სულიკო
ვერ ვნახე… დაკარგული−ყო!…
გუ−ლა−მოსკვ−ნი−ლი ვჩი−ო−დი:
“სა−და ხარ, ჩე−მო სუ−ლი−კო?!”
ე−კალ−ში ვარ−დი შევ−ნიშ−ნე,
ობ−ლად რომ ა−მო−სუ−ლი−ყო;
გუ−ლის ფანც−ქა−ლით ვკი−თხავ−დი:
“შენ ხომ ა−რა ხარ სუ−ლი−კო?!”
ნიშ−ნად თანხ−მო−ბის კო−კო−ბი
შეირხა… თა−ვი დახა−რა,
ცვარ-მარგალიტი ცი−უ−რი
დაბ−ლა ცრემ−ლე−ბად დაჰყა−რა.
სულ−გა−ნა−ბუ−ლი ბულ−ბუ−ლი
ფოთ−ლებ−ში მი−მა−ლუ−ლი−ყო;
მი−ვეხ−მატკ−ბი−ლე ჩი−ტუ−ნას:
“შენ ხომ ა−რა ხარ სუ−ლი−კო?!”
შე−იფრთ−ქი−ა−ლა მგო−სან−მა,
ყვა−ვილს ნის−კარ−ტი შე−ა−ხო,
ჩაიკვნეს-ჩაიჭიკჭიკა,
თით−ქოს სთქვა: “დი−ახ, დიახო!”
დაგვ−ქათ−ქა−თებ−და ვარსკვ−ლა−ვი,
სხი−ვე−ბი გად−მო−სუ−ლი−ყო;
მას შე−ვე−კი−თხე შეფრქ−ვე−ვით:
“შენ ხომ ა−რა ხარ სუ−ლი−კო?!”
დას−ტუ−რი მომ−ცა ციმ−ცი−მით,
სხი−ვე−ბი გადმომაყა−რა
და იმ დროს ყურ−ში ჩურ−ჩუ−ლით
ნი−ავ−მაც ა−სე მახა−რა:
“ეგ ა−რის, რა−საც ე−ძებ−დი,
მორ−ჩი და მო−ის−ვე−ნე−ო!
დღე და−ი−ღა−მე აწ ტკბი−ლად
და ღა−მე გა−ი−თე−ნე−ო!
სა−მად გაშ−ლი−ლა ის ერ−თი:
ვარსკვ−ლა−ვად, ბულბულ-ვარდადო,
თქვენ ერთ−მა−ნე−თი რად−გა−ნაც
ამ ქვეყ−ნად შეგიყვარდათო”.
მენიშნა… ა−ღარ და−ვე−ძებ
საყ−ვარ−ლის კუბო-სამარეს,
ა−ღარც შევ−ჩი−ვი ქვე−ყა−ნას,
ა−ღარ ვღვრი ცრემ−ლებს მდუ−ღა−რეს!
ბულ−ბულს ყურს ვუგ−დებ, ვარდს ვყნო−სავ,
ვარსკვ−ლავს შევ−ყუ−რებ ლხე−ნი−თა,
და რა−საცა ვგრძნობ მე იმ დროს,
ვერ გა−მო−მითქ−ვამს ე−ნი−თა!
ი−სევ გა−მეხს−ნა სი−ცო−ცხლე,
დღემ−დი რომ მწა−რედ კრულ ი−ყო,
ახ−ლა კი ვი−ცი, სა−დაც ხარ,
სამ−გან გაქვს ბი−ნა, სუ−ლი−კო!..
ჯერ არცერთ მომხამრებელს არა აქვს შეფასება გაკეთებული. თქვენ როგორ გფიქრობთ, რა ასაკის ბავშვისათვის შეიძლება იყოს ეს ლექსი საინტერესო? საორიენტაციო ასაკის მისანიჭებლად, გთხოვთ შეხვიდეთ სისტემაში ან გაიაროთ რეგისტრაცია და გვითხრათ, თქვენი აზრით რა ასაკის ბავშვისათვის არის ეს ლექსი საინტერესო. თქვენი აზრი ჩვენთვის მნიშვნელოვანია!
ავტორის შესახებ
აკაკი წერეთელის სხვა ლექსები:
სურვილი |
იუბილე |
სალამური |
გაზაფხული |
თქვენი ჭირიმე |
პატივი ეცით განსხვავებულ აზრებს
მიიღეთ, რომ თქვენს ოჯახის წევრებს შეიძლება ჰქონდეთ განსხვავებული აზრები და პატივი ეცით მათ.
სოფი მაჭავარიანი - გაზაფხული (ლექსი პატარებს)
გაზაფხულდა,ყვავილებმა გაიშალეს თმები, ტანთ ლამაზი ჩაუცვიათ ჭრელი სამოსელი. გაიღვიძეს ცხოველებმაც დახტის ცელქი შველი პეპელას ვერ დაეწევი, რომ მოჰკიდო...
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები
 |
იმერული ნანინააკაკი წერეთელი |
 |
როს ვუკვირდები თავის თავს…ვაჟა–ფშაველა |
 |
„ადიდასისგან“ იმედგაცრუებამანანა ტონია |
 |
ბედისადმიბესიკი |
|
ფუტკარიაკაკი წერეთელი |
უფრო მცირე ზომის ლექსები
 |
მამალი და მელიაკუკური გოგიაშვილი |
 |
მოდის ზამთარიფატმან ბოჭორიშვილი |
 |
მზეონინია კაპანაძე |
 |
„მამული, ენა სარწმუნოება“ხათუნა გულიაშვილი |
 |
როგორ დადგა შემოდგომა დათვიანის ტყეშინესტან კუპრავა |
უფრო დიდი ზომის ლექსები
 |
გოგჩაალექსანდრე ჭავჭავაძე |
|
ახალი გზააკაკი წერეთელი |
 |
მერიგალაკტიონ ტაბიძე |
|
ცრემლთა მდინარებესიკი |
|
მგელი და კრავიმანანა ტონია |
