ისევ მესხის გამოხედვა
ყვავ-ყორნების არ გა−ში−ნებს შავ−ზე შა−ვი ფრე−ნა.
ომ−თა გრგვინ−ვა და დრო−შე−ბი თა−მარ მე−ფის ორბ−თა
შენ ბრ−წყინ−ვა−ლედ გა−მო−სა−ხე, დი−დე−ბუ−ლო შო−თა!
ახ−სოვს იმ შენს ოქ−როს−ფერ წლებს, გორს, ას−პინ−ძას, მ−ცხე−თას
თუ რამ−დენ−ჯერ სიკვ−დი−ლისთ−ვის თვალ−ში შე−გი−ხე−დავს...
სიკვ−დილ−მა ვერ ი−სიკვ−დი−ლა, უჭკ−ნობ დაფ−ნის რტო−თა
უკვ−და−ვე−ბის მტა−რე−ბე−ლო, დი−დე−ბუ−ლო შო−თა!
მხო−ლოდ გმირ−თა თავ−და−დე−ბის გზა ი−ყო და ა−რის
ღირ−სი დი−დი სიყ−ვა−რუ−ლის მშობ−ლი−უ−რი მხა−რის.
და იმ “ვეფხისტყაოსანით” ბევ−რი, ა−რა ცო−ტა,
გა−მარჯ−ვე−ბის დღე ყო−ფი−ლა, დი−დე−ბუ−ლო შო−თა!
თვით ქა−ჯე−თის არ არ−სე−ბობს ცი−ხე−ე−ბი შა−ვი,
ძმად−შე−ფი−ცულ მე−გობ−რე−ბის რომ არ ლეწ−დეს მკლა−ვი.
მათ სა−ზღვა−რი გა−და−ლა−ხეს ა−თას−ნა−ირ შფოთ−თა,
და გვი−ნა−თებს შე−ნი სა−ხე, მზე−თა მზე−ო, შო−თა!
თი−ნა−თი−ნის და ნეს−ტა−ნის სიყ−ვა−რუ−ლის ღირ−სი
მხო−ლოდ გმირ−თა უკვ−და−ვე−ბა ა−რის მა−რადისი!
შენს გარ−შე−მო ყვე−ლა დრო−ის მღელ−ვა−რე−ბა რბო−და,
უ−საყ−ვარ−ლეს სამ−შობ−ლო−ის მშვე−ნე−ბა−ო, შო−თა!
მარ−გა−ლიტ−თა დიდ−თა მტევ−ნად და ოქ−რო−და ჰქრო−და
სი−ტყვათ შენ−თა შად−რე−ვა−ნი, ცე−მა ჩო−განთ შნო−თა.
შე−ნი გუ−ლი უ−სას−რუ−ლო სიყ−ვა−რუ−ლით თრთო−და,
შო−თა, ე−რის სი−ქა−დუ−ლო, ღვთა−ებ−რი−ვო შო−თა!
ჯერ არცერთ მომხამრებელს არა აქვს შეფასება გაკეთებული. თქვენ როგორ გფიქრობთ, რა ასაკის ბავშვისათვის შეიძლება იყოს ეს ლექსი საინტერესო? საორიენტაციო ასაკის მისანიჭებლად, გთხოვთ შეხვიდეთ სისტემაში ან გაიაროთ რეგისტრაცია და გვითხრათ, თქვენი აზრით რა ასაკის ბავშვისათვის არის ეს ლექსი საინტერესო. თქვენი აზრი ჩვენთვის მნიშვნელოვანია!
ავტორის შესახებ
დაეხმარე სახელის შერჩევაში
შეაქეთ ბავშვი, როდესაც ის ერთგულია მეგობრების მიმართ.
სოფი მაჭავარიანი - გაზაფხული (ლექსი პატარებს)
გაზაფხულდა,ყვავილებმა გაიშალეს თმები, ტანთ ლამაზი ჩაუცვიათ ჭრელი სამოსელი. გაიღვიძეს ცხოველებმაც დახტის ცელქი შველი პეპელას ვერ დაეწევი, რომ მოჰკიდო...
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ბუნებაზე
 |
მშვენიერას ქართველასალექსანდრე ორბელიანი |
 |
მელიების ქორწილინინო მზესელი |
 |
მალე ფერგადაშლილიგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
ხევზედ მიდიან ნისლებივაჟა–ფშაველა |
|
გამოღმით მე ვარ, გაღმა – შენვაჟა–ფშაველა |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ბუნებაზე
 |
ენძელებიმანანა კაკაჩია |
 |
ზაფხულის წვიმაინგა ქორდელი |
 |
ფანტელო, ფრიალ-ფრიალა!ნესტან კუპრავა |
 |
ხალხურიაკაკი წერეთელი |
 |
ჰაერი ცივ-ნამიანიბესიკი |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ბუნებაზე
|
ღამე მთაშივაჟა–ფშაველა |
 |
რთველირაფიელ ერისთავი |
|
გურიის მთებიგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
ასოხატულა კუნწულებიგივი ჭიჭინაძე |
|
ჩიტი-ჩიორავაჟა–ფშაველა |
