მზე და მთვარე წაეკიდნენ
ა−რა მე და ა−რა მე−ო,
მზე ჰფი−ცავს,- დღე გა−ვა−ნა−თე,
მთვა−რე ტირის,-მე ღამე−ო.
ნე−ტავ რო−მელს და−ვუ−ჯე−რო,
და ვირწ−მუ−ნო რომ−ლის ფი−ცი?
მზე თუ მთვა−რე გა−ვა−მართ−ლო,
მო−მეხ−მა−რეთ,- ა−ღარ ვი−ცი!
ჯერ არცერთ მომხამრებელს არა აქვს შეფასება გაკეთებული. თქვენ როგორ გფიქრობთ, რა ასაკის ბავშვისათვის შეიძლება იყოს ეს ლექსი საინტერესო? საორიენტაციო ასაკის მისანიჭებლად, გთხოვთ შეხვიდეთ სისტემაში ან გაიაროთ რეგისტრაცია და გვითხრათ, თქვენი აზრით რა ასაკის ბავშვისათვის არის ეს ლექსი საინტერესო. თქვენი აზრი ჩვენთვის მნიშვნელოვანია!
ავტორის შესახებ
დაეხმარე სახელის შერჩევაში
დააწესეთ დრო ძილის წინ გაჯეტების გამოყენებისთვის
ძილის წინ მინიმუმ ერთი საათით ადრე მოარიდეთ ბავშვს გაჯეტები, რათა ხელი შეუწყოთ მშვიდ ძილს.
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
 |
ლექსი სპილოზეგივი ჭიჭინაძე |
 |
გაზაფხულივაჟა–ფშაველა |
 |
ჩემს გალაკტიონს მე ვკითხე ერთხელმურმან ლებანიძე |
 |
რულუარა ჭანტურია |
 |
მოხერხებული ანდრიაელენე სალარიძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
 |
შემოდგომის ფერებიცირა ტურაშვილი |
 |
ფიფქის სიმღერანანა გასვიანი |
 |
ჭკვიანი ნანამანანა კაკაჩია |
 |
თუშეთინინია კაპანაძე |
 |
ლოკოკინას სიმღერამზია მექერიშვილი |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
 |
დაბნელდა სული, გარშემოც ბნელაილია ჭავჭავაძე |
 |
ბრძენი პაპას სიტყვებიმზია გოგნიაშვილი |
|
ყვარლის მთებსილია ჭავჭავაძე |
|
რამ შემქმნა ადამიანადვაჟა–ფშაველა |
|
სოფლისა წესი ასეავაჟა–ფშაველა |
