ქარი მოგონებათა
აგ−ვის−ტო. თბი−ლი სამხ−რე−თის ქა−რი
შენს ლაჟ−ვარ−დო−ვან მან−დილ−ში ჰქრო−და;
ის−მო−და შო−რი „რაშო-და შო−და
და კრი−ა−ლებ−და მზი−ა−ნი და−რი,
რო−გორც ცოც−ნე−ბა უ−შო−რეს დრო−თა.
თით−ქო ქალ−წულ−მა პირ−ვე−ლად სცო−და
და სი−ნა−ნუ−ლის და−გუბ−და ღვა−რი...
ზღვა ი−ყო წყნა−რი.
თით−ქო ფე−ნო−ბა ზურ−მუხ−ტის რტო−თა,
ცის და−სავ−ლამ−დე უ−სიზმ−როდ მდგა−რი,
უს−მენ−და ჩან−გებს და მო−ე−ლო−და;
შორს, ძა−ლი−ან შორს მო−ჩან−და ქა−რი,
მე შენ გკოც−ნი−დი და გუ−ლი თრთო−და;
ზღვა ი−ყო წყნა−რი.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები შინაურ ცხოველებზე
 |
ცხვარი და ბეკეკალუარა ჭანტურია |
 |
ნინია და ფინიამანანა ქურდაძე |
 |
ბაყაყი და ბეკეკომანანა ტონია |
 |
ლელას და ნიშა ხარის გაბაასებანოდარ დუმბაძე |
 |
ორი ფისოგივი ჭიჭინაძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები შინაურ ცხოველებზე
|
მზეს უღიმის იალუარა ჭანტურია |
 |
მია და ფისუნამანანა კაკაჩია |
 |
რა ღრიანცელში ვიდოდა გემიგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
*** (ჩემმა ბაბუმ დიდზე დიდი)ცირა ტურაშვილი |
|
შავი და თეთრი კატამანანა კაკაჩია |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები შინაურ ცხოველებზე
 |
სოფლის დილათინათინ კვირიკაძე |
 |
მთათ მითხრეს...ვაჟა–ფშაველა |
|
ვინ არის კაცი?ვაჟა–ფშაველა |
|
გოგია და ყურცქვიტალუარა ჭანტურია |
|
გიგივაჟა–ფშაველა |
