ბუნების სიყვარული
ხან ღრუბ−ლებ−ში გა−ვეხ−ვე−ვი,
ხან მზის სხი−ვი და−მი−პყრობს,
მე ბუ−ნე−ბის სიყ−ვა−რულს
ვე−ღა−რა−ვინ ჩამიქრობს.
თოვლის ფა−ფუკ ფან−ტე−ლებს
ხე−ლის გულ−ზე და−ვი−ტევ;
ყი−ნუ−ლის ლურჯ ლო−ლუ−ებს
ვარ−დე−ბი−ვით დავიჭერ...
ზაფხულსა და შე−მოდ−გო−მას
სიყ−ვა−რუ−ლით ვუ−ყუ−რებ,
ფრინ−ვე−ლე−ბის ლა−მაზ გუნდს კი
ჩვენ−თან ყოფ−ნას ვუ−სურ−ვებ.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები წელიწადის დროებზე და ლექსები ბუნებაზე
 |
დაჭრილი შველილუარა ჭანტურია |
|
ხე, ფოთოლი და შემოდგომალუარა ჭანტურია |
 |
სად არიან წელიწადის დრონიგივი ჭიჭინაძე |
 |
დედიკონახათუნა გულიაშვილი |
|
ვინ გასწავლალუარა ჭანტურია |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები წელიწადის დროებზე და ლექსები ბუნებაზე
 |
სამყურალელა ცუცქირიძე |
 |
დაფრინავენ ჩიტუნებინესტან კუპრავა |
|
ღრუბლებილელა ცუცქირიძე |
 |
ცივი გაზაფხულიქეთევან კვიტატიანი |
 |
ვაშლიქეთევან გარაყანიძე |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები წელიწადის დროებზე და ლექსები ბუნებაზე
 |
დაბნელდა სული, გარშემოც ბნელაილია ჭავჭავაძე |
 |
მთა და ბარივაჟა–ფშაველა |
 |
მამუკანოდარ დუმბაძე |
 |
ცხრა ძმა ხერხეულიძელადო ასათიანი |
 |
იმ ატმებს გაუმარჯოს, იმ ატმის ყვავილებსგალაკტიონ ტაბიძე |
