ბუნების სიყვარული
ხან ღრუბ−ლებ−ში გა−ვეხ−ვე−ვი,
ხან მზის სხი−ვი და−მი−პყრობს,
მე ბუ−ნე−ბის სიყ−ვა−რულს
ვე−ღა−რა−ვინ ჩამიქრობს.
თოვლის ფა−ფუკ ფან−ტე−ლებს
ხე−ლის გულ−ზე და−ვი−ტევ;
ყი−ნუ−ლის ლურჯ ლო−ლუ−ებს
ვარ−დე−ბი−ვით დავიჭერ...
ზაფხულსა და შე−მოდ−გო−მას
სიყ−ვა−რუ−ლით ვუ−ყუ−რებ,
ფრინ−ვე−ლე−ბის ლა−მაზ გუნდს კი
ჩვენ−თან ყოფ−ნას ვუ−სურ−ვებ.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები წელიწადის დროებზე და ლექსები ბუნებაზე
 |
გაზაფხულიდიანა ღვალაძე |
 |
ნინომ შიშიელენე სალარიძე |
 |
დედიკონახათუნა გულიაშვილი |
 |
სოფელილუარა ჭანტურია |
 |
პატარასირაკლი აბაშიძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები წელიწადის დროებზე და ლექსები ბუნებაზე
 |
შემოდგომის მიწურული და ზამთრის პირინესტან კუპრავა |
 |
ზაფხულიმარიამ წიკლაური |
 |
ტიტებინანა გასვიანი |
 |
ქრისტესთვალება ცა მიყვარსელიზბარ გაბუნია |
 |
შირაქის ველზე მივდივარხალხური |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები წელიწადის დროებზე და ლექსები ბუნებაზე
 |
ზამთარიშიო მღვიმელი |
 |
წყალი არ ყველა წყალიამანანა ტონია |
 |
მთათ ძილივაჟა–ფშაველა |
 |
გურიის მთებიგალაკტიონ ტაბიძე |
|
გაზაფხულიმანანა ტონია |
