მზე და მთვარე წაეკიდნენ
მზე და მთვა−რე წა−ე−კიდ−ნენ,
ა−რა მე და ა−რა მე−ო,
მზე ჰფი−ცავს,- დღე გა−ვა−ნა−თე,
მთვა−რე ტირის,-მე ღამე−ო.
ნე−ტავ რო−მელს და−ვუ−ჯე−რო,
და ვირწ−მუ−ნო რომ−ლის ფი−ცი?
მზე თუ მთვა−რე გა−ვა−მართ−ლო,
მო−მეხ−მა−რეთ,- ა−ღარ ვი−ცი!
ა−რა მე და ა−რა მე−ო,
მზე ჰფი−ცავს,- დღე გა−ვა−ნა−თე,
მთვა−რე ტირის,-მე ღამე−ო.
ნე−ტავ რო−მელს და−ვუ−ჯე−რო,
და ვირწ−მუ−ნო რომ−ლის ფი−ცი?
მზე თუ მთვა−რე გა−ვა−მართ−ლო,
მო−მეხ−მა−რეთ,- ა−ღარ ვი−ცი!
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
 |
დამნაშავეა ქარიელიზბარ გაბუნია |
 |
გაზაფხულივასილ გულეური |
 |
ზაფხულის სურათიმაია წიგნაძე |
 |
ლამაზი სამყაროლუარა ჭანტურია |
|
ნაკადულილუარა ჭანტურია |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
 |
ეს რა ლამაზი გზებია!ნესტან კუპრავა |
 |
არ მოწყვიტო იაცირა ტურაშვილი |
|
კურდღელს თეთრს და ნაბიასცირა ტურაშვილი |
 |
ჩემი ველოსიპედინუნუ ჯანელიძე |
 |
მოდის ზამთარიფატმან ბოჭორიშვილი |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
 |
მელანქოლიური მოსიმღერეგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
თორნიკე ერისთავიაკაკი წერეთელი |
 |
შემოდგომა ჰქვიამაყვალა მრევლიშვილი |
 |
ახალი ქოლგაგივი ჭიჭინაძე |
 |
გამოღმით მე ვარ, გაღმა – შენვაჟა–ფშაველა |
