ბუნების სიყვარული
ხან ღრუბ−ლებ−ში გა−ვეხ−ვე−ვი,
ხან მზის სხი−ვი და−მი−პყრობს,
მე ბუ−ნე−ბის სიყ−ვა−რულს
ვე−ღა−რა−ვინ ჩამიქრობს.
თოვლის ფა−ფუკ ფან−ტე−ლებს
ხე−ლის გულ−ზე და−ვი−ტევ;
ყი−ნუ−ლის ლურჯ ლო−ლუ−ებს
ვარ−დე−ბი−ვით დავიჭერ...
ზაფხულსა და შე−მოდ−გო−მას
სიყ−ვა−რუ−ლით ვუ−ყუ−რებ,
ფრინ−ვე−ლე−ბის ლა−მაზ გუნდს კი
ჩვენ−თან ყოფ−ნას ვუ−სურ−ვებ.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები წელიწადის დროებზე და ლექსები ბუნებაზე
 |
მიყვარს თვალები მიბნედილებინიკოლოზ ბარათაშვილი |
 |
ნინოს შიშიელენე სალარიძე |
 |
მერცხალიქეთევან კვიტატიანი |
 |
ჩემს გალაკტიონს მე ვკითხე ერთხელმურმან ლებანიძე |
 |
მუმლი მუხასაოხალხური |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები წელიწადის დროებზე და ლექსები ბუნებაზე
 |
ჩემი ველოსიპედინუნუ ჯანელიძე |
 |
წიწილალელა ცუცქირიძე |
 |
*** (ცა რა ფერია? - ცისფერი)ანა ნოდარიძე |
 |
ლამაზი სამყაროლუარა ჭანტურია |
 |
მოდის ზამთარიფატმან ბოჭორიშვილი |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები წელიწადის დროებზე და ლექსები ბუნებაზე
 |
ობოლივაჟა–ფშაველა |
|
ხმა იდუმალინიკოლოზ ბარათაშვილი |
 |
აუ, რა თოვლი მოვიდანაზი თარგამაძე |
 |
ჩვენი ქვეყნის ბუნებამზია გოგნიაშვილი |
 |
იმ ატმებს გაუმარჯოს, იმ ატმის ყვავილებსგალაკტიონ ტაბიძე |
