ბუნების სიყვარული
ხან ღრუბ−ლებ−ში გა−ვეხ−ვე−ვი,
ხან მზის სხი−ვი და−მი−პყრობს,
მე ბუ−ნე−ბის სიყ−ვა−რულს
ვე−ღა−რა−ვინ ჩამიქრობს.
თოვლის ფა−ფუკ ფან−ტე−ლებს
ხე−ლის გულ−ზე და−ვი−ტევ;
ყი−ნუ−ლის ლურჯ ლო−ლუ−ებს
ვარ−დე−ბი−ვით დავიჭერ...
ზაფხულსა და შე−მოდ−გო−მას
სიყ−ვა−რუ−ლით ვუ−ყუ−რებ,
ფრინ−ვე−ლე−ბის ლა−მაზ გუნდს კი
ჩვენ−თან ყოფ−ნას ვუ−სურ−ვებ.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები წელიწადის დროებზე და ლექსები ბუნებაზე
 |
ზამთარინოდარ დუმბაძე |
 |
ვაჟაო, დილის მზის სხივო,ანა კალანდაძე |
 |
პატარასირაკლი აბაშიძე |
 |
გამოფარფატდა პეპელაგივი ჭიჭინაძე |
 |
ჩემს გალაკტიონს მე ვკითხე ერთხელმურმან ლებანიძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები წელიწადის დროებზე და ლექსები ბუნებაზე
 |
ფრთაგაშლილი სხივებილუარა ჭანტურია |
 |
დაფრინავენ ჩიტუნებინესტან კუპრავა |
 |
გაზაფხულიქეთევან კვიტატიანი |
 |
შემოდგომაიოსებ ციცქიშვილი |
 |
ჩემი ველოსიპედინუნუ ჯანელიძე |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები წელიწადის დროებზე და ლექსები ბუნებაზე
|
ჯადოსნური მაგიდაგივი ჭიჭინაძე |
|
ახალი ქოლგაგივი ჭიჭინაძე |
 |
მაცნევაჟა–ფშაველა |
 |
ტყუილებიმანანა ტონია |
 |
დაბნელდა სული, გარშემოც ბნელაილია ჭავჭავაძე |
