სიხარული გამეფდა
მზე იღვ−რე−ბა მი−წა−ზე,
სი−ო ცეკ−ვავს მი−ნა−ზე;
მო−ვარ−დე−ბა აპ−რი−ლი,
თო−თო მარ−ტის ჯინაზე.
გულმხურვალე პლა−ნე−ტამ,
ვე−ლი მო−ა−ხა−ვერ−და;
აჟ−ღურ−ტულდ−ნენ ჩი−ტე−ბი,
სი−ხა−რუ−ლი გა−მეფ−და.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები გაზაფხულზე და ლექსები ბუნებაზე
 |
მზე და მთვარე წაეკიდნენმანანა ტონია |
 |
ხე და ზამთარილუარა ჭანტურია |
|
ღამელუარა ჭანტურია |
 |
სამდურავინოდარ დუმბაძე |
 |
მაისის ისრითგალაკტიონ ტაბიძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები გაზაფხულზე და ლექსები ბუნებაზე
 |
წელიწადის დროებიხათუნა გულიაშვილი |
 |
ფანტელო, ფრიალ-ფრიალა!ნესტან კუპრავა |
|
ეს რა ლამაზი გზებია!ნესტან კუპრავა |
 |
მარტინანა გასვიანი |
 |
იასამნებიცირა ტურაშვილი |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები გაზაფხულზე და ლექსები ბუნებაზე
 |
რამ შემქმნა ადამიანადვაჟა–ფშაველა |
 |
ნინოს შიშიელენე სალარიძე |
|
რეზის ლექსიელენე სალარიძე |
|
ხევზედ მიდიან ნისლებივაჟა–ფშაველა |
|
ვერხვებიგალაკტიონ ტაბიძე |
