ბუნების სიყვარული
ხან ღრუბ−ლებ−ში გა−ვეხ−ვე−ვი,
ხან მზის სხი−ვი და−მი−პყრობს,
მე ბუ−ნე−ბის სიყ−ვა−რულს
ვე−ღა−რა−ვინ ჩამიქრობს.
თოვლის ფა−ფუკ ფან−ტე−ლებს
ხე−ლის გულ−ზე და−ვი−ტევ;
ყი−ნუ−ლის ლურჯ ლო−ლუ−ებს
ვარ−დე−ბი−ვით დავიჭერ...
ზაფხულსა და შე−მოდ−გო−მას
სიყ−ვა−რუ−ლით ვუ−ყუ−რებ,
ფრინ−ვე−ლე−ბის ლა−მაზ გუნდს კი
ჩვენ−თან ყოფ−ნას ვუ−სურ−ვებ.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები წელიწადის დროებზე და ლექსები ბუნებაზე
 |
ირემილუარა ჭანტურია |
 |
თვალუწვდენელი, დაუსაბამოგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
მზემ მოიკრიბა ძალ-ღონემანანა ტონია |
|
ღამის ბინდილუარა ჭანტურია |
 |
ზამთარიგიორგი ქუჩიშვილი |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები წელიწადის დროებზე და ლექსები ბუნებაზე
 |
ჩემი ველოსიპედინუნუ ჯანელიძე |
 |
ვარდმა თქვანანა სამხარაძე |
 |
ჩემი სოფელიფატმან ბოჭორიშვილი |
 |
მთვარეანა ნოდარიძე |
 |
Პატარა დედამიწელინინია კაპანაძე |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები წელიწადის დროებზე და ლექსები ბუნებაზე
|
მწვერვალები ახალ მთებისგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
მზე პირს იბანსელიზბარ გაბუნია |
 |
ზღვაო, აღელდი, აღელდი!აკაკი წერეთელი |
|
ხალხურიაკაკი წერეთელი |
 |
აბასთუმანილადო ასათიანი |
