მოით მიჯნურნო
ის−მი−ნე−ი, ჩემ−ნი ჭირ−ნი მკვლელ−ნი, რა გვა−რად ჰრთულ−ნი!
აწ მნა−ხეთ ხელ−თა შემბ−რა−ლელ−თა, მიმ−თე−ლეთ წყლულ−ნი!
ჰხე−დავთ, ინ−დელ−თა, მშვილდ-მზიდველთა, და−ის−რეს გულ−ნი?
მათ−გან ტყევე-ქმნილსა, მკვდრად-მიხდილსა მიბ−რუ−ნეთ სულ−ნი!
პირ−სა მთვა−რე−სა, მცი−ნა−რე−სა, ჰშვე−ნი−ან ხალ−ნი,
ვარდ−ნი გაშ−ლილ−ნი ვის−გან ჰშლილ−ნი ა−რის მრა−ვალ−ნი!
მათ-თანა ქმნილ−ნი, უ−ცხოდ თლილ−ნი, ძვირ−ფას−ნი ლალ−ნი,
როს განძ−ღე−ბის, მო−ე−დე−ბის ტრფი−ალ−თა ალ−ნი!
ვჰს−წყევ ბედ−სა ჩემ−სა ასაჩემ−სა: მის−გან ვარ კრულ−ნი!
როს ვნა−ხენ ტა−ნი, მეც−ნეს ზარ−ნი, მო−ა−რუ−ლი−ა!
ზა−რიფ−ნი წელ−ნი ქვეყნის-მწველ−ნი, მო−ხა−რუ−ლი−ა,
ბროლის-ფიცარნი, სა−ფი−ცარ−ნი, არს შემ−კუ−ლი−ა,
ორ−ნი ო−ბოლ−ნი, ეშ−ყის მქონ−ნი, მა−ზედ ბმუ−ლი−ა!
ჰხამს, ყოვ−ლი ბრძე−ნი მის−სა ქე−ბად იყვ−ნენ კრე−ბულ−ნი!
თმა−ნი გი−შერ−ნი ელ−ვა−რე−ნი ტერ−ფამ−დინ მგველ−ნი,
ვინ−ცა შეხვ−დე−ბით, მტუ−რად გახ−დე−ბით, მის−ნი მნახ−ველ−ნი!
მის−თა მიჯ−ნურ−თა წამს შე−ი−პყრობს სენ−ნი მომსვ−რელ−ნი!
მზე ცუდ-მაშვრალობს, ა−მით ნა−თობს მთა−ნი და ველ−ნი!
მას თუ არ ჰშო−რავთ, შე−იქ−ნე−ბით ეშყ−ში დანთქ−მულ−ნი!
ჰო−ი, რა−ბა−მად საკვირველ-არს ჩე−მებრ გაძ−ლე−ბა,
მა−რა−დის სულ-თქმა და ტი−რი−ლი და ქვეყ−ნად რე−ბა,
ეს−რე უ−წყა−ლოდ ჭრა და ხე−ვა და სისხლ−ში ღე−ბა!
ეს მაქვს ნუ−გე−შად: ჩე−მი ბრა−ლი მას ე−კი−თხე−ბა!
ი−ყა−ვით ჩემთ−ვის მგლო−ვა−რე−ნი, გულ-მტკივნეულნი!
ჯერ არცერთ მომხამრებელს არა აქვს შეფასება გაკეთებული. თქვენ როგორ გფიქრობთ, რა ასაკის ბავშვისათვის შეიძლება იყოს ეს ლექსი საინტერესო? საორიენტაციო ასაკის მისანიჭებლად, გთხოვთ შეხვიდეთ სისტემაში ან გაიაროთ რეგისტრაცია და გვითხრათ, თქვენი აზრით რა ასაკის ბავშვისათვის არის ეს ლექსი საინტერესო. თქვენი აზრი ჩვენთვის მნიშვნელოვანია!
ავტორის შესახებ
დაეხმარეთ ბავშვს, ისწავლოს სხვების მოსმენა და მათი გადმოცემული აზრების გაგება.
სოფი მაჭავარიანი - გაზაფხული (ლექსი პატარებს)
გაზაფხულდა,ყვავილებმა გაიშალეს თმები, ტანთ ლამაზია ჩაუცვიათ ჭრელი სამოსელი. გაიღვიძეს ცხოველებმაც დახტის ცელქი შველი პეპელას ვერ დაეწევი, რომ მოჰკი...
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები
 |
დიდი თამარივაჟა–ფშაველა |
 |
ტკბილი - კბილი?მანანა ტონია |
 |
იადონს ის ევარდაბესიკი |
 |
შემოდგომაგრიგოლ აბაშიძე |
 |
საქართველოს გაზაფხულიალექსანდრე ორბელიანი |
უფრო მცირე ზომის ლექსები
 |
აუ, რა თოვლი მოვიდანაზი თარგამაძე |
 |
პატარა თამროს ოცნებამანანა კაკაჩია |
 |
დედას!ანი კაპანაძე |
 |
*** (წი-წი, კა-კა, წი-წი, კა-კა)ნუნუ ჯანელიძე |
 |
კვერცხირენატა მუხა |
უფრო დიდი ზომის ლექსები
|
მზე-ჭაბუკ ორბელიანზედბესიკი |
|
ბუნების ენამანანა ტონია |
|
სიკვდილი გმირისავაჟა–ფშაველა |
|
ნინი და საზამთრომანანა ტონია |
|
დედა თბილისიმანანა ტონია |
