მწვერვალები ახალ მთების
მი−დი−ოდ−ნენ სვა−ნე−ბი,
ეხ−ვე−ოდ−ნენ ბი−ლი−კე−ბად
გზე−ბი და−ნა−ქა−ნე−ბი.
შუ−ა−ღა−მე რომ გად−ვი−და,
ერ−თი რაზ−მი ვე−ე−ბა
და−ე−წი−ა დაღ−ლილ მგზავ−რებს
და სას−ტი−კად შე−ე−ბა.
რა დრო ი−ყო და რა მტრო−ბა...
დად−გა სისხ−ლის ფეშ−ხუ−მი,
გა−დი−კიდ−ნენ, აქ - სვა−ნე−თი,
ი−ქით - რაჭა-ლეჩხუმი.
წა−ი−შა−ლა მო−გო−ნე−ბა
ძმო−ბის სი−ა−მა−გე−თა -
ი−სეც ვიწ−რო გზე−ბი მთი−სა
ძმა−თა მტრო−ბამ ჩაჰ−კე−ტა.
შვიდ წე−ლი−წადს შვი−დი კუ−თხე
რა−ტომ უნ−და ჩაჰ−კი−რო -
ვე−ღარ მი−დის სა−მუ−შა−ოდ,
ვე−ღარც სა−ჯა−მა−გი−როდ.
შვიდ წე−ლი−წადს არ უ−ნა−ხავს
სვა−ნეთს გე−მო მა−რი−ლის,
მე−რე მთლად რომ გა−უ−ჭირ−დათ,
მუ−დამ ა−სე არ ივ−ლის...
ეს დი−დი ხნის ამ−ბა−ვი−ა...
იგრძ−ნეს რა ერთ−მა−ნე−თი,
დამშ−ვი−დე−ბულ შრო−მით მო−დის
იმ მთე−ბი−დან სვა−ნე−თი.
გზე−ბი გაჰ−ყავთ - ჟრი−ა−მუ−ლი
ცე−ცხლად შე−მოს−დე−ბი−ა
ყველ−გან, სა−დაც მი−უ−ვა−ლი
და უღ−რა−ნი მთე−ბი−ა.
შე−ერ−თე−ბულ შრო−მას მღე−რის,
ნის−ლე−ბი რომ ე−ხუ−რა,
ხა−ნის−წყა−ლი, გუ−ბის−წყა−ლი,
ცხე−ნის−წყა−ლი, ტე−ხუ−რა.
შე−ერ−თე−ბულ ძა−ლას, შრო−მას
მღე−რის, ვით მაყ−რი−ო−ნი,
ლი−ახ−ვი და ა−ლა−ზა−ნი,
ჭო−რო−ხი და რი−ო−ნი.
შე−ერ−თე−ბულ შრო−მას მღე−რის
ჩანჩ−ქე−რე−ბის მა−რა−გი,
ნა−ტა−ნე−ბი, ი−მერ−ხე−ვი,
ენ−გუ−რი და ა−რაგ−ვი.
მა−შა−ვე−რი, მტკვა−რი, ქსა−ნი,
ა−ლა−ზა−ნი, ძი−რუ−ლა, -
აქ მრა−ვა−ლი ა−თა−სი ხმა
ერ−თად გა−და−კი−რუ−ლა.
მთე−ბო! დასწ−ვით ძვე−ლი შა−ვი
ა−ხალ დრო−ის სი−ა−ლეთ,
თა−ვი−სუ−ფალ მწვერ−ვა−ლე−ბის
დრო−შა ა−აფ−რი−ა−ლეთ!
ჯერ არცერთ მომხამრებელს არა აქვს შეფასება გაკეთებული. თქვენ როგორ გფიქრობთ, რა ასაკის ბავშვისათვის შეიძლება იყოს ეს ლექსი საინტერესო? საორიენტაციო ასაკის მისანიჭებლად, გთხოვთ შეხვიდეთ სისტემაში ან გაიაროთ რეგისტრაცია და გვითხრათ, თქვენი აზრით რა ასაკის ბავშვისათვის არის ეს ლექსი საინტერესო. თქვენი აზრი ჩვენთვის მნიშვნელოვანია!
ავტორის შესახებ
დაეხმარე სახელის შერჩევაში
ისაუბრეთ თქვენს გრძნობებზე გულწრფელად და ღიად, მაგრამ მოერიდეთ ბრალდებებს.
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ბუნებაზე
 |
ღამე მთაშივაჟა–ფშაველა |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ბუნებაზე
 |
მუხის ხეო ნამეხარონუნუ კერესელიძე |
 |
გაზაფხულინოდარ დუმბაძე |
 |
ატმის ყვავილებიგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
დედამიწამზია გოგნიაშვილი |
 |
მითხარ, ქარო!ელიზბარ გაბუნია |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ბუნებაზე
|
ამირანივაჟა–ფშაველა |
|
გეტერაგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
ბოსტნეულის ამბავიიულან ტუვიმი |
 |
ხარაბუზა და ფუტკარიაკაკი წერეთელი |
|
ობოლივაჟა–ფშაველა |
