მე მივხვდი მაგა შენსა ბრალებსა
მე გან−გი−ცხა−დებ და−ნა−მა−ლებ−სა!
რად ა−რა ჰრი−დენ გან−საკრ−ძა−ლებ−სა,
ხე−ლი რად მიჰ−ყავ ძნელ−სა ვა−ლებ−სა?
რად მიჰ−ყევ სხვა−თა ჭკუა-მთვრალებსა,
ნე−ბით მო−შორ−დი მისათვა−ლებ−სა?
არ შე−გიბ−რა−ლებ შეუბრა−ლებ−სა,
თუმ−ცა უყ−ვარ−დი მის−სა თვა−ლებ−სა!
რად ა−რა ჰრი−დენ გან−საკრ−ძა−ლებ−სა?
რად−გან ძლეულ-ხარ შე−ნი−სა ნე−ბით,
თავს რა−ღად მართ−ლობ თანის-თანე−ბით?
ან რას ი−ყოვ−ნი ჟამ−სა ხანე−ბით?
რას ი−ნუ−გე−შებ ცრემლ−სა ბანე−ბით?
ხე−ლი ა−ი−ღევ მაგ სავანე−ბით,
შემ−წე ი−ძი−ე ბანის-ბანე−ბით!
აგ−რე ვერ მომ−კი ვარდ−სა ყანე−ბით!
რად გულს გა−ნი−წონ საკვ−დად დანე−ბით?
სხვას გირ−ჩევ გზა−სა და სხვას ძა−ლებ−სა!
მი−ვედ, ყა−რი−ბო, უ−თხარ ბულ−ბულ−სა,
მას შვე−ნი−ერ−სა, ტკბილ-ხმა უ−სულ−სა:
შე−გა−მუ−და−რებს ქველ−სა სუმ−ბულ−სა,
სი−ტყვას და−უ−ფენს, ვი−თა ბუმ−ბულ−სა;
შუ−ა შე−მოვ−ლენ, შე−უქ−მენ გულ−სა,
ვარდ-თანა მივ−ლენ კარ-და−რაზულსა,
მო−ახ−სე−ნე−ბენ მაგ შენ−სა წყლულ−სა;
ვი−ცი, გიხს−ნი−ან ბე−დი−თა კრულ−სა!
მაგ−რა გახ−სოვ−დეს გულ−სა სა−ლებ−სა!
თუ ნა−ხო ვარ−დის კარ−ნი ღი−ა−ნი,
ან მო−გე−გებ−ნენ ნაზ−ნი ი−ა−ნი,
ჩემ მა−გი−ე−რად ი−გი ჭკვი−ა−ნი
ნარ−გი−ზი ნა−ხე, ქცევა-მზი−ა−ნი;
ეს−რე უ−ამ−ბე: ი−ყავ სვი−ა−ნი,
ა−ნუ სად ვვლი−დე კეთილ-გზი−ა−ნი?
ვარ−დი მი−კი−თხე, აგ−რევ ი−ა−ნი,
მე−ცა გახ−სოვ−დე მცი−რე დღი−ა−ნი,
მო−მი−გო−ნებ−დე ფერ-ნამკრთალებსა!
გარდ−მო−უ−ტე−ვე თვალ−თა მდი−ნა−რე,
პირ−ვე−ლად ჩემ−გან გულ-მომდი−ნა−რე.
სა−ლა−მი ჰკად−რე არ სა−წყი−ნა−რე,
ეს შე−ნათ−ვა−ლი მი−უ−წი−ნა−რე;
მე−ცა ვი−ყავ-თქო თავ-საჩინარე,
ად−გი−ლი მქონ−და და−სა−ბი−ნა−რე!
გირ−ჩევ შეგბ−რალ−დეს გულ-ნამტკინარე,
აწ შე−ი−წყა−ლე ა−ნამ−ტი−ნა−რე!
მან−ტორ გაბ−რა−ლებ ფეს−ვით ბრჭა−ლებ−სა!
ჯერ არცერთ მომხამრებელს არა აქვს შეფასება გაკეთებული. თქვენ როგორ გფიქრობთ, რა ასაკის ბავშვისათვის შეიძლება იყოს ეს ლექსი საინტერესო? საორიენტაციო ასაკის მისანიჭებლად, გთხოვთ შეხვიდეთ სისტემაში ან გაიაროთ რეგისტრაცია და გვითხრათ, თქვენი აზრით რა ასაკის ბავშვისათვის არის ეს ლექსი საინტერესო. თქვენი აზრი ჩვენთვის მნიშვნელოვანია!
ავტორის შესახებ
შექმენით ისეთი ტრადიციები, რომლებიც მხოლოდ თქვენს ოჯახს ექნება.
სოფი მაჭავარიანი - გაზაფხული (ლექსი პატარებს)
გაზაფხულდა,ყვავილებმა გაიშალეს თმები, ტანთ ლამაზია ჩაუცვიათ ჭრელი სამოსელი. გაიღვიძეს ცხოველებმაც დახტის ცელქი შველი პეპელას ვერ დაეწევი, რომ მოჰკი...
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები
 |
გლეხის სიმღერავაჟა–ფშაველა |
 |
მეურნე იმედამანანა ტონია |
 |
სილაჟვარდე ანუ ვარდი სილაშიგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
სალამურიაკაკი წერეთელი |
|
გულო, არ გასტყდე!ვაჟა–ფშაველა |
უფრო მცირე ზომის ლექსები
 |
ბურთი და ნიკორანოდარ დუმბაძე |
 |
შე კუდმაკრატელა, შენა!..ედუარდ უგულავა |
 |
ფისუნიალუარა ჭანტურია |
|
დედასედუარდ უგულავა |
 |
ციყვუნიამაია მიქაია |
უფრო დიდი ზომის ლექსები
 |
მნათობთადმიბესიკი |
|
ქალაქი წყალქვეშგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
ტყუილი თუ მართალიგივი ჭიჭინაძე |
|
ქარი არხევდა იტალურ შობის ხეს ტრიპოლისშიგალაკტიონ ტაბიძე |
|
უცნაური სიზმარიმანანა ტონია |
