ბუნების სიყვარული
ხან ღრუბ−ლებ−ში გა−ვეხ−ვე−ვი,
ხან მზის სხი−ვი და−მი−პყრობს,
მე ბუ−ნე−ბის სიყ−ვა−რულს
ვე−ღა−რა−ვინ ჩამიქრობს.
თოვლის ფა−ფუკ ფან−ტე−ლებს
ხე−ლის გულ−ზე და−ვი−ტევ;
ყი−ნუ−ლის ლურჯ ლო−ლუ−ებს
ვარ−დე−ბი−ვით დავიჭერ...
ზაფხულსა და შე−მოდ−გო−მას
სიყ−ვა−რუ−ლით ვუ−ყუ−რებ,
ფრინ−ვე−ლე−ბის ლა−მაზ გუნდს კი
ჩვენ−თან ყოფ−ნას ვუ−სურ−ვებ.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები წელიწადის დროებზე და ლექსები ბუნებაზე
 |
სოფელილუარა ჭანტურია |
 |
ხმა გულისაილია ჭავჭავაძე |
 |
გაგონდება თუ არაგალაკტიონ ტაბიძე |
|
დაჭრილი შველილუარა ჭანტურია |
|
თვალუწვდენელი, დაუსაბამოგალაკტიონ ტაბიძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები წელიწადის დროებზე და ლექსები ბუნებაზე
 |
ლილი და მზენუნუ ჯანელიძე |
 |
ჩვენი ტყის ბიბლიოთეკაგივი ჩიღვინაძე |
 |
ზაფხულიშოთა ამირანაშვილი |
 |
წელიწადის დროებინინია კაპანაძე |
 |
პატარა ქალის ნატვრახალხური |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები წელიწადის დროებზე და ლექსები ბუნებაზე
 |
ბოსტნეულის ამბავიიულან ტუვიმი |
|
სოკოლუარა ჭანტურია |
 |
შემოდგომა ჰქვიამაყვალა მრევლიშვილი |
|
იმ ატმებს გაუმარჯოს, იმ ატმის ყვავილებსგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
მოლოდინივაჟა–ფშაველა |
