ბუნების სიყვარული
ხან ღრუბ−ლებ−ში გა−ვეხ−ვე−ვი,
ხან მზის სხი−ვი და−მი−პყრობს,
მე ბუ−ნე−ბის სიყ−ვა−რულს
ვე−ღა−რა−ვინ ჩამიქრობს.
თოვლის ფა−ფუკ ფან−ტე−ლებს
ხე−ლის გულ−ზე და−ვი−ტევ;
ყი−ნუ−ლის ლურჯ ლო−ლუ−ებს
ვარ−დე−ბი−ვით დავიჭერ...
ზაფხულსა და შე−მოდ−გო−მას
სიყ−ვა−რუ−ლით ვუ−ყუ−რებ,
ფრინ−ვე−ლე−ბის ლა−მაზ გუნდს კი
ჩვენ−თან ყოფ−ნას ვუ−სურ−ვებ.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები წელიწადის დროებზე და ლექსები ბუნებაზე
 |
ჩემს გალაკტიონს მე ვკითხე ერთხელმურმან ლებანიძე |
 |
სად არიან წელიწადის დრონიგივი ჭიჭინაძე |
 |
*** (თუ გინდა, რომ პატივს გცემდეს)ხათუნა გულიაშვილი |
 |
გაზაფხულივაჟა–ფშაველა |
 |
მთა და ღრუბელილუარა ჭანტურია |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები წელიწადის დროებზე და ლექსები ბუნებაზე
 |
დარისა და ავდრისამარიამ წიკლაური |
 |
საქართველოს მთებშინანა სამხარაძე |
 |
თუშეთინინია კაპანაძე |
 |
ტყეინგა ქორდელი |
 |
ფერებმა ფესტივალი გამართესნესტან კუპრავა |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები წელიწადის დროებზე და ლექსები ბუნებაზე
|
მთა და ბარივაჟა–ფშაველა |
 |
აუ, რა თოვლი მოვიდანაზი თარგამაძე |
 |
ვერხვებიგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
აბასთუმანილადო ასათიანი |
 |
ცისა ფერს, ლურჯსა ფერსნიკოლოზ ბარათაშვილი |
