ბუნების სიყვარული
ხან ღრუბ−ლებ−ში გა−ვეხ−ვე−ვი,
ხან მზის სხი−ვი და−მი−პყრობს,
მე ბუ−ნე−ბის სიყ−ვა−რულს
ვე−ღა−რა−ვინ ჩამიქრობს.
თოვლის ფა−ფუკ ფან−ტე−ლებს
ხე−ლის გულ−ზე და−ვი−ტევ;
ყი−ნუ−ლის ლურჯ ლო−ლუ−ებს
ვარ−დე−ბი−ვით დავიჭერ...
ზაფხულსა და შე−მოდ−გო−მას
სიყ−ვა−რუ−ლით ვუ−ყუ−რებ,
ფრინ−ვე−ლე−ბის ლა−მაზ გუნდს კი
ჩვენ−თან ყოფ−ნას ვუ−სურ−ვებ.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები წელიწადის დროებზე და ლექსები ბუნებაზე
 |
ვინ გასწავლალუარა ჭანტურია |
 |
მიყვარს თვალები მიბნედილებინიკოლოზ ბარათაშვილი |
 |
ზაფხულის წვიმაინგა ქორდელი |
 |
*** (თუ გინდა, რომ პატივს გცემდეს)ხათუნა გულიაშვილი |
|
სოფელილუარა ჭანტურია |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები წელიწადის დროებზე და ლექსები ბუნებაზე
 |
მზესაც სცხელანინო სტურუა |
 |
ვარდმა თქვანანა სამხარაძე |
 |
წვიმის წვეთებსცირა ტურაშვილი |
|
სალამურაცირა ტურაშვილი |
|
მყინვარწვერინინო სტურუა |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები წელიწადის დროებზე და ლექსები ბუნებაზე
 |
მოდის ჭალების სული მცურავიგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
ობოლივაჟა–ფშაველა |
|
შეჰხედეთ ერთი ღრუბელსავაჟა–ფშაველა |
 |
ყვარლის მთებსილია ჭავჭავაძე |
|
ვპოვე ტაძარი შესაფარი, უდაბნოდ მდგარი;ნიკოლოზ ბარათაშვილი |
