ბუნების სიყვარული
ხან ღრუბ−ლებ−ში გა−ვეხ−ვე−ვი,
ხან მზის სხი−ვი და−მი−პყრობს,
მე ბუ−ნე−ბის სიყ−ვა−რულს
ვე−ღა−რა−ვინ ჩამიქრობს.
თოვლის ფა−ფუკ ფან−ტე−ლებს
ხე−ლის გულ−ზე და−ვი−ტევ;
ყი−ნუ−ლის ლურჯ ლო−ლუ−ებს
ვარ−დე−ბი−ვით დავიჭერ...
ზაფხულსა და შე−მოდ−გო−მას
სიყ−ვა−რუ−ლით ვუ−ყუ−რებ,
ფრინ−ვე−ლე−ბის ლა−მაზ გუნდს კი
ჩვენ−თან ყოფ−ნას ვუ−სურ−ვებ.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები წელიწადის დროებზე და ლექსები ბუნებაზე
 |
ხე, ფოთოლი და შემოდგომალუარა ჭანტურია |
 |
ხე დარგემორის ფოცხიშვილი |
 |
თვალუწვდენელი, დაუსაბამოგალაკტიონ ტაბიძე |
|
მელანქოლიური მოსიმღერეგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
ზაფხულის წვიმაინგა ქორდელი |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები წელიწადის დროებზე და ლექსები ბუნებაზე
 |
შემოდგომაიოსებ ციცქიშვილი |
 |
ზაქის არჩევანინუნუ ჯანელიძე |
 |
გაზაფხულიქეთევან კვიტატიანი |
 |
Პატარა დედამიწელინინია კაპანაძე |
|
შაშვილუარა ჭანტურია |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები წელიწადის დროებზე და ლექსები ბუნებაზე
 |
შემოდგომაგრიგოლ აბაშიძე |
 |
ზღვაო, აღელდი, აღელდი!აკაკი წერეთელი |
|
გაზაფხულიაკაკი წერეთელი |
|
იქ პოეზიის ფრიალებს დროშაგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
ყვარლის მთებსილია ჭავჭავაძე |
