ქალაქი წყალზე
ქა−ლა−ქი წყალზე,წარბშეყრილი და მრის−ხა−ნე−ბა,
რო−გორც ქა−ლა−ქი,დრედნოუტიც ი−სე ჩუ−მი−ა!
მხო−ლოდ ნა−პი−რას მო−ასკ−დე−ბა გა−მო−ქა−ნე−ბა
და დაწყნარდება,თითქოს ლურ−ჯი აბ−რე−შუ−მი−ა.
ქა−ნა−ობს გემი,მიჩვეული გრი−გა−ლით თრო−ბას,
ო,ეს დუმილი,დაყდნობილი ან−ძე−ბის თავ−ზე,
ამ ბნე−ლი ღა−მით ე−მუქ−რე−ბა კა−ცობ−რი−ო−ბას,
ძველს,დახავსებულს ე−მუქ−რე−ბა სი−ახ−ლით სავ−სე.
რო−გორც ქა−ლა−ქი,დრედნოუტიც ი−სე ჩუ−მი−ა!
მხო−ლოდ ნა−პი−რას მო−ასკ−დე−ბა გა−მო−ქა−ნე−ბა
და დაწყნარდება,თითქოს ლურ−ჯი აბ−რე−შუ−მი−ა.
ქა−ნა−ობს გემი,მიჩვეული გრი−გა−ლით თრო−ბას,
ო,ეს დუმილი,დაყდნობილი ან−ძე−ბის თავ−ზე,
ამ ბნე−ლი ღა−მით ე−მუქ−რე−ბა კა−ცობ−რი−ო−ბას,
ძველს,დახავსებულს ე−მუქ−რე−ბა სი−ახ−ლით სავ−სე.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები სიმართლეზე
 |
მონაზონ ქალს ოფელიასგალაკტიონ ტაბიძე |
|
წელიწადები წავლიან ძველნიგალაკტიონ ტაბიძე |
|
უცებ შემკრთალი ღამეგალაკტიონ ტაბიძე |
|
ედგარი მესამედგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
სახელგატეხილი დათვინათია აბულაძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები სიმართლეზე
 |
მატყუარა ხოჭონუნუ ჯანელიძე |
 |
ონავრებიმანანა კაკაჩია |
|
შეგონებამანანა კაკაჩია |
 |
ბალი, ბავშვები და ჩიტებინესტან კუპრავა |
|
ტრაბახა თაგვინათია აბულაძე |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები სიმართლეზე
 |
მრწამს, მარად მიწამებიავაჟა–ფშაველა |
 |
გუთნის დედაალექსანდრე ჭავჭავაძე |
|
მშობლიურო ჩემო მიწავ!გალაკტიონ ტაბიძე |
 |
გულსა მომაწვა ვარამიხალხური |
 |
გამტყორცა სოფელმაბესიკი |
