დალი და მანანა
ჰკი−თხა უფ−როს დას და−ლის,
სულ−მო−უთქ−მე−ლად ტი−ტი−ნებს,
ის ფუშ−ფუ−შე−ლა ქა−ლი.
ნელ ნე−ლა რომ და−ზო−ზი−ნებს,
კუს სახლ−ში არ ეჩ−ქა−რე−ბა?
ნუ−თუ შვი−ლე−ბი ა−რა ჰყავს,
მათ−თან არ მი−ე−ხა−რე−ბა?
ზურგ−ზე რომ ად−გას ფა−რი−ა?
საბრ−ძო−ლოდ მი−დის ნე−ტავ?
მაშ ჯო−ხით რო−ცა შე−ვე−ხე,
ფარ−ში რად ჩა−ი−კე−ტა?
ვარ−დი წი−თე−ლი რად ა−რის?
მწვა−ნე−ა ბა−ლახ ხე−ცა,
რა−ი−მე და−ა−შა−ვა და
ა−სე ძა−ლი−ან შერ−ცხვა?
ვი−რი რა−ღა−ზედ ყრო−ყი−ნებს,
რად აქვს ყუ−რე−ბი გრძე−ლი?
მი−თხა−რი გო−ჭებს რას ერ−ჩის,
ის ღორ−მუ−ცე−ლა მგე−ლი?
ზღარ−ბებს ე−კა−ლი რად ჰცმი−ათ,
ა−რა აქვთ რბი−ლი სა−მო−სი?
თუ ფუ−ლი გა−მო−ე−ლი−ათ,
მივ−ცეთ პე−რან−გი თამ−რო−სი.
გუ−შინ, ზღვი−დან რომ დაბ−რუნ−და,
ზან−გი რად გახ−და გუ−ჯა?
მართ−ლა იმ მზი−სა ბრა−ლი−ა,
ა−სე რომ გა−ი−რუ−ჯა?
მთვა−რე რად და−დის ცა−ზე და
რად დას−დევს ვარსკვ−ლავთ ჯა−რი?
წვი−მის დროს ზე−მოთ ვინ სტი−რის,
და რას გვი−ამ−ბობს ქა−რი?
ღა−მით ტყე−ში რომ ბუ ჰკი−ვის,
რა მო−უ−ვი−და მი−თხარ?
მა−ნა−ნა კვლა−ვაც ტი−ტი−ნებს,
აქვს უ−ამ−რა−ვი კი−თხვა.
მი−თხა−რი ჩე−მო და−ლი−კო,
მი−წა−ში რად დევს ქვევ−რი?
და−ლი კი დას ე−უბ−ნე−ბა,-
უნ−და ის−წავ−ლო ბევ−რი,
ეხ−ლა რომ მრა−ვალ ნა−ი−რი,
შენ შე−კი−თხვე−ბი გა−წუ−ხებს,
ყვე−ლა კი−თხვაზე წიგ−ნე−ბი,
გაგ−ცე−მენ მარ−თალ პა−სუ−ხებს.
-დას დააფა−რა სა−ბა−ნი,
ნა−ნას უმ−ღე−რის და−ლი,
ცნო−ბის−მოყ−ვა−რემ მი−ლუ−ლა,
და−სა−ძი−ნებ−ლად თვა−ლი.
ჯერ არცერთ მომხამრებელს არა აქვს შეფასება გაკეთებული. თქვენ როგორ გფიქრობთ, რა ასაკის ბავშვისათვის შეიძლება იყოს ეს ლექსი საინტერესო? საორიენტაციო ასაკის მისანიჭებლად, გთხოვთ შეხვიდეთ სისტემაში ან გაიაროთ რეგისტრაცია და გვითხრათ, თქვენი აზრით რა ასაკის ბავშვისათვის არის ეს ლექსი საინტერესო. თქვენი აზრი ჩვენთვის მნიშვნელოვანია!
ავტორის შესახებ
დაეხმარე სახელის შერჩევაში
მოელოდეთ მეტს თქვენი შვილებისგან
ადამიანებს გააჩნიათ გარკვეული მოლოდინები (სკოლამდელი აღზრდის ჩათვლით). „გვაქვს იმის მოლოდინი, რომ ბავშვები სკოლაში თავად დაისხამენ წყალს, აალაგებენ მაგიდას, დაკიდებენ ქურთუკს - და ისინი ამას აკეთებენ“ - ამბობს ჯენიფერი ზებუკერი, ნიუ-იორკის 92-ე ქუჩაზე არსებული საბავშვო ბაღის მასწავლებელი. „თუმცა, საკლასო ოთახის დატოვების შემდეგ, ისინი ცერა თითს პირში ჩაიდებენ და ჩაჯდებიან საბავშვო ეტლებში“. ამიტომაც გქონდეთ მეტი მოლოდინი, რაც შეესაბამება ბავშვების მაქსიმუმს.
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები სწავლაზე, გულუბრყვილო პატარები, ლექსები ძილზე და ლექსები სიზმრებზე
 |
ჩემს მინერვასდავით მაჩაბელი |
 |
მე ისეთ ქართველს რა ვუთხრა!მუხრან მაჭავარიანი |
 |
სად არის სათვალე?იულან ტუვიმი |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები სწავლაზე, გულუბრყვილო პატარები, ლექსები ძილზე და ლექსები სიზმრებზე
 |
ძილისპირულიმარიამ წიკლაური |
 |
*** (ხის ხიდი ხის ხიმინჯებზე)ნუნუ ჯანელიძე |
|
წერილი ბებიასგიორგი წერეთელი |
 |
- დამაცადეთ!იოსებ ციცქიშვილი |
 |
მასწავლებელიანი კაპანაძე |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები სწავლაზე, გულუბრყვილო პატარები, ლექსები ძილზე და ლექსები სიზმრებზე
 |
ასოხატულა კუნწულებიგივი ჭიჭინაძე |
|
როგორ ასწავლა ჭიანჭველამ სამამდე თვლა ჭიანჭველაჭამიასგივი ჭიჭინაძე |
 |
დამნაშავე ბურთიმანანა ტონია |
|
უნიჭო მუსიკოსებიმანანა ტონია |
|
მეოცნებე მფრინავიმანანა ტონია |
