კუმისი
მოჰ−ფე−ნი−ა ცის−ფერ კუ−მისს,
ტბას დასც−ქე−რის მდუ−მა−რე ტყე
მო−და−რა−ჯე ჩამიჩუ−მის.
და−ფიქ−რე−ბის, პირ−მო−კუმ−ვის
მოჩრ−დი−ლე−ბა უვ−ლის კუ−მისს,
ღე−ლავს ფე−რი ხა−ვერ−დი−სა
და სილ−ბი−ლე აბ−რე−შუ−მის.
უ−ეც−რად შორს არღ−ვევს ღუ−მილს
ხსოვ−ნა ცე−ცხლის და სა−მუ−მის,
და ხმა ო−ძე−ლაშ−ვი−ლი−სა
სიმშ−ვი−დე−შიც აკრ−თობს კუ−მისს.
ჯერ არცერთ მომხამრებელს არა აქვს შეფასება გაკეთებული. თქვენ როგორ გფიქრობთ, რა ასაკის ბავშვისათვის შეიძლება იყოს ეს ლექსი საინტერესო? საორიენტაციო ასაკის მისანიჭებლად, გთხოვთ შეხვიდეთ სისტემაში ან გაიაროთ რეგისტრაცია და გვითხრათ, თქვენი აზრით რა ასაკის ბავშვისათვის არის ეს ლექსი საინტერესო. თქვენი აზრი ჩვენთვის მნიშვნელოვანია!
ავტორის შესახებ
დაეხმარე სახელის შერჩევაში
შეზღუდეთ დამუშავებული საკვების მოხმარება, რომელიც ხშირად შეიცავს დიდი რაოდენობით შაქარს, მარილს და არაჯანსაღ ცხიმებს.
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები საქართველოზე
 |
ბაბუალუარა ჭანტურია |
 |
ჩემი ქალაქიელენე სალარიძე |
 |
იანიჩარიილია ჭავჭავაძე |
|
კავკასიის კალთებზელუარა ჭანტურია |
 |
მოდი, მოხშირდი, ჭაღარავვაჟა–ფშაველა |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები საქართველოზე
 |
შენი ფესვების წყაროდ მაქციენანა სამხარაძე |
 |
იის ნატვრაგივი ჭიჭინაძე |
 |
ჩემი თბილის-ქალაქინესტან კუპრავა |
 |
ვარძიაელიზბარ გაბუნია |
 |
საქართველო მომიქარგეცირა ქიტიაშვილი |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები საქართველოზე
|
ომის წინ ჯარის სიმღერავაჟა–ფშაველა |
 |
ასპინძალადო ასათიანი |
 |
მერე რაა, რომ საქართველოაოთარ შალამბერიძე |
 |
ყველას რაიმე აქვს სახსოვარიგალაკტიონ ტაბიძე |
|
ქალაქისაკენგალაკტიონ ტაბიძე |
