მზე და მთვარე წაეკიდნენ
მზე და მთვა−რე წა−ე−კიდ−ნენ,
ა−რა მე და ა−რა მე−ო,
მზე ჰფი−ცავს,- დღე გა−ვა−ნა−თე,
მთვა−რე ტირის,-მე ღამე−ო.
ნე−ტავ რო−მელს და−ვუ−ჯე−რო,
და ვირწ−მუ−ნო რომ−ლის ფი−ცი?
მზე თუ მთვა−რე გა−ვა−მართ−ლო,
მო−მეხ−მა−რეთ,- ა−ღარ ვი−ცი!
ა−რა მე და ა−რა მე−ო,
მზე ჰფი−ცავს,- დღე გა−ვა−ნა−თე,
მთვა−რე ტირის,-მე ღამე−ო.
ნე−ტავ რო−მელს და−ვუ−ჯე−რო,
და ვირწ−მუ−ნო რომ−ლის ფი−ცი?
მზე თუ მთვა−რე გა−ვა−მართ−ლო,
მო−მეხ−მა−რეთ,- ა−ღარ ვი−ცი!
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
 |
ზაფხულის წვიმაინგა ქორდელი |
 |
ჩემს გალაკტიონს მე ვკითხე ერთხელმურმან ლებანიძე |
 |
ფოთოლილუარა ჭანტურია |
|
წვიმის შემდეგლუარა ჭანტურია |
 |
სამდურავინოდარ დუმბაძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
 |
სურათიმანანა კაკაჩია |
 |
ჩემი სოფელინესტან კუპრავა |
 |
ზამთარიფატმან ბოჭორიშვილი |
 |
გაზაფხულიილია ჭავჭავაძე |
 |
ბატკანილელა ცუცქირიძე |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
 |
მუხის ხეო ნამეხარონუნუ კერესელიძე |
 |
მელანქოლიური მოსიმღერეგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
იუბილეაკაკი წერეთელი |
|
მგზავრის სიმღერაგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
მთას ვიყავვაჟა–ფშაველა |
