ობოლი
ძუ−ძუ−ებს ვე−ნაც−ვა−ლე−ბი!!
ვინც მა−თი გე−მო არ ი−ცის,
ახ−ვე−უ−ლი აქვს თვა−ლე−ბი.
ხელ−ში ჩა−მიგ−დო ო−ბო−ლი
კუ−დურ−მა დე−დი−ნაც−ვალ−მა.
დამ−წყევ−ლა ე−ნა−ბო−როტ−მა,
გამ−ღა−ლა მის−მა მე თვალმა…
ა−ღარც ვიზრ−დე−ბი, არც ვკვდე−ბი,
შევკვ−ნე−სი სხვი−სა კე−რა−სა,
დე−დის სა−ხელ−საც ვერ ვამ−ხელ,
ვა−ი ჩემს ბე−დის−წე−რა−სა!..
დე−დას ვე−ძა−ხი - “მა−მასა”,
ვე−ძა−ხი მა−მას - “პაპასა”;
არც ერ−თი პა−სუხს არ მაძ−ლევს
და ი−მან გა−მა−კა−პა−სა.
ოჰ, რა ძნე−ლი−ა ობ−ლო−ბა
და უძ−ნე−ლე−სი - გე−რო−ბა!
დე−დი−ნაც−ვა−ლის დე−დო−ბა,
მი−სი მოყვ−რუ−ლი მტე−რო−ბა!!.
დე−დის რძე თაფ−ლი ყო−ფი−ლა
და დე−დი−ნაცვ−ლის - ნაღ−ვე−ლა:
დავ−ლი−ე - ყელ−ზე და−მად−გა,
ძირმ−წა−რედ წა−მო−მახ−ვე−ლა!..
ი−სევ დე−დის რძის ჭი−რი−მე,
ძუ−ძუ−ებს ვე−ნაც−ვა−ლე−ბი!
ოც−ნე−ბით მა−ინც შე−ვეტკ−ბო,
სი−ცხა−დით გა−ნა−წყა−ლე−ბი!
ჯერ არცერთ მომხამრებელს არა აქვს შეფასება გაკეთებული. თქვენ როგორ გფიქრობთ, რა ასაკის ბავშვისათვის შეიძლება იყოს ეს ლექსი საინტერესო? საორიენტაციო ასაკის მისანიჭებლად, გთხოვთ შეხვიდეთ სისტემაში ან გაიაროთ რეგისტრაცია და გვითხრათ, თქვენი აზრით რა ასაკის ბავშვისათვის არის ეს ლექსი საინტერესო. თქვენი აზრი ჩვენთვის მნიშვნელოვანია!
ავტორის შესახებ
ყურადღებით მოუსმინეთ, რას ამბობენ თქვენი ოჯახის წევრები, დაანახეთ, რომ გესმით და აფასებთ მათ აზრს.
სოფი მაჭავარიანი - გაზაფხული (ლექსი პატარებს)
გაზაფხულდა,ყვავილებმა გაიშალეს თმები, ტანთ ლამაზი ჩაუცვიათ ჭრელი სამოსელი. გაიღვიძეს ცხოველებმაც დახტის ცელქი შველი პეპელას ვერ დაეწევი, რომ მოჰკიდო...
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები
 |
დამსეტყვე, ცაოვაჟა–ფშაველა |
 |
უსიყვარულოდგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
შოშიაშიო მღვიმელი |
|
ქართლსვაჟა–ფშაველა |
 |
შემოდგომაიოსებ ნონეშვილი |
უფრო მცირე ზომის ლექსები
 |
დარიგებალუარა ჭანტურია |
 |
აუ, რა თოვლი მოვიდანაზი თარგამაძე |
 |
ულტიმატუმინანა გასვიანი |
 |
თუთიყუში ჟაკონესტან კუპრავა |
 |
ყიყინა ბაყაყინათია დაშნიანი |
უფრო დიდი ზომის ლექსები
 |
ჩემო თავო, ბედი არ გიწერიააკაკი წერეთელი |
|
დედის სიმღერააკაკი წერეთელი |
 |
ბოსტნეულის ამბავიიულან ტუვიმი |
 |
საახალწლო სურათიდომენტი თომაშვილი |
|
მშობლიურო ჩემო მიწავ!გალაკტიონ ტაბიძე |
