ბულბულის შურსა
მ−წყურ−ნე−ბის თვა−ლით შე−მოგ−ყუ−რებ შე−ნი მსახ−ვე−ლი,
ვარ−დის ე−კა−ლი გულს და−მეც−ვა პირ-გამახვე−ლი!
შენ−გან და−კო−დილს შე−მიბ−რა−ლებ ჩე−მი მნახ−ვე−ლი!
და−მაშვ−რალ−მან სულ მო−ვირ−ბი−ნე შენგ−ნით ახ ვე−ლი!
ვარ−დი ხარ, ჯე−რეთ ა−რა შლი−ლი, ე−დემს ნარ−გე−ბი,
შე−ნის ბულ−ბუ−ლის შე−მა−შა−ლი, შე−მაშ−მა−გე−ბი!
შენ−გან ი−თხო−ვენ შვე−ნე−ბა−სა სხვა−ნი კარ−გე−ბი;
ჩემ−გან რად უნ−და გა−გიკ−ვირ−დეს - და−ვი−და−გე−ბი!
ყოვ−ლი მიჯ−ნუ−რი შენ და−გიწ−ვავს, მი−წის მლახვე−ლი!
თუ სა−მარ−თა−ლი ა−რის სად−მე, - გე−ზი−ა−ნე−ბის!
ყე−ლი გა−მომ−ჭერ, პი−რი დამრ−ჩა შე−ნის და−ნე−ბის!
შე−ნი ბრა−ლე−ბი ჩინუ-მაჩინს გა−იგ−ზავ−ნე−ბის:
შენ−განა მკვდა−რი ბევ−რი ვინ−მე გა−იმჟ−ღავ−ნე−ბის!
კა−ი−ა და მორ−ჩი, ჩემ−ზედ ნუ ხარ თვა−ლის მფახვე−ლი!
მე გუ−ლი სრუ−ლად შე−მოგ−წი−რე, - შენ ხმაც არ გა−მეც!
შენ ჩე−მი ჭი−რი გი−ხა−რი−ან, - მე ვსტირ დღე, ღა−მეც!
მი−თხა−რი, სი−ცო−ცხლის ნაც−ვა−ლი ნე−ტარ რა მო−მეც?
უბ−რა−ლო სუ−ლი მო−მაკვ−დი−ნე, ლახ−ვა−რი და−მეც.
ლა−მის რომ მოვკვ−დე, ვერ შე−ვიქმ−ნა შე−ნი მზრახვე−ლი.
მღიმა−რის პი−რით წა−მი−პა−რე, და−მიდ−გი მა−ხე.
ა−სე მე−გო−ნა, შემრ−ჩე−ბო−და ეგ შე−ნი სა−ხე;
ან−თე−ბულს ცე−ცხლსა შე−საწ−ვე−ლად ხე−ლი შე−გა−ხე.
დამწ−ვა−რი მა−ინც შე−მიბ−რა−ლე, ბე−სი−კი2 ნა−ხე!
ვაჲ, შე−ნი ბრა−ლი, ჩე−მო თა−ვო, ღრუ−ბელს შახვე−ლი!
ჯერ არცერთ მომხამრებელს არა აქვს შეფასება გაკეთებული. თქვენ როგორ გფიქრობთ, რა ასაკის ბავშვისათვის შეიძლება იყოს ეს ლექსი საინტერესო? საორიენტაციო ასაკის მისანიჭებლად, გთხოვთ შეხვიდეთ სისტემაში ან გაიაროთ რეგისტრაცია და გვითხრათ, თქვენი აზრით რა ასაკის ბავშვისათვის არის ეს ლექსი საინტერესო. თქვენი აზრი ჩვენთვის მნიშვნელოვანია!
ავტორის შესახებ
დაეხმარე სახელის შერჩევაში
თუ თქვენ არასწორად მოიქეცით, ბოდიში მოიხადეთ გულწრფელად.
სოფი მაჭავარიანი - გაზაფხული (ლექსი პატარებს)
გაზაფხულდა,ყვავილებმა გაიშალეს თმები, ტანთ ლამაზი ჩაუცვიათ ჭრელი სამოსელი. გაიღვიძეს ცხოველებმაც დახტის ცელქი შველი პეპელას ვერ დაეწევი, რომ მოჰკიდო...
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები მეგობრებზე და მეგობრობაზე
 |
გოგია და ყურცქვიტალუარა ჭანტურია |
 |
შეყრილან ერთად მკრთოლვარენიბესიკი |
 |
უსიყვარულოდგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
ხიდო, მოგენდე, ჩამიტყდივაჟა–ფშაველა |
|
მოვა… მაგრამ როდის?გალაკტიონ ტაბიძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები მეგობრებზე და მეგობრობაზე
 |
შენ ისე ღრმა ხარ, ქართულო ცაოანა კალანდაძე |
|
დაღლილ წამწამთ ქვეშგალაკტიონ ტაბიძე |
|
მატარებლიდანგალაკტიონ ტაბიძე |
|
მელია და ციყვილუარა ჭანტურია |
 |
თანაკლასელებთანნესტან კუპრავა |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები მეგობრებზე და მეგობრობაზე
 |
მეგობრობანატალია ნადირაშვილი |
 |
მანანა და ლალინოდარ დუმბაძე |
 |
ფალავნებიირაკლი გოგოლაური |
 |
რაც არ იწვის, არ ანათებსაკაკი წერეთელი |
|
ჩემო თავო, ბედი არ გიწერიააკაკი წერეთელი |
