ბუნების სიყვარული
ხან ღრუბ−ლებ−ში გა−ვეხ−ვე−ვი,
ხან მზის სხი−ვი და−მი−პყრობს,
მე ბუ−ნე−ბის სიყ−ვა−რულს
ვე−ღა−რა−ვინ ჩამიქრობს.
თოვლის ფა−ფუკ ფან−ტე−ლებს
ხე−ლის გულ−ზე და−ვი−ტევ;
ყი−ნუ−ლის ლურჯ ლო−ლუ−ებს
ვარ−დე−ბი−ვით დავიჭერ...
ზაფხულსა და შე−მოდ−გო−მას
სიყ−ვა−რუ−ლით ვუ−ყუ−რებ,
ფრინ−ვე−ლე−ბის ლა−მაზ გუნდს კი
ჩვენ−თან ყოფ−ნას ვუ−სურ−ვებ.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები წელიწადის დროებზე და ლექსები ბუნებაზე
 |
გაზაფხულივასილ გულეური |
 |
ზამთარიედუარდ უგულავა |
 |
სად არიან წელიწადის დრონიგივი ჭიჭინაძე |
 |
ნინოს შიშიელენე სალარიძე |
 |
ზამთარიგიორგი ქუჩიშვილი |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები წელიწადის დროებზე და ლექსები ბუნებაზე
 |
მზეონინია კაპანაძე |
 |
იანესტან კუპრავა |
 |
პატარა ქალის ნატვრახალხური |
 |
მზე ამოვა დილითმარიამ წიკლაური |
 |
ზაფხულიშოთა ამირანაშვილი |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები წელიწადის დროებზე და ლექსები ბუნებაზე
 |
რამ შემქმნა ადამიანადვაჟა–ფშაველა |
 |
შაქრადმაყვალა მრევლიშვილი |
|
დაგვიანებული პასუხი აკაკისვაჟა–ფშაველა |
 |
აბასთუმანილადო ასათიანი |
|
ჩიტი-ჩიორავაჟა–ფშაველა |
