მელანქოლიური მოსიმღერე
მშვე−ნი−ე−რი მახ−სოვს ბა−ღი, მე−ბა−ღე მას არ თარ−გავს,
დავ−კარ−გე და ვიგრ−ძე−ნი, რომ კარ−გი რამ და−მი−კარ−გავს
უ−ნა−ზე−სი სიყ−ვა−რუ−ლიც გულს ვარ−დე−ბით არ ქარ−გავს.
დავ−კარ−გე და გუ−ლი მტკი−ვა - კარ−გი რამ და−მი−კარ−გავს
ჯანმრ−თე−ლო−ბა ა−რის გან−ძი, სხვა გან−ძებს რომ ა−რა ჰგავს
დავ−კარ−გე და ვიგრ−ძე−ნი, რომ ბევ−რი რამ და−მი−კარ−გავს.
მქონ−და დი−დი ნე−ბის−ყო−ფა, მუ−ხას ჰგავ−და, კლდეს ნარ−გავს,
დავ−კარ−გე და ი−მა−ვე დღეს სი−ცო−ცხლეც და−მი−კარ−გავს.
ა−ღარ მიყ−ვარს, ო, ქა−ლა−ქო, ცხოვ−რე−ბის სი−ავ−კარ−გე -
არ ვამ−ბობ, რომ ყვე−ლა−ფე−რი, ყვე−ლა−ფე−რი დავ−კარ−გე!
ნურც ვინ მე−ტყვის: გულს ნუ ი−ტეხ, გუ−ლი ხომ ქვას ა−რა ჰგავს
ა−რაფერი, ან სულ ცო−ტა, ცო−ტა რამ და−გი−კარ−გავს!
დავ−კარ−გე და ვიგრ−ძე−ნი, რომ კარ−გი რამ და−მი−კარ−გავს
უ−ნა−ზე−სი სიყ−ვა−რუ−ლიც გულს ვარ−დე−ბით არ ქარ−გავს.
დავ−კარ−გე და გუ−ლი მტკი−ვა - კარ−გი რამ და−მი−კარ−გავს
ჯანმრ−თე−ლო−ბა ა−რის გან−ძი, სხვა გან−ძებს რომ ა−რა ჰგავს
დავ−კარ−გე და ვიგრ−ძე−ნი, რომ ბევ−რი რამ და−მი−კარ−გავს.
მქონ−და დი−დი ნე−ბის−ყო−ფა, მუ−ხას ჰგავ−და, კლდეს ნარ−გავს,
დავ−კარ−გე და ი−მა−ვე დღეს სი−ცო−ცხლეც და−მი−კარ−გავს.
ა−ღარ მიყ−ვარს, ო, ქა−ლა−ქო, ცხოვ−რე−ბის სი−ავ−კარ−გე -
არ ვამ−ბობ, რომ ყვე−ლა−ფე−რი, ყვე−ლა−ფე−რი დავ−კარ−გე!
ნურც ვინ მე−ტყვის: გულს ნუ ი−ტეხ, გუ−ლი ხომ ქვას ა−რა ჰგავს
ა−რაფერი, ან სულ ცო−ტა, ცო−ტა რამ და−გი−კარ−გავს!
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ბუნებაზე
 |
ხმა გულისაილია ჭავჭავაძე |
 |
მზე პირს იბანსელიზბარ გაბუნია |
 |
ხე დარგემორის ფოცხიშვილი |
 |
მუმლი მუხასაოხალხური |
 |
წვიმანატალია ნადირაშვილი |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ბუნებაზე
 |
ჭკვიანი ნანამანანა კაკაჩია |
 |
დათუნიახათუნა გულიაშვილი |
 |
გვირილები კეკლუცობენნინო სტურუა |
 |
ფერებმა ფესტივალი გამართესნესტან კუპრავა |
 |
მზე და მთვარე წაეკიდნენმანანა ტონია |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ბუნებაზე
 |
ღრუბლები და მთვარედუტუ მეგრელი |
 |
მზე, მთვარე და ღრუბელივასილ გულეური |
 |
გაზაფხულიინგა ქორდელი |
 |
გაზაფხულია მონატრებალუარა ჭანტურია |
 |
ელენე და პეპელამაია წიგნაძე |
