ვერხვები
ყო−ველთ−ვის, რო−ცა და−ბე−რავს ქა−რი
და ნისლს მთე−ბი−სას გა−ი−ფენს აფ−რად,
ვერხ−ვის ფო−თოლ−თა თეთ−რი ლაშქა−რი
აშ−რი−ალ−დე−ბა უ−შო−რეს ზღაპ−რად.
ზღა−პა−რი ი−გი მათ−რობს და მხიბ−ლავს
ძვე−ლი ღვი−ნის სმით, უ−ღო−ნოდ, მძაფ−რად,
სა−დღაც და−კარ−გულ ვარდს და გვი−რი−ლებს
მო−გო−ნე−ბებ−ში ვი−ჭერ თა−ნაბ−რად.
ეს ი−ყო წი−ნათ, დი−დი ხნის წი−ნათ...
სად, რო−დის, რისთ−ვის? არ ვი−ცი, ა−რა!
იყვ−ნენ ო−დეს−ღაც და მი−ე−ძი−ნათ...
ღე−ლავს ფოთ−ლე−ბის მ−წყობ−რი კამა−რა.
მას შემ−დეგ ბე−დი და ი−ალ−ქა−ნი
ქა−რის სიმ−ძი−მით გადაიხა−რა,
შენ კი სა−და ხარ ამ−დე−ნი ხა−ნი?
რისთ−ვის, ან ვის−თან? არ ვი−ცი, ა−რა!
ეს ი−ყო წი−ნათ, დი−დი ხნის წი−ნათ,
ეს ი−ყო ვერხ−ვის ფო−თოლ−თა კვნე−სა,
დრომ ყვა−ვი−ლე−ბით დაგ−ვაგ−ვირგ−ვი−ნა,
მე პა−ჟი ვი−ყავ, ის კი - პრინ−ცე−სა.
და ნისლს მთე−ბი−სას გა−ი−ფენს აფ−რად,
ვერხ−ვის ფო−თოლ−თა თეთ−რი ლაშქა−რი
აშ−რი−ალ−დე−ბა უ−შო−რეს ზღაპ−რად.
ზღა−პა−რი ი−გი მათ−რობს და მხიბ−ლავს
ძვე−ლი ღვი−ნის სმით, უ−ღო−ნოდ, მძაფ−რად,
სა−დღაც და−კარ−გულ ვარდს და გვი−რი−ლებს
მო−გო−ნე−ბებ−ში ვი−ჭერ თა−ნაბ−რად.
ეს ი−ყო წი−ნათ, დი−დი ხნის წი−ნათ...
სად, რო−დის, რისთ−ვის? არ ვი−ცი, ა−რა!
იყვ−ნენ ო−დეს−ღაც და მი−ე−ძი−ნათ...
ღე−ლავს ფოთ−ლე−ბის მ−წყობ−რი კამა−რა.
მას შემ−დეგ ბე−დი და ი−ალ−ქა−ნი
ქა−რის სიმ−ძი−მით გადაიხა−რა,
შენ კი სა−და ხარ ამ−დე−ნი ხა−ნი?
რისთ−ვის, ან ვის−თან? არ ვი−ცი, ა−რა!
ეს ი−ყო წი−ნათ, დი−დი ხნის წი−ნათ,
ეს ი−ყო ვერხ−ვის ფო−თოლ−თა კვნე−სა,
დრომ ყვა−ვი−ლე−ბით დაგ−ვაგ−ვირგ−ვი−ნა,
მე პა−ჟი ვი−ყავ, ის კი - პრინ−ცე−სა.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები ხეებზე
 |
ჩემს ვარსკვლავსნიკოლოზ ბარათაშვილი |
 |
პირველი გაზაფხულიშიო მღვიმელი |
 |
მზე პირს იბანსელიზბარ გაბუნია |
 |
ცაზე იარე, მთვარეოვაჟა–ფშაველა |
|
მთას ვიყავვაჟა–ფშაველა |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები ხეებზე
 |
ექსპერტინინია კაპანაძე |
 |
ბუნების სიყვარულილუარა ჭანტურია |
 |
რად ტირი, საფრთხობელაო?ნუნუ კერესელიძე |
|
ქარილუარა ჭანტურია |
|
ნამდვილი მეგობარილუარა ჭანტურია |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები ხეებზე
 |
გურიის მთებიგალაკტიონ ტაბიძე |
|
ბუნების გლოვავაჟა–ფშაველა |
|
უნუგეშო ყოფნავაჟა–ფშაველა |
|
გამოღმით მე ვარ, გაღმა – შენვაჟა–ფშაველა |
 |
საქართველო იყო მათი საოცნებო სახელილადო ასათიანი |
