ისევ მესხის გამოხედვა
ყვავ-ყორნების არ გა−ში−ნებს შავ−ზე შა−ვი ფრე−ნა.
ომ−თა გრგვინ−ვა და დრო−შე−ბი თა−მარ მე−ფის ორბ−თა
შენ ბრ−წყინ−ვა−ლედ გა−მო−სა−ხე, დი−დე−ბუ−ლო შო−თა!
ახ−სოვს იმ შენს ოქ−როს−ფერ წლებს, გორს, ას−პინ−ძას, მ−ცხე−თას
თუ რამ−დენ−ჯერ სიკვ−დი−ლისთ−ვის თვალ−ში შე−გი−ხე−დავს...
სიკვ−დილ−მა ვერ ი−სიკვ−დი−ლა, უჭკ−ნობ დაფ−ნის რტო−თა
უკვ−და−ვე−ბის მტა−რე−ბე−ლო, დი−დე−ბუ−ლო შო−თა!
მხო−ლოდ გმირ−თა თავ−და−დე−ბის გზა ი−ყო და ა−რის
ღირ−სი დი−დი სიყ−ვა−რუ−ლის მშობ−ლი−უ−რი მხა−რის.
და იმ “ვეფხისტყაოსანით” ბევ−რი, ა−რა ცო−ტა,
გა−მარჯ−ვე−ბის დღე ყო−ფი−ლა, დი−დე−ბუ−ლო შო−თა!
თვით ქა−ჯე−თის არ არ−სე−ბობს ცი−ხე−ე−ბი შა−ვი,
ძმად−შე−ფი−ცულ მე−გობ−რე−ბის რომ არ ლეწ−დეს მკლა−ვი.
მათ სა−ზღვა−რი გა−და−ლა−ხეს ა−თას−ნა−ირ შფოთ−თა,
და გვი−ნა−თებს შე−ნი სა−ხე, მზე−თა მზე−ო, შო−თა!
თი−ნა−თი−ნის და ნეს−ტა−ნის სიყ−ვა−რუ−ლის ღირ−სი
მხო−ლოდ გმირ−თა უკვ−და−ვე−ბა ა−რის მა−რადისი!
შენს გარ−შე−მო ყვე−ლა დრო−ის მღელ−ვა−რე−ბა რბო−და,
უ−საყ−ვარ−ლეს სამ−შობ−ლო−ის მშვე−ნე−ბა−ო, შო−თა!
მარ−გა−ლიტ−თა დიდ−თა მტევ−ნად და ოქ−რო−და ჰქრო−და
სი−ტყვათ შენ−თა შად−რე−ვა−ნი, ცე−მა ჩო−განთ შნო−თა.
შე−ნი გუ−ლი უ−სას−რუ−ლო სიყ−ვა−რუ−ლით თრთო−და,
შო−თა, ე−რის სი−ქა−დუ−ლო, ღვთა−ებ−რი−ვო შო−თა!
ჯერ არცერთ მომხამრებელს არა აქვს შეფასება გაკეთებული. თქვენ როგორ გფიქრობთ, რა ასაკის ბავშვისათვის შეიძლება იყოს ეს ლექსი საინტერესო? საორიენტაციო ასაკის მისანიჭებლად, გთხოვთ შეხვიდეთ სისტემაში ან გაიაროთ რეგისტრაცია და გვითხრათ, თქვენი აზრით რა ასაკის ბავშვისათვის არის ეს ლექსი საინტერესო. თქვენი აზრი ჩვენთვის მნიშვნელოვანია!
ავტორის შესახებ
დაეხმარე სახელის შერჩევაში
წაახალისეთ დრამატული ხელოვნება
წაახალისეთ ბავშვი, მონაწილეობა მიიღოს სკოლის სპექტაკლებში ან იმპროვიზაციის თამაშებში.
სოფი მაჭავარიანი - გაზაფხული (ლექსი პატარებს)
გაზაფხულდა,ყვავილებმა გაიშალეს თმები, ტანთ ლამაზი ჩაუცვიათ ჭრელი სამოსელი. გაიღვიძეს ცხოველებმაც დახტის ცელქი შველი პეპელას ვერ დაეწევი, რომ მოჰკიდო...
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ბუნებაზე
 |
ცისა ფერს, ლურჯსა ფერსნიკოლოზ ბარათაშვილი |
 |
ყვავილები დედასგიორგი კაჭახიძე |
 |
იუბილეაკაკი წერეთელი |
 |
მშვენიერას ქართველასალექსანდრე ორბელიანი |
 |
გამოღმით მე ვარ, გაღმა – შენვაჟა–ფშაველა |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ბუნებაზე
 |
ნაკადულილუარა ჭანტურია |
|
გაზაფხულს ია ამოდისვაჟა–ფშაველა |
 |
ქრის, ქრის, ქრისგივი ჭიჭინაძე |
|
მთა და ღრუბელილუარა ჭანტურია |
 |
სურათიმანანა კაკაჩია |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ბუნებაზე
 |
ბოსტნეულის ამბავიიულან ტუვიმი |
 |
მწვერვალები ახალ მთებისგალაკტიონ ტაბიძე |
|
ატმის ყვავილებიგალაკტიონ ტაბიძე |
|
მოლოდინივაჟა–ფშაველა |
|
მთათ ძილივაჟა–ფშაველა |
