი,
ი−გი მო−მას−მენს მშვე−ნი−ერ ჰან−გებს
და მე ნამდ−ვი−ლად ვარ მო−ხიბ−ლუ−ლი.
დღე გაჟ−ღენ−თი−ლა ქროლ−ვით მზი−ა−ნით,
სა−დღაც, სხვა მხა−რეს გა−და−ნა−ტა−ნი,
ზღვა ღე−ლავს ი−სევ ხა−ლი−სი−ა−ნი,
დღე ე−ლავს, რო−გორც ცე−ცხლის მა−და−ნი.
მის−ცუ−რავს გე−მი, ტრი−ა−ლებს ზვირ−თი,
ჩვენ გა−ვა−ყო−ლეთ ხო−მალ−დებს კვა−ლი,
იქ პო−ე−ზი−ის ფრი−ა−ლებს დრო−შა
და დრო−შებს შუ−რით გასც−ქე−რის თვა−ლი.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები ქართულ ენაზე
 |
ცაზე იარე, მთვარეოვაჟა–ფშაველა |
 |
მითხარ, ქარო!ელიზბარ გაბუნია |
 |
ვერხვებიგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
გოგებაშვილის „დედა ენა“შოთა ნიშნიანიძე |
 |
ბაბუალუარა ჭანტურია |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები ქართულ ენაზე
 |
დაუკარ, ჩემო ჩონგუროხალხური |
 |
დედიკონახათუნა გულიაშვილი |
 |
ვარდი და ბულბულინინო სტურუა |
|
დროგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
წვიმაციცო ხოცუაშვილი |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები ქართულ ენაზე
 |
ობოლიაკაკი წერეთელი |
|
ისევ მესხის გამოხედვაგალაკტიონ ტაბიძე |
|
ხევზედ მიდიან ნისლებივაჟა–ფშაველა |
|
ილიას მოკვლის გამოაკაკი წერეთელი |
|
გამოღმით მე ვარ, გაღმა – შენვაჟა–ფშაველა |
