შიშველი
სი−მაღ−ლე ლაჟ−ვარდ−თა,
ვარსკვ−ლავ−თა სი−მაღ−ლე,
სი−მაღ−ლე ზამ−ბა−ხი−სა!
ყე−ლი გაქვთ გე−დი−ვით მა−ღა−ლი და სწო−რი.
ოჰ,თქვენს თმებს შეჰ−ფე−რით დაფ−ნა და ამ−ბო−რი!
ელადა,ელადა!
აქ სუ−ლი ა−ტა−რებს თვის მსუ−ბუქ სა−მო−სელს,-
ა−სე−თი სი−ნათ−ლით შუბ−ლი უ−ე−ლავ−და
ვე−ნე−რა მი−ლო−სელს.
ვარსკვ−ლავ−თა სი−მაღ−ლე,
სი−მაღ−ლე ზამ−ბა−ხი−სა!
ყე−ლი გაქვთ გე−დი−ვით მა−ღა−ლი და სწო−რი.
ოჰ,თქვენს თმებს შეჰ−ფე−რით დაფ−ნა და ამ−ბო−რი!
ელადა,ელადა!
აქ სუ−ლი ა−ტა−რებს თვის მსუ−ბუქ სა−მო−სელს,-
ა−სე−თი სი−ნათ−ლით შუბ−ლი უ−ე−ლავ−და
ვე−ნე−რა მი−ლო−სელს.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები სიმართლეზე
 |
მეტეხის კლდეში სწერიამურმან ლებანიძე |
 |
ნუ იამაყებხალხური |
 |
ედარებოდა შეშლილსგალაკტიონ ტაბიძე |
|
„რა ვქნისა“ ციხე ავაგეხალხური |
|
ლოცვისთვისგალაკტიონ ტაბიძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები სიმართლეზე
 |
ტრაბახა თაგვინათია აბულაძე |
|
ათასად კაცი დაფასდახალხური |
 |
სასამართლონათია დაშნიანი |
 |
ბალი, ბავშვები და ჩიტებინესტან კუპრავა |
 |
შეგონებამანანა კაკაჩია |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები სიმართლეზე
 |
როს ვუკვირდები თავის თავს…ვაჟა–ფშაველა |
 |
ჩემო კარგო ქვეყანავ, რაზედ მოგიწყენია!..ილია ჭავჭავაძე |
|
მე და ღამეგალაკტიონ ტაბიძე |
|
წუხელი, ღამით ქარი დაჰქროდაგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
გამტყორცა სოფელმაბესიკი |
