kids.ge logo

იმ ატმებს გაუმარჯოს, იმ ატმის ყვავილებს

ფავორიტებში დამატება
ვარსკვ−ლა−ვე−ბის თოვ−ლი ცას შე−ლე−კი−ა.
მეს−მის რულ−ში,როგორც ყრუ ე−ლე−გი−ა,
მა−ტა−რებ−ლის დამ−ღალ−ვე−ლი ხმა−უ−რი,
რა−ღაც მღვრი−ე, რა−ღაც არ-აქაური.

მე ვი−გო−ნებ ატ−მებ−ზე მთვა−რის ჩრდი−ლებს,
იმ ატ−მებს გა−უ−მარ−ჯოს, იმ ატ−მის ყვა−ვი−ლებს!
ყვე−ლა−ფე−რი სიზ−მა−რი−ვით გა−თავ−და,
რა−საც გუ−ლი სიყრ−მით და−ი−ხა−ტავ−და.

მეს−მის რულ−ში, ერ−თხელ გა−იბ−ზა−რა რა,
მა−ტა−რებ−ლის: რა-რა-რა-რა, რა-რა-რა.
ა−რა - ა−რას, მე მის−მენ−დი მხო−ლოდ ჰო-ს,
მე ვი−გო−ნებ ატ−მებ−ზე მთვა−რის ჩრდი−ლებს,

იმ ატ−მებს გა−უ−მარ−ჯოს, იმ ატ−მის ყვა−ვი−ლებს!
სარკ−მე−ლი−დან - მთე−ბის უ−ბე−ში ნი−ავს
არ−ვინ ი−ტყვის: ი−ყავ, ნუ გე−ში−ნი−ა!
ი−ყო ღა−მე, ი−ყო უ−დაბ−ნო−ე−თი,

ო−დეს მშვი−დი და უც−ნო−ბი პო−ე−ტი
თვი−თე−ულ ჩრდილს შევ−ხა−რო−დი, თი−თო რტოს,
და ვი−გო−ნებ ატ−მებ−ზე მთვა−რის ჩრდი−ლებს,
იმ ატ−მებს გა−უ−მარ−ჯოს იმ ატ−მის ყვა−ვი−ლებს!

ავტორის შესახებ

ამავე ავტორის სხვა ლექსები

მეტეხი იდგა რუხი, პიტალოცა - დასავლეთი აღვივებდა ღრუბელთა ღუმელს, მეტეხი იდგა რუხი, პიტალო. შემოდგომის დღე მისცემოდა უსაზღვრო დუმ...მე ვინც მიყვარდამე რომ მიყვარდა, ის არი, ოცნება გამიდიადა, იმისთა თვალთა ისარი გულზე მაჩნია ტყვიადა. საგულეს ის არ ჩადგებ...რა ცაა!შეხედე, რა ცაა! - ეს არის, რაცაა! შეხედე, ამ მხარეს! - ზღვით დილა გვახარებს! შეხედე, რა ზღვაა! ო, ეს ზღვა...დაღლილ წამწამთ ქვეშდაღლილ წამწამთ ქვეშ გამოხედვას უდაბნოსებურს, რაც დასრიალებს უმიზნობით ხანდახან ქალში, შეუბოჭია მოძრაობა მ...ის წაიყვანა ოცნებამ მისმაის წაიყვანა ოცნებამ მისმა, სადაც ჰაერი ზღვის ფერისაა. ის წაიყვანა იქ ფანატიზმმა, იქ ხომალდები ჰომერისაა. ...
ყველა უფლება დაცულია.
kids.ge © 2011 - 2026