ცისა ფერს, ლურჯსა ფერს
პირ−ვე−ლად ქმნილ−სა ფერს
და არ ამ ქვეყ−ნი−ერს,
სიყრ−მიდ−გან ვეტრ−ფო−დი.
და ახ−ლაც, როს სისხ−ლი
მაქვს გა−ცი−ე−ბუ−ლი,
ვფი−ცავ მე — არ ვეტრ−ფო
არ ო−დეს ფერ−სა სხვას.
თვა−ლებ−ში მშვე−ნი−ერს
ვეტრ−ფი მე ცი−სა ფერს;
მოს−რუ−ლი ი−გი ცით
გა−მოკრ−თის სი−ა−მით.
ფიქ−რი მე სა−ნატ−რი
მი−მიწ−ვევს ცი−სა ქედს,
რომ ეშ−ხით დამდ−ნა−რი
შე−ვერ−თო ლურჯ−სა ფერს.
მოვკვ−დე−ბი — ვერ ვნა−ხავ
ცრემლ−სა მე მშობ−ლი−ურს, —
მის ნაცვ−ლად ცა ლურ−ჯი
და−მაფრქ−ვევს ცვარს ცი−ურს!
სა−მა−რეს ჩემ−სა, როს
გარს ნის−ლი მო−ეც−ვას —
ი−გიცა შეს−წი−როს
ცი−აგ−მან ლურჯ−სა ცას!.
ჯერ არცერთ მომხამრებელს არა აქვს შეფასება გაკეთებული. თქვენ როგორ გფიქრობთ, რა ასაკის ბავშვისათვის შეიძლება იყოს ეს ლექსი საინტერესო? საორიენტაციო ასაკის მისანიჭებლად, გთხოვთ შეხვიდეთ სისტემაში ან გაიაროთ რეგისტრაცია და გვითხრათ, თქვენი აზრით რა ასაკის ბავშვისათვის არის ეს ლექსი საინტერესო. თქვენი აზრი ჩვენთვის მნიშვნელოვანია!
გაუზიარეთ თქვენს ოჯახის წევრებს თქვენი აზრები და გრძნობები გულწრფელად და ღიად.
სოფი მაჭავარიანი - გაზაფხული (ლექსი პატარებს)
გაზაფხულდა,ყვავილებმა გაიშალეს თმები, ტანთ ლამაზი ჩაუცვიათ ჭრელი სამოსელი. გაიღვიძეს ცხოველებმაც დახტის ცელქი შველი პეპელას ვერ დაეწევი, რომ მოჰკიდო...
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები
 |
ბეკეკუნას სიზმარიმანანა ტონია |
 |
მთა და ბარივაჟა–ფშაველა |
|
მუდარავაჟა–ფშაველა |
 |
ზამთარიშიო მღვიმელი |
 |
ცრემლთა ისარნიბესიკი |
უფრო მცირე ზომის ლექსები
 |
ქართველი მერქვასგოჩა ხარანაული |
 |
სწავლა მომწყურდამარი დიერა |
 |
შემოდგომათამარ ჭეიშვილი |
 |
ვეხმარები დედიკოსნინო სტურუა |
|
რა-გინდა ბედმა მიმტყუვნოსვაჟა–ფშაველა |
უფრო დიდი ზომის ლექსები
|
ჩემს მინერვასდავით მაჩაბელი |
|
ფშაველი ჯარისკაცის წერილივაჟა–ფშაველა |
|
ტყეში სკოლა გაიხსნანინო მზესელი |
 |
სად არის სათვალე?იულან ტუვიმი |
|
ვინ რა ჰქნა?მანანა ტონია |
