ხარაბუზა და ფუტკარი
მი−ა−ძა−ხა: “გზა მო−მე−ო!
ვერ მი−ცა−ნი, გა−ნა, ვინც ვარ?
რო−გორ გა−მე−თა−მა−მე−ო?
“თუ ვერ ა−ტყობ თავს, ვინ−ცა ხარ,
გა−მი−გო−ნე, რომ გი−თხრა−ო:
შენ რომ ფრთე−ბი გა−მოგბ−მი−ა,
ღმერ−თიც მა−შინ გა−გი−წყრა−ო!
“ბზუ−ი−ლა−სა, ტყუ−ი−ლა−სა,
შხა−მი−ან−სა, მკბე−ნარ−სა−ო,
ვინ არ გიც−ნობს უ−საქ−მურ−სა,
მფრი−ნავს მო−უს−ვე−ნარ−სა−ო?!
“მე კი დარ−ბა−ის−ლად მცნო−ბენ,
შრო−მი−სა ვარ მოყ−ვა−რე−ო...
ჩემთ−ვი−სა ვარ, არ−ვი−სა ვკბენ,
არ ვარ შე−ნი მოგ−ვა−რე−ო!
“ქვეყ−ნის თვალ−ში მე სულ სხვა ვარ,
შენ სულ სხვა ხარ... ხომ ხე−და−ვო?
ჩა−მო−დე−ქი, გზა მო−მე−ცი!..
ურ−ჩო−ბას ნუ მიბედავო!”
ფუტ−კარ−მა ეს უ−პა−სუ−ხა:
“ნუ მა−ცი−ნებ, ხა-ხა-ხაო!
ვინც რომ ქვეყ−ნად გა−გა−ჩი−ნა,
ნეხ−ვის ჭი−ად დაგ−სა−ხა−ო!
“ბევრს რომ შრო−მობ, ნუ−თუ ჰფიქ−რობ,
რომ მთა და ბარს ას−წო−რე−ბო?..
მხო−ლოდ ფუ−ნეს ა−გუნ−და−ვებ,
იქ−ვე ახ−ლო ა−გო−რე−ბო.
“ის ხომ შე−ნი საზრ−დო ა−რის?
შენს მეტს არ−ვის არ−გი−ა−ო!
შენ ა−კე−თებ... შენ−ვე ჰზი−დავ...
სა−კუ−თა−რი ბარ−გი−ა−ო!
“დარ−ბა−ის−ლად ი−მუ−შა−ვებ,
რა−ღად ირ−ბენ, ა−ბა, შორ−სო?
ყო−ველ ფე−ხის გა−დადგ−მა−ზე
ნა−ხავ, გინ−და მთელ გო−დორ−სო!
“მე კი სხვა ვარ... სულ სხვა მუ−შა
და სხვაგ−ვა−რად მოღ−ვა−წე−ო:
ზე−ცის მუ−შას მე−ძა−ხი−ან,
არ ვარ მარ−ტო სა−მი−წე−ო!
“მისთ−ვის დავფ−რენ მო−უს−ვენ−რად,
რომ მოვ−ძებ−ნო ყვა−ვი−ლი−ო,
გუ−ლის წვე−ნი ა−მოვ−წუწ−ნო,
სამ−კურ−ნა−ლო რამ ტკბი−ლი−ო.
“შე−ვუმ−ზა−დო მით ქვე−ყა−ნას
თაფ−ლი, ზე−ცას - სან−თე−ლი−ო,
რომ იქ წმინ−დად შე−ი−წი−როს
და ა−ნა−თოს აქ ბნე−ლი−ო.
“ვინც მე იმ დროს ხელს შე−მიშ−ლის
ქვეყ−ნის მტე−რიც ის ა−რი−ო,
და მისთ−ვის მაქვს მო−მარ−თუ−ლი
გეს−ლი−ა−ნი ისა−რი−ო!”
ეს უ−თხრა და ფრთა გა−შა−ლა,
მი−ა−შუ−რა ყვა−ვი−ლებ−სა...
და ჩვენც ამგ−ვარ პა−სუხს ვკად−რებთ
ზო−გი−ერთ ჩვენს ყმაწ−ვი−ლებ−სა.
ჯერ არცერთ მომხამრებელს არა აქვს შეფასება გაკეთებული. თქვენ როგორ გფიქრობთ, რა ასაკის ბავშვისათვის შეიძლება იყოს ეს ლექსი საინტერესო? საორიენტაციო ასაკის მისანიჭებლად, გთხოვთ შეხვიდეთ სისტემაში ან გაიაროთ რეგისტრაცია და გვითხრათ, თქვენი აზრით რა ასაკის ბავშვისათვის არის ეს ლექსი საინტერესო. თქვენი აზრი ჩვენთვის მნიშვნელოვანია!
ავტორის შესახებ
დაეხმარე სახელის შერჩევაში
მოელოდეთ მეტს თქვენი შვილებისგან
ადამიანებს გააჩნიათ გარკვეული მოლოდინები (სკოლამდელი აღზრდის ჩათვლით). „გვაქვს იმის მოლოდინი, რომ ბავშვები სკოლაში თავად დაისხამენ წყალს, აალაგებენ მაგიდას, დაკიდებენ ქურთუკს - და ისინი ამას აკეთებენ“ - ამბობს ჯენიფერი ზებუკერი, ნიუ-იორკის 92-ე ქუჩაზე არსებული საბავშვო ბაღის მასწავლებელი. „თუმცა, საკლასო ოთახის დატოვების შემდეგ, ისინი ცერა თითს პირში ჩაიდებენ და ჩაჯდებიან საბავშვო ეტლებში“. ამიტომაც გქონდეთ მეტი მოლოდინი, რაც შეესაბამება ბავშვების მაქსიმუმს.
სოფი მაჭავარიანი - გახსოვდეს, უკვე გაზაფხულია!
გახსოვდეს, უკვე გაზაფხულია! ბავშვებო, ერთი პატარა ამბაბი უნდა მოგიყვეთ, როდესაც თქვენი ტოლი ვიყავი, ვკითხე ჩემს მასწავლებელს,-მერი მასწავლებელს; -მასწავლებელო...
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები ხეებზე
 |
დაგვიანებული პასუხი აკაკისვაჟა–ფშაველა |
|
ღამე მთაშივაჟა–ფშაველა |
 |
ბოსტნეულის ამბავიიულან ტუვიმი |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები ხეებზე
 |
ვაჟა-ფშაველას ნაამბობილადო ასათიანი |
 |
იქ პოეზიის ფრიალებს დროშაგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
დილის ნიავილუარა ჭანტურია |
 |
გაზაფხულინოდარ დუმბაძე |
|
მთათ ძილივაჟა–ფშაველა |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები ხეებზე
|
ბუნების გლოვავაჟა–ფშაველა |
 |
ასოხატულა კუნწულებიგივი ჭიჭინაძე |
|
გეტერაგალაკტიონ ტაბიძე |
|
ამირანივაჟა–ფშაველა |
|
ჩიტი-ჩიორავაჟა–ფშაველა |
