ჰე, მამულო!
ჰე, მა−მუ−ლო! გრძნო−ბა შე−ნი მოვ−ლი−სა
მა−რადყ−ვე−ლა ჩვენ−თა−გა−ნის ვა−ლი−ა.
სა−ნამ გმირ−მა შენთ−ვის სუ−ლი და−ლი−ა,
სთქვა: “სამ−შობ−ლო, უ−პირ−ვე−ლეს ყოვ−ლი−სა!”
არ−მო−ში−შარს ქა−რი−სა და თოვ−ლი−სა,
ყო−ველ ჩვენ−განს ურ−ყევ მოზ−ნად ექ−ნე−ბა
მხო−ლოდ შენთ−ვის თავ−და−დე−ბის შეგ−ნე−ბა:
მა−მულს გუ−ლი, უ−პირ−ვე−ლეს ყოვ−ლი−სა!
მზე−ჩაჰქ−რე−ბა ყვე−ლა სისხ−ლისმ−წოვ−ლი−სა,
მზე ა−მო−ვა ყვე−ლა და−ჩაგ−რუ−ლი−სა,
წამ−ლად იქ−ნას ყო−ველ დაჭ−რილ გუ−ლისა:
გა−მარჯ−ვე−ბა, უ−პირ−ვე−ლეს ყოვ−ლი−სა!
დე, ბრ−წყი−ნავ−დეს დრო−შად თვი−თე−უ−ლი−სა
სა−ქართ−ვე−ლოს მკერ−დი ორ−დე−ნო−სა−ნი,
მი−სი მი−წა, მი−სი მზე სხი−ვო−სა−ნი,
ის გვიყ−ვარ−დეს, უ−პირ−ვე−ლეს ყოვ−ლი−სა!
მა−რადყ−ვე−ლა ჩვენ−თა−გა−ნის ვა−ლი−ა.
სა−ნამ გმირ−მა შენთ−ვის სუ−ლი და−ლი−ა,
სთქვა: “სამ−შობ−ლო, უ−პირ−ვე−ლეს ყოვ−ლი−სა!”
არ−მო−ში−შარს ქა−რი−სა და თოვ−ლი−სა,
ყო−ველ ჩვენ−განს ურ−ყევ მოზ−ნად ექ−ნე−ბა
მხო−ლოდ შენთ−ვის თავ−და−დე−ბის შეგ−ნე−ბა:
მა−მულს გუ−ლი, უ−პირ−ვე−ლეს ყოვ−ლი−სა!
მზე−ჩაჰქ−რე−ბა ყვე−ლა სისხ−ლისმ−წოვ−ლი−სა,
მზე ა−მო−ვა ყვე−ლა და−ჩაგ−რუ−ლი−სა,
წამ−ლად იქ−ნას ყო−ველ დაჭ−რილ გუ−ლისა:
გა−მარჯ−ვე−ბა, უ−პირ−ვე−ლეს ყოვ−ლი−სა!
დე, ბრ−წყი−ნავ−დეს დრო−შად თვი−თე−უ−ლი−სა
სა−ქართ−ვე−ლოს მკერ−დი ორ−დე−ნო−სა−ნი,
მი−სი მი−წა, მი−სი მზე სხი−ვო−სა−ნი,
ის გვიყ−ვარ−დეს, უ−პირ−ვე−ლეს ყოვ−ლი−სა!
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები მეგობრებზე და მეგობრობაზე
 |
გზას მოსდევს პოეტი...მურმან ლებანიძე |
 |
რა გული დავაგე შენად სარებლადბესიკი |
 |
შენ ზღვის პირადგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
შემომღუღუნე, ჩონგუროვაჟა–ფშაველა |
|
ხმა სირინოსბესიკი |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები მეგობრებზე და მეგობრობაზე
 |
კარლსონი მოგზაურობსნესტან კუპრავა |
 |
ტურფა ბაღი და წალკოტიხალხური |
|
თანაკლასელებთანნესტან კუპრავა |
|
შევხედე, სვემდა ღვინოსახალხური |
 |
კამათიფატმან ბოჭორიშვილი |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები მეგობრებზე და მეგობრობაზე
|
მე მივხვდი მაგა შენსა ბრალებსაბესიკი |
|
ტანო ტატანობესიკი |
|
ციცომურმან ლებანიძე |
 |
ფალავნებიირაკლი გოგოლაური |
|
გიშრის ნავნიბესიკი |
