ქალაქი წყალზე
ქა−ლა−ქი წყალზე,წარბშეყრილი და მრის−ხა−ნე−ბა,
რო−გორც ქა−ლა−ქი,დრედნოუტიც ი−სე ჩუ−მი−ა!
მხო−ლოდ ნა−პი−რას მო−ასკ−დე−ბა გა−მო−ქა−ნე−ბა
და დაწყნარდება,თითქოს ლურ−ჯი აბ−რე−შუ−მი−ა.
ქა−ნა−ობს გემი,მიჩვეული გრი−გა−ლით თრო−ბას,
ო,ეს დუმილი,დაყდნობილი ან−ძე−ბის თავ−ზე,
ამ ბნე−ლი ღა−მით ე−მუქ−რე−ბა კა−ცობ−რი−ო−ბას,
ძველს,დახავსებულს ე−მუქ−რე−ბა სი−ახ−ლით სავ−სე.
რო−გორც ქა−ლა−ქი,დრედნოუტიც ი−სე ჩუ−მი−ა!
მხო−ლოდ ნა−პი−რას მო−ასკ−დე−ბა გა−მო−ქა−ნე−ბა
და დაწყნარდება,თითქოს ლურ−ჯი აბ−რე−შუ−მი−ა.
ქა−ნა−ობს გემი,მიჩვეული გრი−გა−ლით თრო−ბას,
ო,ეს დუმილი,დაყდნობილი ან−ძე−ბის თავ−ზე,
ამ ბნე−ლი ღა−მით ე−მუქ−რე−ბა კა−ცობ−რი−ო−ბას,
ძველს,დახავსებულს ე−მუქ−რე−ბა სი−ახ−ლით სავ−სე.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები სიმართლეზე
 |
დაკარგული ედემიილია ჭავჭავაძე |
 |
ვიგონებ რა იმ მიქელანჯელოსგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
შემოდგომის იდილიამურმან ლებანიძე |
|
შიშველიგალაკტიონ ტაბიძე |
|
შენ გვიანდებიგალაკტიონ ტაბიძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები სიმართლეზე
 |
სასამართლონათია დაშნიანი |
 |
ბალი, ბავშვები და ჩიტებინესტან კუპრავა |
 |
ონავრებიმანანა კაკაჩია |
 |
ათასად კაცი დაფასდახალხური |
|
შეგონებამანანა კაკაჩია |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები სიმართლეზე
 |
სატრფოვ, მახსოვს თვალნი შენნინიკოლოზ ბარათაშვილი |
 |
მრწამს, მარად მიწამებიავაჟა–ფშაველა |
|
ბაზალეთის ტბაილია ჭავჭავაძე |
|
ანგელოზს ეჭირა გრძელი პერგამენტიგალაკტიონ ტაბიძე |
|
სიტყვა ეულივაჟა–ფშაველა |
