ბუნების სიყვარული
ხან ღრუბ−ლებ−ში გა−ვეხ−ვე−ვი,
ხან მზის სხი−ვი და−მი−პყრობს,
მე ბუ−ნე−ბის სიყ−ვა−რულს
ვე−ღა−რა−ვინ ჩამიქრობს.
თოვლის ფა−ფუკ ფან−ტე−ლებს
ხე−ლის გულ−ზე და−ვი−ტევ;
ყი−ნუ−ლის ლურჯ ლო−ლუ−ებს
ვარ−დე−ბი−ვით დავიჭერ...
ზაფხულსა და შე−მოდ−გო−მას
სიყ−ვა−რუ−ლით ვუ−ყუ−რებ,
ფრინ−ვე−ლე−ბის ლა−მაზ გუნდს კი
ჩვენ−თან ყოფ−ნას ვუ−სურ−ვებ.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები წელიწადის დროებზე და ლექსები ბუნებაზე
 |
დაჭრილი შველილუარა ჭანტურია |
 |
გაზაფხულივასილ გულეური |
 |
ხმა გულისაილია ჭავჭავაძე |
 |
გაზაფხულიდიანა ღვალაძე |
 |
ზამთარინოდარ დუმბაძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები წელიწადის დროებზე და ლექსები ბუნებაზე
 |
კახა და ჭანესტან კუპრავა |
 |
მოდუდუნებს მდინარეცირა ტურაშვილი |
 |
Პატარა დედამიწელინინია კაპანაძე |
|
ამაყი მთალუარა ჭანტურია |
|
დინოზავრიცირა ტურაშვილი |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები წელიწადის დროებზე და ლექსები ბუნებაზე
 |
ისევ მესხის გამოხედვაგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
ქრის, ქრის, ქრისგივი ჭიჭინაძე |
|
გეტერაგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
მშვენიერას ქართველასალექსანდრე ორბელიანი |
 |
სულო ბოროტო, ვინ მოგიხმო ჩემად წინამძღვრადნიკოლოზ ბარათაშვილი |
