შენზე ფიქრებში, ლამაზო

შენ−ზე ფიქ−რებ−ში, ლა−მა−ზო,
ცე−ცხლი−ვით ა−ვინ−თე−ბი−ო,
წა−მა−უ−ბე−რავს ქა−რი და
ფერფ−ლი−ვით ვი−ფან−ტე−ბი−ო.
დარდ−სა ვსომ, წყა−როდ ქცე−ულ−სა,
ო, რა ძა−ლი−ან ვთვრე−ბი−ო!
ხან სალ კლდედ გა−და−ვიქ−ცე−ვი,
ხან მი−წად გავმტ−ვერ−დე−ბი−ო.
თვა−ლო, ქცე−უ−ლო ღრუბ−ლა−და,
რა მალ-მალ მიწ−ვიმ−დე−ბი−ო!
გუ−ლო, ქცე−უ−ლო ღა−მე−და,
ელ−ვე−ბით მი−ნათ−დე−ბი−ო,
ჩანჩ−ქე−რით ა−მომკვ−ნე−სა−რევ
ქუ−ხი−ლით აჰგ−მინ−დე−ბი−ო.
ცხოვ−რე−ბამ გა−მი−უფსკ−რუ−ლა
შენს−კენ სა−ვა−ლი გზე−ბი−ო.
რო−გორ მიყ−ვარ−ხარ მა−ში−ნა,
ცო−ტას რომ გა−მი−წყრე−ბი−ო,
ცა−სა−ვით მა−იღ−რუბ−ლე−ბი,
სა−ტირ−ლად ემ−ზა−დე−ბი−ო,
ცრემ−ლე−ბის მძი−ვით სა−ხე−ზე
ლა−მა−ზად მა−ირთ−ვე−ბი−ო.