kids.ge logo

ის

ფავორიტებში დამატება
ღა−მემ მო−ვერ−ცხლილ ძა−ფე−ბის გრო−ვა
გა−და−აქ−სო−ვა სარკმ−ლის მწვა−ნე ბროლს,
სარ−კეს ა−ნათრ−თოლს და−უ−ახ−ლო−ვა
და და−ა−თო−ვა სუ−რა−თებს, სა−წოლს.

მე და−მა−ვი−წყდა ძვე−ლი წვა−ლე−ბა
და ვა−ლა−ლე−ბა გრძნო−ბათ დამ−ხო−ბის,
და მახ−სოვს მხო−ლოდ ცის−ფერთ−ვა−ლე−ბა
ი−დუ−მა−ლე−ბა შო−რე−ულ ტრფო−ბის.

მო−მი−ახ−ლოვ−დი, ვით მთვა−რის შუ−ქი,
მი−თხარ, მა−ჩუ−ქე ოც−ნე−ბათ კრე−ბა.
უ−ჩინ−რად ჩნდე−ბა ვნე−ბათ ქარ−ბუ−ქი...
ეს მართ−ლა ხდე−ბა თუ მე−სიზმ−რე−ბა?

ავტორის შესახებ

ამავე ავტორის სხვა ლექსები

მგზავრის სიმღერარამდენ მდინარეს არბევს ეს დატეხილი მთები, დემონისას ჰგავს წარბებს მძლავრი ნიაღვრის ფრთები. სუნთქვა მაღლიდ...ნუგეშიარის დღეს ჩემთვის ნაზი ნუგეში, ვიყო უმშვიდეს წარსულის მტერი: შევიდე უცხო სიმსუბუქეში, გამომყვეს ლურჯა ცხე...სიბერემე მიღალატეს ძველმა რითმებმა (ძველ მეგობრებსაც ვამჩნევ მე ღალატს), თუმცა მე მასთან მიყვარდა შებმა_ ეხლა რ...ელეგიაწვიმის წვეთები დასცურავენ ფანჯრის მინებზე, ქარი ვედრებით კარებთან დგას: “გამიღეთ კარი!” რა ადრე გაჰქრა გა...ქუჩაქუჩა პოეტად დარჩა ოცდაათიან წლებისა, გაცვეთილი აქვს ლანჩა, დარჩა კანი და ძვლები ცისარტყელების რიგი ზამთრი...
ყველა უფლება დაცულია.
kids.ge © 2011 - 2026