მზე და მთვარე წაეკიდნენ
მზე და მთვა−რე წა−ე−კიდ−ნენ,
ა−რა მე და ა−რა მე−ო,
მზე ჰფი−ცავს,- დღე გა−ვა−ნა−თე,
მთვა−რე ტირის,-მე ღამე−ო.
ნე−ტავ რო−მელს და−ვუ−ჯე−რო,
და ვირწ−მუ−ნო რომ−ლის ფი−ცი?
მზე თუ მთვა−რე გა−ვა−მართ−ლო,
მო−მეხ−მა−რეთ,- ა−ღარ ვი−ცი!
ა−რა მე და ა−რა მე−ო,
მზე ჰფი−ცავს,- დღე გა−ვა−ნა−თე,
მთვა−რე ტირის,-მე ღამე−ო.
ნე−ტავ რო−მელს და−ვუ−ჯე−რო,
და ვირწ−მუ−ნო რომ−ლის ფი−ცი?
მზე თუ მთვა−რე გა−ვა−მართ−ლო,
მო−მეხ−მა−რეთ,- ა−ღარ ვი−ცი!
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
 |
გამოფარფატდა პეპელაგივი ჭიჭინაძე |
 |
მარტო სიო ეფერებალუარა ჭანტურია |
|
მინდა ყველამ გაიღვიძოსლუარა ჭანტურია |
|
ბეღურალუარა ჭანტურია |
 |
იმ ვარდისფერ ატმებს მოვიგონებ კვლავგალაკტიონ ტაბიძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
 |
წვიმაფატმან ბოჭორიშვილი |
 |
გაზაფხულიილია ჭავჭავაძე |
 |
მოდუდუნებს მდინარეცირა ტურაშვილი |
 |
Პატარა დედამიწელინინია კაპანაძე |
 |
ჩიტუნამ იას უმღერანესტან კუპრავა |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
 |
შემოდგომაშიო მღვიმელი |
 |
რთველირაფიელ ერისთავი |
 |
ვაი დედასა!ნოდარ დუმბაძე |
|
იქ პოეზიის ფრიალებს დროშაგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
სოფლისა წესი ასეავაჟა–ფშაველა |
