მაღლაით მოვლენ ღრუბელნი
მაღ−ლა−ით მოვ−ლენ ღრუ−ბელ−ნი,
გო−რებ−ზე და−ე−კი−დე−ბა...
ჯავრს ნუ მი−უშ−ვებ გულ−ზე−და,
გულს ჟან−გი მა−ე−კი−დე−ბა;
ჯავ−რის მიმ−ყოლ−სა ვაჟ−კაც−სა
რა კარ−გი წა−ე−კი−დე−ბა;
ჯა−ნი და ღო−ნე წა−უ−ვა,
გმი−რო−ბა გა−ე−ყი−დე−ბა...
ა−სად−გომ−ნე−ლად ა−ი−წევს,
არ−გან−ზე და−ე−კი−დე−ბა!
გო−რებ−ზე და−ე−კი−დე−ბა...
ჯავრს ნუ მი−უშ−ვებ გულ−ზე−და,
გულს ჟან−გი მა−ე−კი−დე−ბა;
ჯავ−რის მიმ−ყოლ−სა ვაჟ−კაც−სა
რა კარ−გი წა−ე−კი−დე−ბა;
ჯა−ნი და ღო−ნე წა−უ−ვა,
გმი−რო−ბა გა−ე−ყი−დე−ბა...
ა−სად−გომ−ნე−ლად ა−ი−წევს,
არ−გან−ზე და−ე−კი−დე−ბა!
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები სიმართლეზე
 |
ქალაქი წყალზეგალაკტიონ ტაბიძე |
|
უცებ შემკრთალი ღამეგალაკტიონ ტაბიძე |
|
გამოცოცხლებაგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
სახელგატეხილი დათვინათია აბულაძე |
|
წელიწადები წავლიან ძველნიგალაკტიონ ტაბიძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები სიმართლეზე
 |
სასამართლონათია დაშნიანი |
 |
მატყუარა ხოჭონუნუ ჯანელიძე |
 |
ათასად კაცი დაფასდახალხური |
 |
შეგონებამანანა კაკაჩია |
 |
ბალი, ბავშვები და ჩიტებინესტან კუპრავა |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები სიმართლეზე
|
მშობლიურო ჩემო მიწავ!გალაკტიონ ტაბიძე |
|
მე და ღამეგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
რაც არ იწვის, არ ანათებსაკაკი წერეთელი |
|
წუხელი, ღამით ქარი დაჰქროდაგალაკტიონ ტაბიძე |
|
ჩემო თავო, ბედი არ გიწერიააკაკი წერეთელი |
