ბუნების სიყვარული
ხან ღრუბ−ლებ−ში გა−ვეხ−ვე−ვი,
ხან მზის სხი−ვი და−მი−პყრობს,
მე ბუ−ნე−ბის სიყ−ვა−რულს
ვე−ღა−რა−ვინ ჩამიქრობს.
თოვლის ფა−ფუკ ფან−ტე−ლებს
ხე−ლის გულ−ზე და−ვი−ტევ;
ყი−ნუ−ლის ლურჯ ლო−ლუ−ებს
ვარ−დე−ბი−ვით დავიჭერ...
ზაფხულსა და შე−მოდ−გო−მას
სიყ−ვა−რუ−ლით ვუ−ყუ−რებ,
ფრინ−ვე−ლე−ბის ლა−მაზ გუნდს კი
ჩვენ−თან ყოფ−ნას ვუ−სურ−ვებ.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები წელიწადის დროებზე და ლექსები ბუნებაზე
 |
გადაიარე, ღრუბელოხალხური |
 |
გაზაფხულს ია ამოდისვაჟა–ფშაველა |
 |
მე ლამაზი მეგობარი მყავდაანა კალანდაძე |
 |
ხე, ფოთოლი და შემოდგომალუარა ჭანტურია |
 |
მზემ მოიკრიბა ძალ-ღონემანანა ტონია |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები წელიწადის დროებზე და ლექსები ბუნებაზე
 |
ელვაელენე სალარიძე |
 |
ზაფხულიშოთა ამირანაშვილი |
|
ვაზილუარა ჭანტურია |
 |
გაზაფხულიცირა ტურაშვილი |
 |
საქართველომარიამ წიკლაური |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები წელიწადის დროებზე და ლექსები ბუნებაზე
 |
შემოდგომაშიო მღვიმელი |
|
მთას ვიყავვაჟა–ფშაველა |
 |
მზე პირს იბანსელიზბარ გაბუნია |
 |
ხალხურიაკაკი წერეთელი |
|
სოფლისა წესი ასეავაჟა–ფშაველა |
