ღამე
რო−ცა ყა−ყა−ნი ქვე−ყა−ნი−სა სრუ−ლად მის−წყდე−ბა
და ა−ღარ ის−მის ბო−რო−ტე−ბის ხმა მო−სა−წყე−ნი,
როს მძი−ნარ სო−ფელს კა−მა−რა ცის ზედ გარ−დეშ−ლე−ბა, —
სამხ−რე−თის ღა−მევ! მა−შინ მიყ−ვარს ყუ−რე−ბა შე−ნი.
და ა−ღარ ის−მის ბო−რო−ტე−ბის ხმა მო−სა−წყე−ნი,
როს მძი−ნარ სო−ფელს კა−მა−რა ცის ზედ გარ−დეშ−ლე−ბა, —
სამხ−რე−თის ღა−მევ! მა−შინ მიყ−ვარს ყუ−რე−ბა შე−ნი.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
 |
ალბათ ხარობდა დედაი!გოდერძი ჩოხელი |
 |
გაზაფხულის მახარობელილუარა ჭანტურია |
 |
აყვავებულა მინდორიხალხური |
|
დილალუარა ჭანტურია |
 |
*** (დედი, წვიმა სად არის?)ელიზბარ გაბუნია |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
 |
მზე გვიღიმის.. გაზაფხულდაცირა ტურაშვილი |
 |
ვარდმა თქვანანა სამხარაძე |
 |
წვიმა უღრან ტყეშიგივი ჩიღვინაძე |
 |
მუხლუხონუნუ ჯანელიძე |
 |
ვარდი და ბულბულინინო სტურუა |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
 |
მელანქოლიური მოსიმღერეგალაკტიონ ტაბიძე |
|
იმ ატმებს გაუმარჯოს, იმ ატმის ყვავილებსგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
სოფლის დილათინათინ კვირიკაძე |
 |
შემოდგომაშიო მღვიმელი |
|
შვლის ნუკრის ჩივილილუარა ჭანტურია |
