ქალაქი წყალზე
ქა−ლა−ქი წყალზე,წარბშეყრილი და მრის−ხა−ნე−ბა,
რო−გორც ქა−ლა−ქი,დრედნოუტიც ი−სე ჩუ−მი−ა!
მხო−ლოდ ნა−პი−რას მო−ასკ−დე−ბა გა−მო−ქა−ნე−ბა
და დაწყნარდება,თითქოს ლურ−ჯი აბ−რე−შუ−მი−ა.
ქა−ნა−ობს გემი,მიჩვეული გრი−გა−ლით თრო−ბას,
ო,ეს დუმილი,დაყდნობილი ან−ძე−ბის თავ−ზე,
ამ ბნე−ლი ღა−მით ე−მუქ−რე−ბა კა−ცობ−რი−ო−ბას,
ძველს,დახავსებულს ე−მუქ−რე−ბა სი−ახ−ლით სავ−სე.
რო−გორც ქა−ლა−ქი,დრედნოუტიც ი−სე ჩუ−მი−ა!
მხო−ლოდ ნა−პი−რას მო−ასკ−დე−ბა გა−მო−ქა−ნე−ბა
და დაწყნარდება,თითქოს ლურ−ჯი აბ−რე−შუ−მი−ა.
ქა−ნა−ობს გემი,მიჩვეული გრი−გა−ლით თრო−ბას,
ო,ეს დუმილი,დაყდნობილი ან−ძე−ბის თავ−ზე,
ამ ბნე−ლი ღა−მით ე−მუქ−რე−ბა კა−ცობ−რი−ო−ბას,
ძველს,დახავსებულს ე−მუქ−რე−ბა სი−ახ−ლით სავ−სე.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები სიმართლეზე
 |
თუ მაინც უნდა ვინანოლილი ნუცუბიძე |
 |
გზები გაუვალიგალაკტიონ ტაბიძე |
|
დროგალაკტიონ ტაბიძე |
|
ქარებს ქარობაგალაკტიონ ტაბიძე |
|
სიბერეგალაკტიონ ტაბიძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები სიმართლეზე
 |
ონავრებიმანანა კაკაჩია |
 |
მატყუარა ხოჭონუნუ ჯანელიძე |
 |
ათასად კაცი დაფასდახალხური |
 |
ბალი, ბავშვები და ჩიტებინესტან კუპრავა |
|
შეგონებამანანა კაკაჩია |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები სიმართლეზე
 |
ვაჲ ესე დრონიბესიკი |
 |
ბაქია მამლაყინწამანანა ტონია |
 |
გოგონა კითხულობდა...მურმან ლებანიძე |
|
შავი ყორანიგალაკტიონ ტაბიძე |
|
მშობლიურო ჩემო მიწავ!გალაკტიონ ტაბიძე |
