მზე და მთვარე წაეკიდნენ
მზე და მთვა−რე წა−ე−კიდ−ნენ,
ა−რა მე და ა−რა მე−ო,
მზე ჰფი−ცავს,- დღე გა−ვა−ნა−თე,
მთვა−რე ტირის,-მე ღამე−ო.
ნე−ტავ რო−მელს და−ვუ−ჯე−რო,
და ვირწ−მუ−ნო რომ−ლის ფი−ცი?
მზე თუ მთვა−რე გა−ვა−მართ−ლო,
მო−მეხ−მა−რეთ,- ა−ღარ ვი−ცი!
ა−რა მე და ა−რა მე−ო,
მზე ჰფი−ცავს,- დღე გა−ვა−ნა−თე,
მთვა−რე ტირის,-მე ღამე−ო.
ნე−ტავ რო−მელს და−ვუ−ჯე−რო,
და ვირწ−მუ−ნო რომ−ლის ფი−ცი?
მზე თუ მთვა−რე გა−ვა−მართ−ლო,
მო−მეხ−მა−რეთ,- ა−ღარ ვი−ცი!
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
 |
ხეებილუარა ჭანტურია |
 |
მზემ ამასწრო ადგომამანანა ტონია |
 |
მარტო ვარ, მარტო ვიმღერიხალხური |
 |
მოხერხებული ანდრიაელენე სალარიძე |
 |
მე ლამაზი მეგობარი მყავდაანა კალანდაძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
 |
ენძელებიმანანა კაკაჩია |
 |
ნიავი ხეხილის ბაღშიანესტან კუპრავა |
 |
დილის ლექსიქეთევან კვიტატიანი |
 |
წიწილალელა ცუცქირიძე |
|
შემოდგომის მიწურული და ზამთრის პირინესტან კუპრავა |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
 |
გურიის მთებიგალაკტიონ ტაბიძე |
|
მალე ფერგადაშლილიგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
1795 წლის სახსოვრადვაჟა–ფშაველა |
|
ალვები თოვლშიგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
შემოდგომაშიო მღვიმელი |
