ღამე
რო−ცა ყა−ყა−ნი ქვე−ყა−ნი−სა სრუ−ლად მის−წყდე−ბა
და ა−ღარ ის−მის ბო−რო−ტე−ბის ხმა მო−სა−წყე−ნი,
როს მძი−ნარ სო−ფელს კა−მა−რა ცის ზედ გარ−დეშ−ლე−ბა, —
სამხ−რე−თის ღა−მევ! მა−შინ მიყ−ვარს ყუ−რე−ბა შე−ნი.
და ა−ღარ ის−მის ბო−რო−ტე−ბის ხმა მო−სა−წყე−ნი,
როს მძი−ნარ სო−ფელს კა−მა−რა ცის ზედ გარ−დეშ−ლე−ბა, —
სამხ−რე−თის ღა−მევ! მა−შინ მიყ−ვარს ყუ−რე−ბა შე−ნი.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
 |
ალბათ ხარობდა დედაი!გოდერძი ჩოხელი |
 |
მზეო, ამოდი, ამოდი!ხალხური |
 |
დაჩი და ვარსკვლავებიელენე სალარიძე |
 |
ვაშლიქეთევან გარაყანიძე |
|
მზე - დედაა ჩემიხალხური |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
 |
კურდღელს თეთრს და ნაბიასცირა ტურაშვილი |
 |
კახა და ჭანესტან კუპრავა |
 |
ჩვენი ტყის ბიბლიოთეკაგივი ჩიღვინაძე |
|
მზესუმზირაცირა ტურაშვილი |
|
ვაზი გვიხმობსნესტან კუპრავა |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
 |
გამოღმით მე ვარ, გაღმა – შენვაჟა–ფშაველა |
|
მწყემსი ქალივაჟა–ფშაველა |
 |
ისევ მესხის გამოხედვაგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
მთვარელუარა ჭანტურია |
 |
დაბნელდა სული, გარშემოც ბნელაილია ჭავჭავაძე |
