ბუნების სიყვარული
ხან ღრუბ−ლებ−ში გა−ვეხ−ვე−ვი,
ხან მზის სხი−ვი და−მი−პყრობს,
მე ბუ−ნე−ბის სიყ−ვა−რულს
ვე−ღა−რა−ვინ ჩამიქრობს.
თოვლის ფა−ფუკ ფან−ტე−ლებს
ხე−ლის გულ−ზე და−ვი−ტევ;
ყი−ნუ−ლის ლურჯ ლო−ლუ−ებს
ვარ−დე−ბი−ვით დავიჭერ...
ზაფხულსა და შე−მოდ−გო−მას
სიყ−ვა−რუ−ლით ვუ−ყუ−რებ,
ფრინ−ვე−ლე−ბის ლა−მაზ გუნდს კი
ჩვენ−თან ყოფ−ნას ვუ−სურ−ვებ.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები წელიწადის დროებზე და ლექსები ბუნებაზე
 |
გაზაფხულივასილ გულეური |
 |
ნინომ შიშიელენე სალარიძე |
 |
გაზაფხულიიოსებ გრიშაშვილი |
 |
პეპელაინგა ქორდელი |
 |
პატარასირაკლი აბაშიძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები წელიწადის დროებზე და ლექსები ბუნებაზე
 |
ქრისტესთვალება ცა მიყვარსელიზბარ გაბუნია |
 |
ლილი და მზენუნუ ჯანელიძე |
 |
მოდის ზამთარიფატმან ბოჭორიშვილი |
 |
ირმები მთიდან ბარში ჩადიანნესტან კუპრავა |
 |
ნაზი არსებალუარა ჭანტურია |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები წელიწადის დროებზე და ლექსები ბუნებაზე
 |
რამ შემქმნა ადამიანადვაჟა–ფშაველა |
 |
ატმის ყვავილებიგალაკტიონ ტაბიძე |
|
გამოღმით მე ვარ, გაღმა – შენვაჟა–ფშაველა |
 |
ასოხატულა კუნწულებიგივი ჭიჭინაძე |
 |
ტყუილებიმანანა ტონია |
