ბუნების სიყვარული
ხან ღრუბ−ლებ−ში გა−ვეხ−ვე−ვი,
ხან მზის სხი−ვი და−მი−პყრობს,
მე ბუ−ნე−ბის სიყ−ვა−რულს
ვე−ღა−რა−ვინ ჩამიქრობს.
თოვლის ფა−ფუკ ფან−ტე−ლებს
ხე−ლის გულ−ზე და−ვი−ტევ;
ყი−ნუ−ლის ლურჯ ლო−ლუ−ებს
ვარ−დე−ბი−ვით დავიჭერ...
ზაფხულსა და შე−მოდ−გო−მას
სიყ−ვა−რუ−ლით ვუ−ყუ−რებ,
ფრინ−ვე−ლე−ბის ლა−მაზ გუნდს კი
ჩვენ−თან ყოფ−ნას ვუ−სურ−ვებ.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები წელიწადის დროებზე და ლექსები ბუნებაზე
 |
მთვარელუარა ჭანტურია |
 |
ზამთარიგიორგი ქუჩიშვილი |
 |
სამდურავინოდარ დუმბაძე |
 |
გაზაფხულივაჟა–ფშაველა |
 |
წვიმაციცო ხოცუაშვილი |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები წელიწადის დროებზე და ლექსები ბუნებაზე
|
ვაზილუარა ჭანტურია |
 |
ჩვენი დედამიწანესტან კუპრავა |
|
გაზაფხულის მახარობელილუარა ჭანტურია |
|
მუხანესტან კუპრავა |
 |
მარტინანა გასვიანი |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები წელიწადის დროებზე და ლექსები ბუნებაზე
|
რამ შემქმნა ადამიანადვაჟა–ფშაველა |
 |
წამყე ბეთანიისაკენ!გალაკტიონ ტაბიძე |
 |
ბოსტნეულის ამბავიიულან ტუვიმი |
 |
გაზაფხულიინგა ქორდელი |
 |
შემოდგომალადო ასათიანი |
