მზე, მთვარე და ღრუბელი
მზემ გა−დას−ძა−ხა მთვა−რე−სა:
- ვა−ნა−თებ ა−რე−მა−რე−სა,
შენ რის მაქ−ნი−სი მყავ−ხა−რო,
მთე−ლი დღე უქ−მად დგა−ხა−რო!
წარ−ბი შეჭ−მუხ−ნა მთვა−რე−მო,
- ღა−მეც ა−ნა−თე ბა−რე−მო,
თუ გინ−და, გე−ტყვი სი−მართ−ლეს,
დღე ვის სჭირ−დე−ბა სი−ნათ−ლე?
ა−მა−ზე ნუ ვი−კა−მა−თებთ,
ღა−მით სწო−რედ მე ვა−ნა−თებ!
ეს შე−მო−ეს−მა ღრუ−ბელ−სო,
ცრემ−ლე−ბი ულ−ბობს უ−ბე−სო.
თქვა - არ შეგშ−ვე−ნით არ−ცერთ−სო,
ჩხუბს რომ გა−მარ−თავთ ა−სეთ−სო,
თუ გა−ვიშ−ლე−ბი ზე−ცა−ზე,
გა−გე−ჯიბ−რე−ბით მეც ა−სე,
თქვენ კი კა−მათს არ მორ−ჩე−ბით,
არ−ცერ−თი არ გა−მოჩნ−დე−ბით.
შერ−ცხვა, სათქ−მე−ლი რა ჰქონ−და
და მზე მთებს მიღ−მა ჩა−გორ−და.
მთვა−რეც ფიქ−რებ−მა ა−რი−ა
და ნამ−გა−ლი−ვით გა−ლი−ა.
- ვა−ნა−თებ ა−რე−მა−რე−სა,
შენ რის მაქ−ნი−სი მყავ−ხა−რო,
მთე−ლი დღე უქ−მად დგა−ხა−რო!
წარ−ბი შეჭ−მუხ−ნა მთვა−რე−მო,
- ღა−მეც ა−ნა−თე ბა−რე−მო,
თუ გინ−და, გე−ტყვი სი−მართ−ლეს,
დღე ვის სჭირ−დე−ბა სი−ნათ−ლე?
ა−მა−ზე ნუ ვი−კა−მა−თებთ,
ღა−მით სწო−რედ მე ვა−ნა−თებ!
ეს შე−მო−ეს−მა ღრუ−ბელ−სო,
ცრემ−ლე−ბი ულ−ბობს უ−ბე−სო.
თქვა - არ შეგშ−ვე−ნით არ−ცერთ−სო,
ჩხუბს რომ გა−მარ−თავთ ა−სეთ−სო,
თუ გა−ვიშ−ლე−ბი ზე−ცა−ზე,
გა−გე−ჯიბ−რე−ბით მეც ა−სე,
თქვენ კი კა−მათს არ მორ−ჩე−ბით,
არ−ცერ−თი არ გა−მოჩნ−დე−ბით.
შერ−ცხვა, სათქ−მე−ლი რა ჰქონ−და
და მზე მთებს მიღ−მა ჩა−გორ−და.
მთვა−რეც ფიქ−რებ−მა ა−რი−ა
და ნამ−გა−ლი−ვით გა−ლი−ა.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე, ლექსები მზეზე და ლექსები სიმართლეზე
 |
მოლოდინივაჟა–ფშაველა |
 |
გაზაფხულის მაყრებიაკაკი წერეთელი |
 |
იაშიო მღვიმელი |
 |
მალე ფერგადაშლილიგალაკტიონ ტაბიძე |
|
მგზავრის სიმღერაგალაკტიონ ტაბიძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე, ლექსები მზეზე და ლექსები სიმართლეზე
|
მთას ვიყავვაჟა–ფშაველა |
|
გამოღმით მე ვარ, გაღმა – შენვაჟა–ფშაველა |
 |
ვაზილუარა ჭანტურია |
 |
მზის დედოფალანინო სტურუა |
|
შავი ყორანიგალაკტიონ ტაბიძე |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე, ლექსები მზეზე და ლექსები სიმართლეზე
 |
ასოხატულა კუნწულებიგივი ჭიჭინაძე |
 |
ყვარლის მთებსილია ჭავჭავაძე |
|
ტყუილი თუ მართალიგივი ჭიჭინაძე |
 |
საქართველო იყო მათი საოცნებო სახელილადო ასათიანი |
|
1795 წლის სახსოვრადვაჟა–ფშაველა |
