ფოთლები
ჭკნე−ბა, ყვითლ−დე−ბა საბ−რა−ლო ბა−ღი,
ქა−რი უ−ბე−რავს, ფოთ−ლე−ბი სცვი−ვა,
გა−მო−ურკ−ვე−ველ მწუ−ხა−რე−ბა−ში
მზეს სუ−ლი უ−წუხს და გუ−ლი სტკი−ვა,
ნო−ემბ−რის ქარ−მა ყვი−თელ ფოთ−ლე−ბით
კვალ-ბილიკები გა−და−ი−ა−რა,
ფოთ−ლე−ბი ს−წყდე−ბა იმ გა−ტა−ცე−ბას
და შე−მოდ−გო−მის მე−ფობს ი−ა−რა.
ქა−რი უ−ბე−რავს, ფოთ−ლე−ბი სცვი−ვა,
გა−მო−ურკ−ვე−ველ მწუ−ხა−რე−ბა−ში
მზეს სუ−ლი უ−წუხს და გუ−ლი სტკი−ვა,
ნო−ემბ−რის ქარ−მა ყვი−თელ ფოთ−ლე−ბით
კვალ-ბილიკები გა−და−ი−ა−რა,
ფოთ−ლე−ბი ს−წყდე−ბა იმ გა−ტა−ცე−ბას
და შე−მოდ−გო−მის მე−ფობს ი−ა−რა.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები შემოდგომაზე და ლექსები ბუნებაზე
 |
ჩურჩხელაგივი ჭიჭინაძე |
 |
ეს გრიგალია სიახლისგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
ქარილუარა ჭანტურია |
 |
მზემ მოიკრიბა ძალ-ღონემანანა ტონია |
 |
მარტო ვარ, მარტო ვიმღერიხალხური |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები შემოდგომაზე და ლექსები ბუნებაზე
 |
სად ხარ, გეძებ, შემოდგომავ?მარიამ წიკლაური |
 |
ოქტომბერინესტან კუპრავა |
 |
რეინჯერი თომალელა გაბური |
 |
პანტა-პუნტებინუნუ ჯანელიძე |
 |
შემოდგომაცირა ტურაშვილი |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები შემოდგომაზე და ლექსები ბუნებაზე
|
მალე ფერგადაშლილიგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
ალექსანდრე ჭავჭავაძეილია ჭავჭავაძე |
 |
როცა დედა მოვამზია გოგნიაშვილი |
|
რთველიმანანა ტონია |
|
ცამეტი წლის ხარგალაკტიონ ტაბიძე |
