ბუნების სიყვარული
ხან ღრუბ−ლებ−ში გა−ვეხ−ვე−ვი,
ხან მზის სხი−ვი და−მი−პყრობს,
მე ბუ−ნე−ბის სიყ−ვა−რულს
ვე−ღა−რა−ვინ ჩამიქრობს.
თოვლის ფა−ფუკ ფან−ტე−ლებს
ხე−ლის გულ−ზე და−ვი−ტევ;
ყი−ნუ−ლის ლურჯ ლო−ლუ−ებს
ვარ−დე−ბი−ვით დავიჭერ...
ზაფხულსა და შე−მოდ−გო−მას
სიყ−ვა−რუ−ლით ვუ−ყუ−რებ,
ფრინ−ვე−ლე−ბის ლა−მაზ გუნდს კი
ჩვენ−თან ყოფ−ნას ვუ−სურ−ვებ.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები წელიწადის დროებზე და ლექსები ბუნებაზე
 |
ჩემს გალაკტიონს მე ვკითხე ერთხელმურმან ლებანიძე |
 |
მთვარელუარა ჭანტურია |
 |
ხე დარგემორის ფოცხიშვილი |
|
ხე, ფოთოლი და შემოდგომალუარა ჭანტურია |
|
ირემილუარა ჭანტურია |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები წელიწადის დროებზე და ლექსები ბუნებაზე
 |
თახვების კაშხალინუნუ ჯანელიძე |
 |
მთვარეანა ნოდარიძე |
 |
დარისა და ავდრისამარიამ წიკლაური |
|
ლამაზი სამყაროლუარა ჭანტურია |
 |
ფანტელო, ფრიალ-ფრიალა!ნესტან კუპრავა |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები წელიწადის დროებზე და ლექსები ბუნებაზე
 |
პირველი გაზაფხულიშიო მღვიმელი |
 |
დაგვიანებული პასუხი აკაკისვაჟა–ფშაველა |
|
ვერაფერი გამიგია...მურმან ლებანიძე |
 |
შემოდგომაიოსებ ნონეშვილი |
 |
ისევ მესხის გამოხედვაგალაკტიონ ტაბიძე |
