გამოცოცხლება
ხა−რობს გუ−ლი, ხა−რობს გუ−ლი ი−მას,
რომ და−შორ−და გრი−გალ−სა და წვი−მას.
რომ ლექს−თა ცე−ცხლს გადა−შორ−და ფერფ−ლი
(ი−ყო მსხვერპ−ლი, მაგ−რამ მსგავ−სი მსხვერპ−ლი?)
სევ−დი−ა−ნი თვალს მო−შორ−და რუ−ლი,
გა−მო−ცო−ცხლდა, გა−მო−ცო−ცხლდა გუ−ლი.
სიხარუ−ლით კვლავ წკრი−ა−ლებს ქნა−რი
(ი−ყო მკვდა−რი... მაგ−რამ მსგავ−სი მკვდა−რი? )
რომ და−შორ−და გრი−გალ−სა და წვი−მას.
რომ ლექს−თა ცე−ცხლს გადა−შორ−და ფერფ−ლი
(ი−ყო მსხვერპ−ლი, მაგ−რამ მსგავ−სი მსხვერპ−ლი?)
სევ−დი−ა−ნი თვალს მო−შორ−და რუ−ლი,
გა−მო−ცო−ცხლდა, გა−მო−ცო−ცხლდა გუ−ლი.
სიხარუ−ლით კვლავ წკრი−ა−ლებს ქნა−რი
(ი−ყო მკვდა−რი... მაგ−რამ მსგავ−სი მკვდა−რი? )
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები სიმართლეზე
 |
ქარებს ქარობაგალაკტიონ ტაბიძე |
|
ედარებოდა შეშლილსგალაკტიონ ტაბიძე |
|
მწოლარეგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
შენნი დალალნი ყრილობენ გველადნიკოლოზ ბარათაშვილი |
|
არ არის იგი იმდენად ტკბილიგალაკტიონ ტაბიძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები სიმართლეზე
 |
მე სოფლის თავსა ვესახლეხალხური |
|
არშის კლდეს ვეფხი დავკოდეხალხური |
|
ჰამლეტის ქნარიგალაკტიონ ტაბიძე |
|
სიკვდილო, სიცოცხლისადახალხური |
 |
შეგონებამანანა კაკაჩია |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები სიმართლეზე
|
შავი ყორანიგალაკტიონ ტაბიძე |
|
მშობლიურო ჩემო მიწავ!გალაკტიონ ტაბიძე |
 |
ილაპარაკეთლილი ნუცუბიძე |
|
მკითხავი ქალილილი ნუცუბიძე |
|
სატრფოვ, მახსოვს თვალნი შენნინიკოლოზ ბარათაშვილი |
