ობოლი
ძუ−ძუ−ებს ვე−ნაც−ვა−ლე−ბი!!
ვინც მა−თი გე−მო არ ი−ცის,
ახ−ვე−უ−ლი აქვს თვა−ლე−ბი.
ხელ−ში ჩა−მიგ−დო ო−ბო−ლი
კუ−დურ−მა დე−დი−ნაც−ვალ−მა.
დამ−წყევ−ლა ე−ნა−ბო−როტ−მა,
გამ−ღა−ლა მის−მა მე თვალმა…
ა−ღარც ვიზრ−დე−ბი, არც ვკვდე−ბი,
შევკვ−ნე−სი სხვი−სა კე−რა−სა,
დე−დის სა−ხელ−საც ვერ ვამ−ხელ,
ვა−ი ჩემს ბე−დის−წე−რა−სა!..
დე−დას ვე−ძა−ხი - “მა−მასა”,
ვე−ძა−ხი მა−მას - “პაპასა”;
არც ერ−თი პა−სუხს არ მაძ−ლევს
და ი−მან გა−მა−კა−პა−სა.
ოჰ, რა ძნე−ლი−ა ობ−ლო−ბა
და უძ−ნე−ლე−სი - გე−რო−ბა!
დე−დი−ნაც−ვა−ლის დე−დო−ბა,
მი−სი მოყვ−რუ−ლი მტე−რო−ბა!!.
დე−დის რძე თაფ−ლი ყო−ფი−ლა
და დე−დი−ნაცვ−ლის - ნაღ−ვე−ლა:
დავ−ლი−ე - ყელ−ზე და−მად−გა,
ძირმ−წა−რედ წა−მო−მახ−ვე−ლა!..
ი−სევ დე−დის რძის ჭი−რი−მე,
ძუ−ძუ−ებს ვე−ნაც−ვა−ლე−ბი!
ოც−ნე−ბით მა−ინც შე−ვეტკ−ბო,
სი−ცხა−დით გა−ნა−წყა−ლე−ბი!
ჯერ არცერთ მომხამრებელს არა აქვს შეფასება გაკეთებული. თქვენ როგორ გფიქრობთ, რა ასაკის ბავშვისათვის შეიძლება იყოს ეს ლექსი საინტერესო? საორიენტაციო ასაკის მისანიჭებლად, გთხოვთ შეხვიდეთ სისტემაში ან გაიაროთ რეგისტრაცია და გვითხრათ, თქვენი აზრით რა ასაკის ბავშვისათვის არის ეს ლექსი საინტერესო. თქვენი აზრი ჩვენთვის მნიშვნელოვანია!
ავტორის შესახებ
მიირთვით ოჯახთან ერთად რაც შეიძლება ხშირად.
სოფი მაჭავარიანი - გაზაფხული (ლექსი პატარებს)
გაზაფხულდა,ყვავილებმა გაიშალეს თმები, ტანთ ლამაზი ჩაუცვიათ ჭრელი სამოსელი. გაიღვიძეს ცხოველებმაც დახტის ცელქი შველი პეპელას ვერ დაეწევი, რომ მოჰკიდო...
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები
 |
დიდი თამარივაჟა–ფშაველა |
 |
რაც არ იწვის, არ ანათებსაკაკი წერეთელი |
|
მუხამბაზიაკაკი წერეთელი |
 |
მზე, მთვარე და ღრუბელივასილ გულეური |
 |
საქართველო იყო მათი საოცნებო სახელილადო ასათიანი |
უფრო მცირე ზომის ლექსები
 |
საპნის ბუშტებიმარიჯანი |
 |
ბატი-ბუტიმაია კარსელი |
 |
ნაძვის ხეოგივი ჭიჭინაძე |
 |
სახელგატეხილი დათვინათია აბულაძე |
 |
ზარმაციმანანა კაკაჩია |
უფრო დიდი ზომის ლექსები
 |
სად არის სათვალე?იულან ტუვიმი |
|
ჩემო თავო, ბედი არ გიწერიააკაკი წერეთელი |
 |
თერძი მელანათია ჯანაშია |
|
მელაკუდას სოროვასილ გულეური |
 |
ბაკურიანიმანანა ტონია |
