ბუნების სიყვარული
ხან ღრუბ−ლებ−ში გა−ვეხ−ვე−ვი,
ხან მზის სხი−ვი და−მი−პყრობს,
მე ბუ−ნე−ბის სიყ−ვა−რულს
ვე−ღა−რა−ვინ ჩამიქრობს.
თოვლის ფა−ფუკ ფან−ტე−ლებს
ხე−ლის გულ−ზე და−ვი−ტევ;
ყი−ნუ−ლის ლურჯ ლო−ლუ−ებს
ვარ−დე−ბი−ვით დავიჭერ...
ზაფხულსა და შე−მოდ−გო−მას
სიყ−ვა−რუ−ლით ვუ−ყუ−რებ,
ფრინ−ვე−ლე−ბის ლა−მაზ გუნდს კი
ჩვენ−თან ყოფ−ნას ვუ−სურ−ვებ.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები წელიწადის დროებზე და ლექსები ბუნებაზე
 |
შემოდგომაქეთევან კვიტატიანი |
 |
მუხალუარა ჭანტურია |
|
ყვავილების სილამაზელუარა ჭანტურია |
 |
პატარასირაკლი აბაშიძე |
 |
ხმა გულისაილია ჭავჭავაძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები წელიწადის დროებზე და ლექსები ბუნებაზე
 |
ტყეინგა ქორდელი |
 |
მთვარენესტან კუპრავა |
|
ბალახილუარა ჭანტურია |
 |
მუხლუხონუნუ ჯანელიძე |
|
წვიმანესტან კუპრავა |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები წელიწადის დროებზე და ლექსები ბუნებაზე
|
ალექსანდრე ჭავჭავაძეილია ჭავჭავაძე |
 |
სოფლის დილათინათინ კვირიკაძე |
 |
სოფლისა წესი ასეავაჟა–ფშაველა |
 |
ვაჟა-ფშაველას ნაამბობილადო ასათიანი |
 |
ვერაფერი გამიგია...მურმან ლებანიძე |
