მზე და მთვარე წაეკიდნენ
მზე და მთვა−რე წა−ე−კიდ−ნენ,
ა−რა მე და ა−რა მე−ო,
მზე ჰფი−ცავს,- დღე გა−ვა−ნა−თე,
მთვა−რე ტირის,-მე ღამე−ო.
ნე−ტავ რო−მელს და−ვუ−ჯე−რო,
და ვირწ−მუ−ნო რომ−ლის ფი−ცი?
მზე თუ მთვა−რე გა−ვა−მართ−ლო,
მო−მეხ−მა−რეთ,- ა−ღარ ვი−ცი!
ა−რა მე და ა−რა მე−ო,
მზე ჰფი−ცავს,- დღე გა−ვა−ნა−თე,
მთვა−რე ტირის,-მე ღამე−ო.
ნე−ტავ რო−მელს და−ვუ−ჯე−რო,
და ვირწ−მუ−ნო რომ−ლის ფი−ცი?
მზე თუ მთვა−რე გა−ვა−მართ−ლო,
მო−მეხ−მა−რეთ,- ა−ღარ ვი−ცი!
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
 |
ჩვენი ბაღიგივი ჭიჭინაძე |
 |
ჩემს გალაკტიონს მე ვკითხე ერთხელმურმან ლებანიძე |
 |
მარტო ვარ, მარტო ვიმღერიხალხური |
 |
გაზაფხულიმაია წიგნაძე |
|
ჭრიჭინების ოინიმაია წიგნაძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
 |
ვაზი გვიხმობსნესტან კუპრავა |
 |
თახვების კაშხალინუნუ ჯანელიძე |
 |
დედამიწაანი კაპანაძე |
 |
წვიმა უღრან ტყეშიგივი ჩიღვინაძე |
 |
წვიმის წვეთებსცირა ტურაშვილი |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
 |
1795 წლის სახსოვრადვაჟა–ფშაველა |
|
მოლოდინივაჟა–ფშაველა |
 |
გაზაფხულიიოსებ გრიშაშვილი |
 |
გიოს ცხენებიმანანა ქურდაძე |
 |
შემოდგომაშიო მღვიმელი |
