„რა ვქნისა“ ციხე ავაგე
„რა ვქნისა“ ცი−ხე ა−ვა−გე,
ჯავ−რი შე−ვა−ბი კა−რა−და,
სა−ი−ქი−ო−დან მო−ი−დენ
ამ ცი−ხის სა−ნა−ხა−ვა−და.
ბევ−რი უ−ა−რეს ცი−ხესა,
კარ ვერ გა−ტე−ხეს ძა−ლა−და,
მემ−რე თქვეს: დრო რო მო−ა−ლის,
კარ გა−ი−ღე−ბის თა−ვა−და.
ჯავ−რი შე−ვა−ბი კა−რა−და,
სა−ი−ქი−ო−დან მო−ი−დენ
ამ ცი−ხის სა−ნა−ხა−ვა−და.
ბევ−რი უ−ა−რეს ცი−ხესა,
კარ ვერ გა−ტე−ხეს ძა−ლა−და,
მემ−რე თქვეს: დრო რო მო−ა−ლის,
კარ გა−ი−ღე−ბის თა−ვა−და.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები სიმართლეზე
 |
მონაზონ ქალს ოფელიასგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
დაკარგული ედემიილია ჭავჭავაძე |
|
გზები გაუვალიგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
სიკვდილო, სიცოცხლისადახალხური |
|
შენ გვიანდებიგალაკტიონ ტაბიძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები სიმართლეზე
 |
ბალი, ბავშვები და ჩიტებინესტან კუპრავა |
 |
სასამართლონათია დაშნიანი |
 |
მატყუარა ხოჭონუნუ ჯანელიძე |
 |
ონავრებიმანანა კაკაჩია |
|
შეგონებამანანა კაკაჩია |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები სიმართლეზე
|
მშვიდზე მშვიდიგალაკტიონ ტაბიძე |
|
ტყის ზღაპარიხალხური |
 |
მზე, მთვარე და ღრუბელივასილ გულეური |
 |
როს ვუკვირდები თავის თავს…ვაჟა–ფშაველა |
|
ის მიდიოდა ქუჩაში ერთიგალაკტიონ ტაბიძე |
