მუხამბაზი
სიტკ−ბო−ზე−და მწა−რე მე−ტი დავ−ლი−ე.
არ მშორ−დე−ბა მწუ−ხა−რე−ბა და ჭი−რი,
მაგ−რამ მა−ინც სულ ვი−ცი−ნი, არ ვტი−რი.
რას მიქ−ვი−ან პი−რა−დი მწუ−ხა−რე−ბა?
- მოკვ−დეს კა−ცი, თუ პი−რუ−ტყვს ე−და−რე−ბა!
ვი−ღას ახ−სოვს თა−ვი−სი სატ−კი−ვა−რი,
თუ სატრ−ფოც ჰყავს იმ დროს მას ცოცხალ-მკვდა−რი?
მაგ−რამ ი−ცით, ჩე−მი სატრ−ფო ვინ ა−რი?
- ძვე−ლი ტურ−ფა, დღეს მკვდა−რივით მძინა−რი!
ფეხ−შიშ−ვე−ლა, თავ−ზე ლე−ჩაქ−მოხ−დი−ლი,
უგრძ−ნობ−ლად ჰხდის სა−წყალს სა−ღა−თას ძი−ლი!
თავს ვად−გი−ვარ მი−სი ჭი−რისუფა−ლი;
თუმ−ცა გულს მწვავს მწუ−ხა−რე−ბის მე ა−ლი,
მაგ−რამ მა−ინც ვი−ცი−ნი სხვა−ნა−ი−რად,
და მჭვრე−ტელ−თაც ე−სა აქვთ გა−საკ−ვი−რად:
„ჭი−რისუფალს მხო−ლოდ ცრემ−ლი შვე−ნი−სო!
ეს ი−ცი−ნის!.. რო−გორ ა−რა რცხვენისო?!“
რა ი−ცი−ან, რომ ეს გუ−ლი მკვდა−რია!...
რომ სი−ცი−ლი ბევრ−ჯელ ცრემლ−ზე მწა−რია!...
ჯერ არცერთ მომხამრებელს არა აქვს შეფასება გაკეთებული. თქვენ როგორ გფიქრობთ, რა ასაკის ბავშვისათვის შეიძლება იყოს ეს ლექსი საინტერესო? საორიენტაციო ასაკის მისანიჭებლად, გთხოვთ შეხვიდეთ სისტემაში ან გაიაროთ რეგისტრაცია და გვითხრათ, თქვენი აზრით რა ასაკის ბავშვისათვის არის ეს ლექსი საინტერესო. თქვენი აზრი ჩვენთვის მნიშვნელოვანია!
ავტორის შესახებ
გამოიყენეთ ელექტრონული დოკუმენტები და მოერიდეთ ქაღალდის გამოყენებას, როდესაც ეს შესაძლებელია.
სოფი მაჭავარიანი - გაზაფხული (ლექსი პატარებს)
გაზაფხულდა,ყვავილებმა გაიშალეს თმები, ტანთ ლამაზი ჩაუცვიათ ჭრელი სამოსელი. გაიღვიძეს ცხოველებმაც დახტის ცელქი შველი პეპელას ვერ დაეწევი, რომ მოჰკიდო...
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები
 |
გუთნის დედაილია ჭავჭავაძე |
 |
ავადმყოფიაკაკი წერეთელი |
 |
დიდია თუ პატარაილია სიხარულიძე |
 |
ვინ არის კაცი?ვაჟა–ფშაველა |
 |
მეკვლეგიორგი ქუჩიშვილი |
უფრო მცირე ზომის ლექსები
 |
ია და პეპელალუარა ჭანტურია |
 |
არ გათეთრდება ყორანიხალხური |
 |
კარუსელიმაია კარსელი |
 |
ალბათ ხარობდა დედაი!გოდერძი ჩოხელი |
|
ბეღურალუარა ჭანტურია |
უფრო დიდი ზომის ლექსები
 |
მე ისეთ ქართველს რა ვუთხრა!მუხრან მაჭავარიანი |
|
მგელი და კრავიაკაკი წერეთელი |
 |
ფიქრნი მტკვრის პირასნიკოლოზ ბარათაშვილი |
 |
ტელეფონივასილ გულეური |
 |
სწავლა მოსწავლეთადავით გურამიშვილი |
