მზე და მთვარე წაეკიდნენ
მზე და მთვა−რე წა−ე−კიდ−ნენ,
ა−რა მე და ა−რა მე−ო,
მზე ჰფი−ცავს,- დღე გა−ვა−ნა−თე,
მთვა−რე ტირის,-მე ღამე−ო.
ნე−ტავ რო−მელს და−ვუ−ჯე−რო,
და ვირწ−მუ−ნო რომ−ლის ფი−ცი?
მზე თუ მთვა−რე გა−ვა−მართ−ლო,
მო−მეხ−მა−რეთ,- ა−ღარ ვი−ცი!
ა−რა მე და ა−რა მე−ო,
მზე ჰფი−ცავს,- დღე გა−ვა−ნა−თე,
მთვა−რე ტირის,-მე ღამე−ო.
ნე−ტავ რო−მელს და−ვუ−ჯე−რო,
და ვირწ−მუ−ნო რომ−ლის ფი−ცი?
მზე თუ მთვა−რე გა−ვა−მართ−ლო,
მო−მეხ−მა−რეთ,- ა−ღარ ვი−ცი!
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
 |
ხე და ზამთარილუარა ჭანტურია |
|
მარტო სიო ეფერებალუარა ჭანტურია |
 |
ნამიგივი ჭიჭინაძე |
|
ეშმაკუნაგივი ჭიჭინაძე |
 |
ჩემს გალაკტიონს მე ვკითხე ერთხელმურმან ლებანიძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
 |
სალამურაცირა ტურაშვილი |
 |
ვაზი გვიხმობსნესტან კუპრავა |
|
ფერებმა ფესტივალი გამართესნესტან კუპრავა |
 |
ვარდი და ბულბულინინო სტურუა |
 |
*** (ცა რა ფერია? - ცისფერი)ანა ნოდარიძე |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
 |
გაზაფხულიინგა ქორდელი |
 |
რამ შემქმნა ადამიანადვაჟა–ფშაველა |
 |
საიდუმლო ბარათიაკაკი წერეთელი |
 |
ბოსტნეულის ამბავიიულან ტუვიმი |
 |
იქ პოეზიის ფრიალებს დროშაგალაკტიონ ტაბიძე |
